Koszalin szykuje się na kolejny wyjątkowy przejazd komunikacją miejską w zupełnie nowym wydaniu. Już dziś, 30 grudnia (wtorek) na trasę wyruszy Discobus MZK Koszalin, który zamieni zwykłą podróż w prawdziwą, muzyczną rozgrzewkę przed imprezą. Start: Szczecińska 03, godzina 15:02! Punktualnie o 15:02 z przystanku Szczecińska 03 nasz discobus linii nr 6 zabierze pasażerów w imprezową podróż w kierunku Big Koszalin. To propozycja dla wszystkich, którzy lubią, gdy miasto tętni energią – nawet w autobusie. DJ na pokładzie: Mikee Michał Próchnicki  Na uczestników przejazdu czeka moc wrażeń i rytm, który podkręci atmosferę. Wraz z MZK zapraszamy na muzyczne widowisko z udziałem DJ Mikee (Michał Próchnicki), który zadba o brzmienie i klimat „imprezy na kółkach”. Będzie dynamicznie, głośno i radośnie – dokładnie tak, jak przystało na discobus! Linia 6 w wyjątkowej odsłonie Tego dnia linia 6 przechodzi metamorfozę: standardowy kurs zmienia się w przejazd pełen dobrej energii i zabawy. To świetna okazja, by przeżyć coś innego niż zwykła droga z punktu A do B – i przekonać się, że komunikacja miejska potrafi zaskakiwać. Dołącz do imprezowej podróży! Jeśli masz ochotę na odrobinę miejskiego szaleństwa w najlepszym stylu, nie może Cię zabraknąć. Zabierz znajomych, dobry humor i wsiądź do Discobusa – MZK Koszalin zaprasza na kurs, którego się nie zapomina. 30 grudnia (wtorek) • 15:02 • przystanek Szczecińska 03 • Discobus linii 6 • kierunek Big Koszalin Serdecznie zapraszamy!

W ramach dzisiejszego (godz. 18.00) Dyskusyjnego Klubu Filmowego widzowie w Koszalinie dostaną seans, który nie tyle opowiada historię, co wbija drzazgę. „Kontinental ’25” Radu Judego to kino „na gorąco”: nerwowe, oszczędne formalnie, a przy tym boleśnie celne w diagnozie współczesnego miasta. Film zaczyna się od czynności rutynowej, niemal urzędniczo banalnej — komorniczka Orsolya eksmituje bezdomnego Iona z piwnicy. Chwilę później rutyna pęka, a wraz z nią pęka spokój bohaterki. Tragiczne konsekwencje eksmisji wpędzają ją w kryzys egzystencjalny, który staje się osią filmu. Jude nie buduje thrillera ani melodramatu o skrusze. Buduje portret sumienia — ale sumienia, które w świecie późnego kapitalizmu ma coraz mniej narzędzi, by cokolwiek naprawić. Gentryfikacja jako niewidzialny sprawca Tłem wydarzeń jest gentryfikacja: stary budynek ma zniknąć, w jego miejscu ma stanąć nowy, elegancki obiekt, obiecany folderami i wizualizacjami. W tej układance bezdomny Ion jest przeszkodą w harmonogramie, a Orsolya — trybikiem w maszynie. Jude pokazuje, jak łatwo tragedia zostaje wtłoczona w procedurę: nikt nie „chce” zła, ale system potrafi je produkować hurtowo, bez jednego czarnego charakteru. Najciekawsze w filmie jest to, że reżyser nie oskarża widza wprost. Zamiast tego tworzy sytuację, w której każda „rozsądna” racja brzmi poprawnie… i jednocześnie moralnie pustawo. Orsolya, miotając się między poczuciem winy a chęcią powrotu do normalności, przypomina wielu współczesnych mieszczan: pomagałaby, ale nie chce wchodzić „za blisko”, bo bliskość oznacza ryzyko — brud, czas, wstyd, dyskomfort, zmianę planów. Poczucie winy bez odkupienia „Kontinental ’25” jest filmem o tym, że odkupienie nie nadchodzi, bo nie ma już prostego gestu, który „zmyje” winę. Współczesne sumienie działa często