wydarzenia

Adam Czycz, burmistrz Mielna: Jamno jako wspólna sprawa regionu. Otwarcie Koszalina na Bałtyk musi iść w parze z ekologią, dialogiem i realnym finansowaniem

Autor eWok, fot. FB/Adam Czycz godzinę temu

Polecamy

Zaplanuj już dziś europejski weekend! Przed nami Dni Otwarte Funduszy Europejskich i atrakcje dla każdego

Popularne

34. Finał WOŚP w Koszalinie: PROGRAM

Filmowcy szukają statystów z Darłowa, Koszalina, Słupska i okolic

Koszalińska pizzeria z prestiżowym certyfikatem AVPN. To wielkie wyróżnienie dla lokalu i całego miasta

Zdaniem burmistrza Mielna Adama Czycza, każda realna rozmowa o otwarciu Koszalina na Bałtyk musi zaczynać się od Jeziora Jamno. To właśnie ten akwen jest naturalnym łącznikiem między miastem, gminami sąsiednimi i pasem nadmorskim. Bez ekologicznego uzdrowienia jeziora, poprawy jakości jego dopływów, uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej oraz rozsądnego zagospodarowania przestrzeni wokół akwenu, wielkie plany infrastrukturalne pozostaną jedynie hasłem.

Koncepcja otwarcia Koszalina na Morze Bałtyckie od lat powraca w debacie publicznej jako jedna z najbardziej ambitnych wizji rozwojowych tej części Pomorza Zachodniego. Jej sens wykracza daleko poza samą symbolikę połączenia miasta z morzem. W praktyce oznacza rozmowę o przyszłości Jeziora Jamno, o jego stanie ekologicznym, funkcjach turystycznych, możliwościach gospodarczych oraz o odpowiedzialności samorządów i instytucji publicznych za jeden z najważniejszych akwenów regionu.

Jak podkreśla burmistrz Mielna, koncepcja otwarcia Koszalina na morze dojrzewa od kilku dekad i w tym czasie przybierała różne formy. Pojawiały się liczne warianty, modyfikacje i pomysły na wykorzystanie potencjału Jamna. Jednak dziś, aby ta wizja miała szansę powodzenia, musi zostać wpisana w znacznie szerszy kontekst niż tylko lokalne ambicje poszczególnych samorządów. Kluczowe jest nadanie temu zagadnieniu rangi strategicznej dla całego województwa zachodniopomorskiego.

Jamno jako biegun wzrostu

W ocenie władz Mielna obszar Jeziora Jamno powinien znaleźć wyraźne miejsce w dokumentach strategicznych województwa. Tylko wtedy możliwe będzie traktowanie go nie jako lokalnego problemu kilku gmin, lecz jako ważnego kierunku rozwoju Pomorza Zachodniego.

Zagospodarowanie jeziora wraz z jego otoczeniem mogłoby stać się regionalnym biegunem wzrostu. Chodzi nie tylko o turystykę, choć ta pozostaje jednym z najbardziej oczywistych obszarów rozwoju. Jamno może generować impulsy także dla sektora budowlanego, usługowego, handlowego, transportowego i rekreacyjnego. Rozwój żeglarstwa, infrastruktury marin, ścieżek komunikacyjnych, usług okołoportowych czy całorocznej oferty turystycznej mógłby znacząco wydłużyć sezon i wzmocnić konkurencyjność całego regionu.

Warunek jest jednak podstawowy: projekt musi być przygotowany systemowo.

Według burmistrza Mielna tylko ujęcie Jamna w dokumentach strategicznych województwa stworzy formalną podstawę do uruchomienia instytucji niezależnych od samorządów lokalnych oraz do sięgnięcia po duże środki finansowe. Skala wyzwań jest bowiem zbyt duża, aby mogła zostać udźwignięta wyłącznie przez pojedyncze gminy.