jak aplikacja: da się je na chwilę uciszyć wpłatą, deklaracją, rozmową, racjonalizacją. Jude z okrutną czułością pokazuje, że taka ulga jest krótkotrwała, a problem pozostaje — tyle że przesunięty z przestrzeni publicznej do głowy jednostki. To kino, które stawia niewygodne pytania: czy można być „w porządku”, wykonując niezbędną pracę w systemie, który krzywdzi? czy moralność jest dziś jeszcze praktyką, czy już tylko emocją? Minimalizm formy, maksymalny dyskomfort Jude rezygnuje z fajerwerków. Obraz jest surowy, często bliski dokumentowi, sceny potrafią trwać długo, a rozmowy przeciągają się jak w życiu — nie dla ozdoby, tylko po to, by widz poczuł ciężar czasu i bezradności. To film, który nie uwodzi; raczej zmusza do siedzenia w niewygodzie, aż zacznie się myśleć. W centrum stoi Eszter Tompa jako Orsolya — rola precyzyjna, napięta, bez histerii. Jej bohaterka nie jest świętą ani potworem. Jest człowiekiem, który nagle odkrywa, że „to tylko praca” może mieć czyjeś imię, czyjąś twarz i czyjś koniec. Dla kogo jest ten seans „Kontinental ’25” nie jest filmem „na poprawę nastroju”. To propozycja dla tych, którzy od kina oczekują myślenia, a nie ukojenia. Dla widzów gotowych na gorzki humor Judego i na to, że po seansie dyskusja nie będzie dodatkiem, tylko koniecznością. DKF Koszalin – informacje organizacyjne  30.12.2025 (wtorek), godz. 18:00 „Kontinental ’25”  Bilety: 15 zł Link do biletów: https://ck105.koszalin.pl/.../dyskusyj.../dkf-kontinental-25  

Koszalin w 2025 r. utrwalił wizerunek miasta, które jednocześnie nadrabia wieloletnie zaległości i próbuje przestawić się na tory nowoczesnego, bardziej zielonego rozwoju. Skala przedsięwzięć jest duża już na poziomie deklaracji budżetowych: ponad 163 mln zł zapisanych na inwestycje w budżecie gminy, a do tego dziesiątki milionów złotych dotacji krajowych i unijnych, w tym pakiet ponad 86 mln zł pozyskany na trzy strategiczne projekty o łącznej wartości 122 mln zł. Taki montaż finansowy ma wyraźny cel: maksymalnie wykorzystać zewnętrzne źródła, ograniczając presję na lokalny budżet, ale jednocześnie wymaga zdolności do prowadzenia wielu budów równolegle – logistycznie, kadrowo i komunikacyjnie. W praktyce 2025 r. stał się rokiem, w którym inwestycje zaczęły wpływać na codzienność mieszkańców bardziej niż kiedykolwiek: przez utrudnienia na kluczowych ulicach, reorganizację transportu, przeobrażenia w przestrzeni publicznej, a także wzrost oczekiwań wobec jakości usług miejskich. Pytanie nie brzmi już „czy inwestować”, tylko: czy miasto utrzyma tempo bez kosztów społecznych?  Tak zmienia się Koszalin: wybrane inwestycje: Transport i drogi: modernizacja kręgosłupa miasta oraz presja na cierpliwość mieszkańców Najważniejszym symbolem tej dekady inwestycyjnej pozostaje przebudowa ul. Zwycięstwa – projekt rozpisany na lata 2024–2027, łączący twardą infrastrukturę (wymiana sieci wodociągowej, wzmocnienie konstrukcji jezdni) z przebudową układu drogowego (rondo, skrzyżowania). W 2025 r. inwestycja ma znaczenie także społeczne. Na pytanie: miasta buduje się dla ludzi czy dla samochodów odpowiedzi koszalinian są bardzo podzielone.  Dziś koszalinianie nadal mają problem ze zrozumieniem, że modernizacja jednej z osi komunikacyjnej – to nie „nowy asfalt” i kolejny pas ruchu (w wielu miastach na świecie istnieją już ulice z kilkoma,  kilkunastoma pasami ruchu, a mimo to korki są nadal) ale to przebudowa funkcji ulicy, która ma zmienić centrum miasta w cichsze, bardziej zielone, bezpieczne i przyjazne dla ludzi.  Równoległe remonty ulic lokalnych – jak Na Skwierzynkę czy Spasowskiego pokazują, że miasto nie chce ograniczać się do jednego „flagowca”. To podejście ma zaletę: rozkłada korzyści na więcej osiedli. Szczególnie ciekawy jest wątek planowanej na 2027 r. przebudowy ul. Świętego Wojciecha wraz z łącznikiem Kamieniarska–Strażacka, istotnym dla uruchomienia nowej linii autobusowej. Tu widać zmianę myślenia: drogi nie są budowane „same dla siebie”, tylko jako element większej układanki transportowej.    Komunikacja publiczna: technologia ma uporządkować system, ale nie zastąpi dobrej oferty Dużym skokiem jakościowym ma być inteligentny system sprzedaży biletów i informacji pasażerskiej (ITS) wart ponad 58 mln zł: biletomaty stacjonarne i pokładowe, nowe wiaty, tablice LED. W teorii to inwestycja „miękka”, ale w praktyce wizerunkowo bardzo twarda – bo pasażer ocenia transport publiczny po tym, czy jest prosto, przewidywalnie i czytelnie. Jednocześnie trzeba powiedzieć wprost: ITS nie rozwiąże problemów, jeśli rozkłady, częstotliwość i priorytety dla autobusów nie nadążą za oczekiwaniami. Technologia może zwiększyć wygodę i zaufanie do systemu, ale nie zastąpi realnej konkurencyjności komunikacji publicznej wobec auta. Dlatego MZK Koszalin zamawia aż 30 autobusów: 15 nowych z dzierżawy i 15 hybryd z drugiej ręki!    Jamno i mobilność zrównoważona: inwestycja w węzeł, inwestycja w zmianę nawyków Planowane centrum przesiadkowe w Jamnie (48,83 mln zł, duży udział dofinansowania unijnego; horyzont 2025–2029) to projekt z pogranicza transportu i rozwoju przestrzennego. Ma stać się „bramą” dla dojazdów z obszarów peryferyjnych, łącząc Park & Ride, Bike & Ride, rower miejski, poczekalnię, a nawet wątki komunikacji wodnej. W tle jest najważniejszy cel: zmniejszenie emisji CO₂ i ruchu samochodowego w mieście. Sukces tego projektu wymaga nie tylko budowy, ale i konsekwentnej polityki transportowej po oddaniu węzła.   Mieszkalnictwo i strefa ekonomiczna: duże pieniądze, duże oczekiwania Jednym z najbardziej ambitnych zadań jest przygotowanie infrastruktury pod inwestycje w koszalińskiej podstrefie Słupskiej SSE – 104 mln zł (prawie w całości z dotacji w ramach Polskiego Ładu). Uzbrojenie 32 ha terenów (sieci, drogi, oświetlenie) to klasyczna inwestycja „pod przyszłość”: jej sens ujawnia się dopiero wtedy, gdy pojawią się inwestorzy i miejsca pracy. To ruch racjonalny, ale wymagający: im większa inwestycja w tereny, tym większa presja na szybkie efekty. A efekty zależą od czynników zewnętrznych (kondycja gospodarki, decyzje firm, konkurencja innych miast). Dlatego kluczowe będzie to, czy Koszalin równolegle zadba o „miękkie” elementy przyciągania biznesu: obsługę inwestora, planowanie przestrzenne, dostępność kadr, mieszkalnictwo. W samym mieszkalnictwie ważną rolę odgrywa KTBS – zapowiedź etapowej budowy mieszkań (57 lokali w 2025 r., 98 w 2026 r., 57 w 2027 r. na osiedlu Unii Europejskiej) oraz modernizacje zasobu. Ten kierunek odpowiada na realny problem: dostępność mieszkań i stabilne czynsze dla osób, które nie mieszczą się w kryteriach lokali komunalnych, a jednocześnie nie chcą lub nie mogą kupować na kredyt.   