Potrzebne są środki unijne, krajowe i udział instytucji państwowych

Jednym z najważniejszych wątków stanowiska Mielna jest realizm finansowy. Władze gminy wskazują, że wszelkie plany związane z otwarciem Koszalina na Bałtyk, zagospodarowaniem Jamna i poprawą jego stanu powinny być prowadzone przez właściwe instytucje rządowe oraz wojewódzkie, z wykorzystaniem funduszy unijnych i środków krajowych.

To podejście zakłada, że przyszłość Jamna nie może zależeć jedynie od lokalnych budżetów. Potrzebne jest połączenie sił, kompetencji i odpowiedzialności: samorządów lokalnych, województwa, administracji rządowej, instytucji ochrony środowiska oraz podmiotów odpowiedzialnych za gospodarkę wodną i infrastrukturę. Tylko taka konstrukcja daje szansę na realizację projektu w sposób trwały, zgodny z przepisami, finansowo wykonalny i społecznie akceptowalny.

Ekologia przed inwestycjami

Najmocniejszy akcent w stanowisku Mielna dotyczy ochrony środowiska. Burmistrz Adam Czycz podkreśla, że nie można mówić o Jamnie jako o atucie regionu, jeśli nie zadba się najpierw o jego kondycję ekologiczną.

„Co nam po akwenie, który umiera” to zdanie dobrze oddaje sens całej argumentacji. Jezioro może być impulsem rozwoju, ale tylko wtedy, gdy będzie zdrowym, chronionym i odpowiedzialnie użytkowanym ekosystemem. W przeciwnym razie każda wizja turystyczna, żeglarska czy gospodarcza będzie budowana na słabym fundamencie.

Dlatego Mielno wskazuje na konieczność powiązania planów otwarcia Jamna na Bałtyk z poprawą stanu dopływów, ochroną przyrody, poprawą jakości wód oraz rozwiązaniami komunikacyjnymi. Rozwój nie może oznaczać presji na środowisko, lecz powinien być oparty na zasadzie równowagi: więcej dostępności i funkcji turystycznych, ale przy jednoczesnym wzmocnieniu ochrony tego, co najcenniejsze.

Mielno wskazuje na własne inwestycje

Władze Mielna podkreślają, że gmina nie ogranicza się do deklaracji. Jak zaznacza burmistrz, to właśnie Mielno przeprowadziło kompleksową modernizację oczyszczalni ścieków oraz uporządkowało gospodarkę ściekową w rejonie Jeziora Jamno.

W ramach tych działań rozbudowano i unowocześniono infrastrukturę kanalizacyjną, co pozwoliło na skuteczniejsze odprowadzanie i oczyszczanie ścieków. Według przekazanych informacji cały obszar wokół Jeziora Jamno został objęty siecią kanalizacyjną, osiągając poziom 100 procent skanalizowania.

To ważny argument w dyskusji o odpowiedzialności za przyszłość akwenu. Mielno pokazuje, że ochrona Jamna wymaga nie tylko planów i dokumentów, ale także konkretnych, kosztownych i konsekwentnie realizowanych inwestycji.

Samorządowy dialog i udział mieszkańców

Gmina Mielno podpisała list intencyjny, którego inicjatorem było Miasto Koszalin. Jak wyjaśnia burmistrz Adam Czycz, powodem przystąpienia do tego procesu jest chęć uczestniczenia w decyzjach dotyczących przyszłości akwenu.

Mielno nie chce być wykluczone z rozmowy o jeziorze, które bezpośrednio wpływa na rozwój gminy, jej turystykę, środowisko i codzienne życie mieszkańców. Samorząd chce mieć wpływ zarówno na kierunek zagospodarowania Jamna, jak i na rozwój funkcji turystycznych, w tym żeglarstwa czy działań pozwalających wydłużyć sezon.

Jednocześnie władze Mielna podkreślają, że każda wizja musi być realizowana z poszanowaniem dialogu samorządowego, woli mieszkańców oraz oczekiwań branży turystycznej. To szczególnie ważne, ponieważ projekty tej skali mogą zmieniać charakter całego obszaru. Wymagają więc nie tylko decyzji administracyjnych, ale także społecznej zgody i przejrzystej rozmowy o korzyściach, kosztach oraz możliwych zagrożeniach.