Edukacja i infrastruktura społeczna: inwestycje „bez fajerwerków”, ale o wysokiej stopie zwrotu Adaptacja budynku byłego Gimnazjum nr 2 na potrzeby Zespołu Szkół nr 12 to przykład inwestycji, która rzadko budzi emocje, ale realnie wpływa na jakość usług publicznych. Podobnie programy dla najmłodszych: modernizacje placów zabaw przy żłobkach  i  budowa nowego żłobka  ze 100 miejscami. To właśnie takie projekty najczęściej „domykają” społeczną stronę rozwoju: nie tylko budujemy, ale ułatwiamy życie rodzinom, wspieramy aktywność zawodową rodziców, stabilizujemy demografię.   Ekologia i bezpieczeństwo: retencja i odchodzenie od węgla Dwa największe filary ekologiczne 2025 r. to retencja i energetyka. Program „Koszalin chwyta deszcz” (11 zbiorników retencyjnych, łącznie ok. 15 tys. m³) odpowiada na rosnące ryzyka klimatyczne: intensywne opady i lokalne podtopienia. Takie inwestycje są niewidoczne „na co dzień”, ale ich wartość ujawnia się w kryzysie. O sukcesie zdecyduje nie tylko budowa zbiorników, lecz także utrzymanie systemu i włączanie rozwiązań retencyjnych w kolejne inwestycje drogowe oraz przestrzeń publiczną. Ponadto poważnej modernizacji zostanie poddana oczyszczalnia ścieków w Jamnie.  Z kolei budowa gazowej elektrociepłowni kogeneracyjnej z magazynem ciepła oraz budowa nowoczesnego kotła na biomasę ma ograniczać spalanie węgla i emisje CO₂. To krok w stronę czystszej energetyki miejskiej.  I wreszcie sprawa budowy przez PGK Instalacji Termicznego Przekształcania Odpadów Komunalnych (spalarni). Mamy nadzieje, że w przyszłym roku przetarg na realizacje tej inwestycji wyłoni wreszcie wykonawcę, a dzięki niemu zyskamy nie tylko zagospodarowanie resztkowych odpadów komunalnych, produkcję energii cieplnej i elektrycznej ale i stabilizację cen za usługi w regionie. Na horyzoncie są także Ekofuturium  i Cognitarium. Ten pierwszy to park naukowo-edukacyjny (nakłady rzędu 150 mln zł, realizacja do 2029 r.). To projekt o potencjale wizerunkowym i turystycznym, ale też wymagający, bo sukces takich obiektów zależy od programu, frekwencji i trwałego finansowania działań edukacyjnych – a nie tylko od efektownej infrastruktury. A drugi to Centrum Wiedzy i Nauki. Ma być miejscem gromadzenia i przekazywania wiedzy, z nowoczesną architekturą i funkcjami edukacyjno-badawczymi.    Sport i rekreacja: infrastruktura dla aktywności, infrastruktura dla tożsamości W 2025 r. miasto jednocześnie kończy i rozpoczyna duże inwestycje sportowe. Zakończone Euroboisko przy ZOS Gwardia (9,3 mln zł) oraz modernizacje przyszkolnych obiektów podnoszą dostępność sportu „blisko domu”. To także remont niecki basenu przy ul. Głowackiego. Z kolei Piłkarskie Centrum Treningowe przy ul. Rekreacyjnej (ok. 35 mln zł,) to projekt aspiracyjny – ma wzmacniać szkolenie, przyciągać wydarzenia i budować sportową markę miasta. Tego typu inwestycje są często oceniane emocjonalnie („czy to potrzebne?”), ale ich sens bywa szerszy: sport i rekreacja działają jak infrastruktura zdrowia publicznego, integracji i atrakcyjności miasta dla młodych rodzin. Pytanie nie brzmi więc „sport czy nie”, tylko czy inwestycje będą powszechnie dostępne i czy będą żyły przez cały tydzień.   