Wspólna wizja, ale bez pomijania lokalnych interesów

Stanowisko Mielna nie jest sprzeciwem wobec koncepcji otwarcia Koszalina na Morze Bałtyckie. Przeciwnie, burmistrz deklaruje wsparcie dla tej wizji w zakresie kompetencji gminy. Jest to jednak poparcie warunkowe: oparte na ekologii, partnerstwie i odpowiedzialnym planowaniu.

Mielno chce być częścią procesu, ale nie jedynie jego obserwatorem. Chce współdecydować o przyszłości Jamna, ponieważ skutki ewentualnych działań będą odczuwalne także po stronie gminy nadmorskiej. Dotyczy to zarówno ochrony środowiska, jak i turystyki, komunikacji, infrastruktury oraz jakości życia mieszkańców.

Przyszłość Jamna wymaga skali wojewódzkiej

Debata o otwarciu Koszalina na morze pokazuje, że Jezioro Jamno powinno być traktowane jako dobro wspólne kilku samorządów i całego regionu. To nie tylko akwen rekreacyjny ani wyłącznie element lokalnej tożsamości. To przestrzeń o potencjale gospodarczym, turystycznym, środowiskowym i społecznym.

Dlatego najważniejsze pytanie nie brzmi już, czy Jamno może stać się impulsem rozwoju. Brzmi raczej: jak to zrobić, aby nie utracić jego przyrodniczej wartości i aby rozwój był realny, finansowalny oraz akceptowany przez mieszkańców.

W tym sensie stanowisko Mielna porządkuje dyskusję. Najpierw ekologia, potem inwestycje. Najpierw dokumenty strategiczne i źródła finansowania, potem konkretne projekty. Najpierw dialog samorządowy i społeczny, potem decyzje.

Bo jeśli Jezioro Jamno ma być atutem regionu, trzeba zacząć od tego, by naprawdę o nie zadbać.

Poprzedni artykułSzynobus Koszalin–Mielno wraca 13 czerwca. Ekologicznie, wygodnie i bez korków

Następny artykułW Gryfinie powstanie największy bateryjny magazyn energii w Polsce. PGE zainwestuje ponad 1,14 mld zł

Czytaj też

wydarzenia

Debata o „Porcie Koszalin” wciąż budzi emocje. Głos zabrał dr hab. Tomasz Suszko z YCPK

eWok, fot. FB/Yachr Club Politechniki Koszalińskiej, Adam Paczkowski/Politechnika Koszalińska - 21 Kwietnia 2026 godz. 4:51