Inwestycje w włączenie społeczne: mieszkania dla osób z niepełnosprawnościami i rozwój ZAZ Wśród „dobrych wiadomości” z 2025 r. szczególne znaczenie ma przekazanie PSONI Koło w Koszalinie działki pod budowę budynku z 12 mieszkaniami dla osób z niepełnosprawnościami wraz z infrastrukturą towarzyszącą; PFRON przeznaczył na to 7,5 mln zł. To przykład polityki miejskiej, która nie kończy się na deklaracjach – przekłada się na konkret: mieszkalnictwo wspierane, bezpieczeństwo i niezależność osób, które często pozostają poza głównym nurtem inwestycyjnych narracji. Istotny jest również projekt „Rozwój infrastruktury Zakładu Aktywności Zawodowej w Koszalinie” realizowany przez Gminę Miasto Koszalin w partnerstwie z Fundacją „Zdążyć z Miłością”. W praktyce to inwestowanie w rynek pracy i aktywizację – obszar, który zwykle przynosi najwyższy zwrot społeczny. .    Koszalin w 2025 r. to początek trwałej zmiany  Dziś Koszalin nie tylko „buduje” – on przebudowuje swoją logikę rozwoju: od punktowych remontów do pakietów projektów łączących transport, ekologię, mieszkalnictwo i jakość życia. Kluczowym zasobem miasta stają się dziś nie tylko pieniądze (choć skala dotacji jest imponująca), ale zdolność do koordynacji oraz utrzymania społecznej akceptacji w czasie nieuniknionych utrudnień.   Patryk Brzeskot  

Polskie Linie Lotnicze LOT odebrały pierwszego z trzynastu zamówionych Boeingów 737 MAX 8. Maszyna o rejestracji SP-LYA przyleciała do Warszawy z fabryki Boeinga w Seattle i jest pierwszym samolotem przewoźnika z zupełnie nową koncepcją wnętrza kabiny pasażerskiej, która ma stać się kierunkiem dla przyszłej floty LOT-u. Nowe wnętrze: spójny standard podróży „od samolotu po stronę internetową” Jak podkreśla przewoźnik, nowa aranżacja kabin to ważny element długofalowej strategii — LOT chce zapewnić pasażerom spójne doświadczenie na całej ścieżce podróży, od produktu pokładowego i przestrzeni lotniskowych po komunikację w kanałach cyfrowych.    Nowy język wizualny ma nawiązywać do polskiej estetyki, natury i rzemiosła, interpretowanych w nowoczesny, minimalistyczny sposób, z naciskiem na komfort i ergonomię detali.  Efektywność i emisje: MAX-y w roli „konia roboczego” na Europę i średni zasięg Boeingi 737 MAX 8 mają wzmocnić podstawę operacji na kluczowych połączeniach europejskich i trasach średniego zasięgu, oferując przy tym wyższą efektywność paliwową i niższą emisję CO₂ w porównaniu do starszych generacji samolotów wąskokadłubowych — co wpisuje się w deklarowane cele zrównoważonego rozwoju LOT-u. Kolejne dostawy już w 2026 roku Według informacji podawanych przez LOT, w pierwszym kwartale 2026 r. przewoźnik spodziewa się dostawy kolejnych pięciu Boeingów 737 MAX 8. Równolegle mają trwać rozmowy z producentem w sprawie możliwości odebrania dodatkowych dwóch maszyn w tym samym okresie.  LOT – przewoźnik z ambicją łączenia regionu ze światem PLL LOT konsekwentnie rozwijają siatkę połączeń, łącząc Europę Środkowo-Wschodnią z kluczowymi rynkami dalekodystansowymi. Rejsy long-haul obsługiwane są przede wszystkim Boeingami 787 Dreamliner.  Dostawa SP-LYA ma więc podwójne znaczenie: z jednej strony to realne wzmocnienie floty wąskokadłubowej, z drugiej — symboliczny start nowego standardu kabiny, który ma towarzyszyć pasażerom na kolejnych maszynach w nadchodzących latach.