Debata wokół projektu „Port Koszalin” wciąż budzi duże zainteresowanie i nie traci na aktualności. W dyskusji głos zabrał dr hab. Tomasz Suszko, wicekomandor Yacht Clubu Politechniki Koszalińskiej, naukowiec i pasjonat żeglarstwa, który wyraźnie poparł tezy zawarte w naszym artykule "Dość gadania o potencjale. Port na Jamnie to moment prawdy dla Koszalina". Doświadczony żeglarz uwypuklił nasze stwierdzenie, że „morze bywa traktowane raczej jak dekoracja niż realny kierunek rozwoju”, trafia w samo sedno problemu. W jego ocenie równie celna jest diagnoza mówiąca o tym, że "Koszalin nie cierpi dziś na brak pomysłów, lecz na chroniczny deficyt konsekwencji". To właśnie brak ciągłości, determinacji i długofalowego działania sprawia, że potencjał miasta nadal nie jest w pełni wykorzystywany. Dla członków Yacht Clubu Politechniki Koszalińskiej marzeniem od dziesięcioleci pozostaje wyjście z Jamna na morze. Jak zaznacza Tomasz Suszko, choć w regionie funkcjonują już takie ośrodki jak Kołobrzeg i Darłowo, to Koszalin wciąż pozostaje nieco na uboczu morskich szlaków i inicjatyw związanych z turystyką wodną. Tymczasem Jamno, położone niemal dokładnie pomiędzy tymi dwoma miastami, mogłoby stać się ważnym punktem na mapie zachodniego wybrzeża. Zdaniem środowiska żeglarskiego taki kierunek rozwoju dawałby szansę nie tylko na większą konkurencyjność regionu, ale również na realne pobudzenie turystyki wodnej i lepsze wykorzystanie naturalnych atutów Koszalina. Głos Tomasza Suszki pokazuje, że temat portu i połączenia Jamna z morzem nie jest jedynie lokalną ciekawostką czy odległą wizją. To sprawa, która od lat żyje w świadomości mieszkańców, żeglarzy i osób związanych z rozwojem miasta. To także dowód na to, że wokół tej idei nadal istnieje konkretne środowisko, które widzi w niej nie tylko marzenie, ale również realną szansę na rozwój. Wicekomandor Yacht Clubu Politechniki Koszalińskiej podziękował również redakcji ekoszalin.pl za podjęcie tematu i opublikowanie artykułu, który trafnie oddaje istotę problemu i prowokuje do potrzebnej debaty o przyszłości miasta. Naukowiec i żeglarz Dr hab. Tomasz Suszko to nie tylko aktywny uczestnik debaty o morskim potencjale Koszalina, ale również uznany naukowiec. Jest związany z Politechniką Koszalińską od 1997 roku i pracuje w Katedrze Fizyki Technicznej i Nanotechnologii na Wydziale Inżynierii Mechanicznej i Energetyki. Stopień doktora habilitowanego nauk inżynieryjno-technicznych w dyscyplinie inżynieria materiałowa uzyskał na Politechnice Warszawskiej. Tytuł jego osiągnięcia naukowego brzmi: „Nowa klasa cienkich powłok o kompozytowej strukturze nanokolumnowej typu MeMC/a-C:H – wytwarzanie oraz właściwości fizykochemiczne”. Na swoim koncie ma ponad 50 publikacji naukowych oraz udział w realizacji 15 projektów badawczych, prowadzonych we współpracy z instytucjami naukowymi i badawczymi w kraju i za granicą. Równolegle od lat rozwija swoją pasję żeglarską. Od ponad 20 lat pełni funkcję wicekomandora Yacht Clubu Politechniki Koszalińskiej. Łączył także swoje zainteresowania zawodowe z żeglarstwem, ucząc fizyki na pokładzie żaglowca „Fryderyk Chopin” w ramach projektu „Niebieska Szkoła”. Morze jako realna szansa Wypowiedź dr. hab. Tomasza Suszki to kolejny głos pokazujący, że temat „Portu Koszalin” nie jest jedynie hasłem powracającym co jakiś czas w przestrzeni publicznej. To zagadnienie, które dotyka realnych możliwości rozwoju miasta – zarówno pod względem turystyki, jak i budowania jego silniejszej tożsamości związanej z morzem. Dyskusja o „Porcie Koszalin” z pewnością jeszcze nie raz powróci. I wszystko wskazuje na to, że będzie żywa tak długo, jak długo mieszkańcy będą zadawać pytanie, czy Koszalin naprawdę chce wykorzystać swoje położenie i otworzyć się na morze nie tylko symbolicznie, ale także w praktyce.

wydarzenia

Port Koszalin? Samorządy same tego nie udźwigną - uważa Sylwia Halama, wójt Gminy Będzino.