XVI Koszaliński Bieg Sylwestrowy przyciągnął do Koszalina blisko 270 uczestników, którzy na finiszu roku powalczyli nie tylko o miejsca, ale też o pierwsze punkty do 9. sezonu Rankingu. Trasa 5-kilometrowego biegu prowadziła w rejonie Politechniki Koszalińskiej oraz osiedla przy ul. Śniadeckich, a dodatkową rywalizację stanowił marsz nordic walking na dystansie 3 km. Pogoda nie rozpieszczała – była duża wilgotność i wietrznie, co w połączeniu z krętą trasą dało w kość nawet najszybszym. Mimo to zawodnicy ruszyli odważnie, a czołówka od początku narzuciła bardzo mocne tempo.   Triumf Chruścińskiego i Domżalskiej W rywalizacji mężczyzn triumfował Kacper Chruściński (PASSION FIRST, Szczecin) z czasem 15:39.65. Choć wygrał pewnie, sam przyznał, że czuje lekki niedosyt: – Byłem bliski życiówki na 5 kilometrów, dlatego czuję duży niedosyt. Jestem pod wrażeniem, że miałem tyle sił, bo zazwyczaj biegam na zupełnie innych prędkościach. Trasa szybko mi zleciała, jest jedną z lepszych, jakie biegałem – powiedział po biegu. Wśród kobiet najszybsza była Daria Domżalska (SKLA Sopot, Gdynia), która ukończyła bieg w czasie 16:52.30.   AML Słupsk na podium – komplet medali w generalce Mocny akcent dołożył klub AML Słupsk, który wystawił trzech zawodników i… cała trójka stanęła na podium w klasyfikacji generalnej. Wśród mężczyzn Norbert Jefimczyk był 2., a koszalinianin Jakub Trojak 3., wśród kobiet Anastasia Kolchina zajęła 3. miejsce. Trenerem Anastasii i Jakuba jest Wojtek Rumiński. Jak podkreślano w klubie, szczególnie cieszy nowa życiówka Kuby Trojaka na 5 km –  od teraz wynosi 15:54, choć oficjalny wynik według pomiaru na trasie (5,1 km) w tabeli to 16:13.80.   Klasyfikacja generalna – TOP 10 (5 km, czas netto) Kacper Chruściński (PASSION FIRST, Szczecin) – 15:39.65 Norbert Jefimczyk (SPMW Ustka / AML Słupsk, Słupsk) – 15:53.25 Jakub Trojak (AML Słupsk, Koszalin) – 16:13.80 Jan Perz (Ultra Trail Academy, Koszalin) – 16:46.70 Adrian Kępka (Wiekowo) – 16:52.25 Daria Domżalska (SKLA Sopot, Gdynia) – 16:52.30 (1. kobieta) Mateusz Sieciński (Szczecin) – 16:55.35 Przemysław Tomkowski (Chrystus Królem, Bytów) – 16:56.40 Łukasz Hubert (Team Terminatorun / 7PRO Siódmjak Team, Koszalin) – 17:12.05 Wojciech Parcheta (Lange Tri Coach, Koszalin) – 17:24.50   Biegowe emocje + dzieci + nordic walking Poza biegiem głównym organizatorzy przeprowadzili także rywalizację dzieci i młodzieży oraz start nordic walking.W nordic walking na dystansie ok. 3,4 km zwyciężyli Piotr Brzozowski (Aktywni Postomino, Sławno) – 20:49.35, a wśród kobiet Izabela Okrzesik-Frąckowiak (Nordic Sport 2021, Wieleń) – 23:16.10.  Pełne podium (TOP 3) nordic walking na ok. 3,4 km:  TOP 3 mężczyzn (open) Piotr Brzozowski (Aktywni Postomino, Sławno) – 20:49.35 Roman Frąckowiak (Nordic Sport 2021, Wieleń) – 22:31.75 Mariusz Kieling (GULKS Barwice, Barwice) – 22:50.80 TOP 3 kobiet (open) Izabela Okrzesik-Frąckowiak (Nordic Sport 2021, Wieleń) – 23:16.10 Monika Knitter (Polanów) – 24:12.45 Iwona Gaweł (Pomeriders Słupsk, Słupsk) – 24:43.50 Dla wielu uczestników był to idealny „reset” na koniec roku – sportowo, ale w świąteczno-sylwestrowej atmosferze.

Kino Kryterium przygotowało zestaw tytułów na różne nastroje – od familijnej animacji po mocne kino autorskie, a do tego dwa ważne punkty programu: „Zwierzaki na zakręcie” w sobotnim cyklu Kino Małego Widza oraz „Kontinental ’25” we wtorek w ramach Dyskusyjnego Klubu Filmowego (DKF). W grudniu w Kinie Kryterium:  „Mysz-masz na Święta”  „Avatar: Ogień i popiół”  „Zwierzaki na zakręcie” (Kino Młodego Widza – sobota)  „Kontinental ’25” (DKF – wtorek) Bilety: www.ck105.koszalin.pl/kupbilet (dostępne także w kasach CK105).   „Mysz-masz na Święta”  Reż.: Henrik Martin Dahlsbakken Obsada: Vegard Strand Eide, Pål Sverre Hagen, Sara Khorami, Flo Fagerli Gatunek: familijny / przygodowy / animacja | Norwegia 2025 | 80 min Mysia rodzina marzy o spokojnych świętach w domu za miastem. Plan jest prosty: ciepło, cisza, choinka, swoje kąty. Problem w tym, że do tego samego „uroczego domu na wsi” przyjeżdżają… ludzie. Z ozdobami większymi niż mysie ambicje i z zupełnym przekonaniem, że wszystko jest „ich”. Myszy nie zamierzają się poddać: zaczyna się epicka wojna psychologiczna na migające światełka, tajemnicze odgłosy zza ścian i podstępne, mysie „psikusy”. Film idealny na rodzinny seans – lekki, sprytny i bardzo świąteczny.   „Zwierzaki na zakręcie” (Kino Młodego Widza – sobota) Reż.: Waldemar Fast Gatunek: komedia / animacja / familijny | Niemcy, Wielka Brytania 2025 | 99 min W sobotnim cyklu Kino Młodego Widza na ekran wjeżdżają „Zwierzaki na zakręcie” – dynamiczna animacja, która łączy marzenia, przyjaźń i rywalizację w wyścigowym tempie. Bohaterką jest młoda mysz Edzia, która pomaga tacie prowadzić wesołe miasteczko, ale od dawna marzy o tym, by zostać kierowczynią wyścigową. Gdy zbliża się 50. rocznica Grand Prix Europy, Edzia widzi szansę: spełnić marzenie i uratować podupadający biznes ojca. Spotkanie z idolem – mistrzem kierownicy Edem – dodaje jej odwagi. Z pomocą przyjaciół Edzia staje do szalonej rywalizacji, a widzowie dostają pełną przygód opowieść o tym, że czasem wystarczy wziąć sprawy „w swoje łapki”.   „Kontinental ’25”  (Dyskusyjny Klub Filmowy – wtorek) Reż.: Radu Jude Obsada: Eszter Tompa, Gabriel Spahiu, Adonis Tanța Gatunek: dramat / komedia | Rumunia, Szwajcaria, Luksemburg, Brazylia, Wielka Brytania 2025 | 109 min We wtorek Kino Kryterium zaprasza w ramach Dyskusyjnego Klubu Filmowego (DKF) na „Kontinental ’25” – film, który zostaje w głowie na długo po seansie. Akcja rozgrywa się w Klużu, stolicy Transylwanii. Orsolya, komorniczka, prowadzi sprawę eksmisji Iona – byłego sportowca, który popadł w alkoholizm i bezdomność. Mężczyzna musi opuścić piwnicę, bo w tym miejscu ma powstać luksusowy hotel Kontinental. Przeprowadzona przez Orsolyę eksmisja ma tragiczne konsekwencje, a kobieta wpada w kryzys egzystencjalny – konfrontuje się z poczuciem winy i pytaniami o to, gdzie kończy się rola urzędnika, a zaczyna odpowiedzialność za drugiego człowieka w coraz bardziej opresyjnej (również ekonomicznie) rzeczywistości.   „Avatar: Ogień i popiół”  Reż.: James Cameron Obsada: Sam Worthington, Zoe Saldaña, Sigourney Weaver, Stephen Lang Gatunek: sci-fi | USA 2025 | 195 min Dla fanów wielkiego ekranu i spektakularnych światów Kino Kryterium ma propozycję obowiązkową. Jake Sully i Neytiri, stojąc na czele zjednoczonych klanów Na’vi, muszą zmierzyć się z nowym, bezwzględnym zagrożeniem z Ziemi – ogniem, który spopiela wszystko na swojej drodze. Tym razem historia prowadzi do wulkanicznych krain Pandory, gdzie żyje tajemniczy klan Zaran – wojownicy związani z ogniem i popiołem. Sojusze zostaną wystawione na próbę, a walka o przyszłość Pandory stanie się bardziej osobista niż kiedykolwiek.   Kino na święta i „po świętach”  Niezależnie od tego, czy szukacie rodzinnej animacji, wielkiego widowiska, czy filmu, po którym chce się rozmawiać – Kino Kryterium ma propozycję na ten czas. A że „Zwierzaki…” czekają w sobotę w Kinie Młodego Widza, a „Kontinental ’25” we wtorek w DKF – tym łatwiej zaplanować seans. Bilety: www.ck105.koszalin.pl/kupbilet  (oraz w kasach CK105).