eWok, fot. FB/Sylwia Halam, WZP - 16 Kwietnia 2026 godz. 3:05

W debacie o potrzebie budowy „Portu Koszalin” na jeziorze Jamno coraz wyraźniej słychać głosy, że ta inwestycja nie może być traktowana jak lokalna fanaberia, wyborcze hasło czy kolejna samorządowa wizja bez pokrycia. Tym razem głos zabrała Sylwia Halama, wójt gminy Będzino, i powiedziała rzecz ważną, może nawet najważniejszą: projekt wymaga zaangażowania na poziomie rządowym. To nie jest już tylko komentarz do dyskusji. To jest przypomnienie, gdzie kończą się możliwości samorządów, a gdzie powinno zacząć się państwo. Sylwia Halama wskazuje na potencjał inwestycji dla atrakcyjności regionu i gospodarczego ożywienia gmin nadjamneńskich oraz przypomina o konieczności uwzględnienia uwarunkowań środowiskowych, zwłaszcza ochrony ekosystemu jeziora i obszaru tak zwanego Małego Jamna. Rozwój funkcji turystycznych i żeglarskich ma iść w parze z troską o środowisko i jakość życia mieszkańców. I właśnie dlatego ten głos nie jest manifestem entuzjazmu. Jest próbą ustawienia całej debaty na właściwych torach. Stanowisko Wójta Gminy Będzino w sprawie koncepcji portu na jeziorze Jamno: TUTAJ Jest jeszcze jeden istotny wątek. Gmina Będzino nie patrzy na Jamno z dystansu. Każda inwestycja w tym rejonie wpływa na komunikację, środowisko i turystykę także po jej stronie. Od ponad 20 lat odbywają się tam wydarzenia żeglarskie i festyny wodne, więc mówimy o miejscu, które od dawna żyje wodą i turystyką. Sedno jej wypowiedzi jest więc jasne: port na Jamnie może być wielką szansą, ale tylko wtedy, gdy stanie się projektem naprawdę strategicznym. Nie lokalnym marzeniem. Nie wyborczym sloganem. Tylko poważnym zadaniem, za którym pójdą decyzje, pieniądze i odpowiedzialność. Bez tego „Port Koszalin” zostanie na papierze. Z tym może wreszcie ruszyć z miejsca.

wydarzenia

Trwa dyskusja o „Porcie Koszalin”. Zbigniew Choiński przypomniał pierwszą próbę budowy portu w Unieściu

eWok, fot. FB/Zbigniew Choiński - 15 Kwietnia 2026 godz. 4:50

Debata wokół projektu „Port Koszalin” sięgnęła swoich korzeni. Przypomniał je Zbigniew Choiński, który przez blisko 20 lat pełnił funkcję wójta gminy Mielno i przez lata był jednym z najważniejszych uczestników lokalnego życia samorządowego. Zbigniew Choiński jest mieszkańcem Mielna od urodzenia. Jego rodzice należeli do grona pierwszych osadników, którzy zamieszkali tu po wojnie, w 1946 roku. W latach 1990–2010, przez pięć kadencji, sprawował urząd wójta gminy Mielno. Prywatnie jest miłośnikiem podróży, przyrody, nart oraz zimowego pływania w lodowatej wodzie. Były samorządowiec najpierw zamieścił w mediach społecznościowych emocjonalny komentarz, a następnie opublikował post: „Tak było z pierwszą próbą budowy portu w Unieściu. Potem już nigdy nie było tak dobrych warunków finansowania”. Do wpisu dołączył archiwalny artykuł „Głosu Koszalińskiego” z listopada 2004 roku, przypominając jedną z najważniejszych, a zarazem najbardziej kontrowersyjnych inwestycyjnych debat sprzed lat. Link do posta: TUTAJ. Choiński podkreśla, że przed laty gmina miała wyjątkową szansę na pozyskanie ogromnych środków unijnych na budowę nowego portu rybackiego przy kanale w Unieściu. Jak zaznacza, do wykorzystania było blisko 50 mln euro, a warunki finansowania były niezwykle korzystne. Projekt mógł zostać zrefundowany w całości, co oznaczało możliwość uzyskania przez gminę środków pokrywających 100 procent poniesionych nakładów. Jednak mimo wielomiesięcznych rozmów z rybakami z Chłopów i Unieścia nie udało się przekonać środowiska do wspólnego działania. Tylko nieliczni dostrzegli w tej inwestycji realną szansę rozwojową. Większość pozostała sceptyczna, a część zaczęła kierować protesty. W tej sytuacji nie było szans ani na skuteczne złożenie wniosku, ani na uzyskanie wielomilionowej dotacji. „Ot, prawa demokracji”- podsumował. Archiwalny materiał prasowy pokazuje, że już w 2004 roku temat portu wywoływał duże emocje. Artykuł zatytułowany „Awantura o port” opisywał spór pomiędzy władzami gminy a lokalnymi rybakami. Z jednej strony samorząd widział w inwestycji historyczną szansę na rozwój i modernizację infrastruktury rybackiej. Z drugiej strony wielu rybaków sprzeciwiało się przeniesieniu działalności w rejon kanału jamneńskiego, oddalonego o kilka kilometrów od ich dotychczasowej przystani. W przywoływanych relacjach rybacy zwracali uwagę przede wszystkim na codzienny wymiar swojej pracy i przywiązanie do obecnego miejsca. Podkreślali, że przystań znajduje się blisko domów, jest oswojona i praktyczna. Obawiali się, że nowy port oznaczałby nie tylko zmianę lokalizacji, ale także podporządkowanie ich pracy nowym zasadom i interesom, które niekoniecznie odpowiadałyby ich potrzebom. Z kolei ówczesny wójt Zbigniew Choiński mając realną wizje portu argumentował, że tak korzystnej oferty finansowania nie wolno było odrzucać. Przekonywał, że nowoczesny port byłby szansą nie tylko dla samych rybaków, ale również dla całej gminy. W jego ocenie inwestycja mogła stać się impulsem rozwojowym, który w przyszłości wzmocniłby znaczenie Unieścia i Mielna. Były wójt przypomina również, że nie była to jedyna utracona możliwość. Jak zaznacza, później pojawiła się jeszcze szansa na skorzystanie z programu wsparcia dla rybaków, którzy mogli tworzyć czteroosobowe grupy i otrzymać po 150 tys. zł na osobę na inwestycje związane z działalnością rybacką. Teoretycznie mogło powstać pięć lub sześć takich grup, jednak nie powstała ani jedna. W ocenie Choińskiego była to największa niewykorzystana szansa rozwoju gminy w ciągu minionego dwudziestolecia samorządu. W swoim wpisie były samorządowiec zwraca też uwagę, że kolejne programy pomocowe, choć nadal istniały, nie dawały już tak dobrych warunków jak wcześniej. Z czasem rosła konkurencja o środki, a pula dostępnych pieniędzy stawała się coraz mniejsza. Jego zdaniem to właśnie początek lat dwutysięcznych był momentem, w którym inwestycję można było zrealizować na dobrych zasadach. Dzisiejsza dyskusja o „Porcie Koszalin” pokazuje więc, że temat portowej infrastruktury w tym rejonie jest nadal "żywy". Powraca po latach w zmienionych realiach politycznych, gospodarczych i społecznych, ale wciąż dotyka tych samych pytań: o rozwój, o wykorzystanie historycznych szans, o zgodę społeczną i o to, czy lokalna wspólnota potrafi mówić jednym głosem w sprawach strategicznych. Wpis Zbigniewa Choińskiego i przypomnienie artykułu sprzed ponad dwóch dekad to nie tylko powrót do lokalnej historii. To także wyraźny głos w obecnej debacie, głos człowieka który uważa, że jedna z największych rozwojowych szans dla gminy została wówczas zaprzepaszczona.

wydarzenia

Czy Port Koszalin ma sens? W naukowym opracowaniu wskazano Jezioro Jamno

eWok, fot. archiwum - 13 Kwietnia 2026 godz. 4:27

Coraz bardziej merytoryczny charakter ma rozpoczęta na portalu ekoszalin.pl dyskusja o potrzebie budowy „Portu Koszalin” na jeziorze Jamno. Do debaty włączył się Czytelnik portalu, Paweł Iwanek, który zwrócił uwagę na naukowe opracowanie Tadeusza Wójcickiego pt. „Celowość budowy głębokowodnego portu morskiego na środkowym Pomorzu. Studium wstępne”. Autor publikacji analizuje zasadność budowy nowego portu głębokowodnego na środkowym wybrzeżu i wskazuje, że wśród rozpatrywanych wariantów najlepszą lokalizacją okazało się właśnie Jezioro Jamno, a drugą w kolejności Mielenko. Jak wynika z opracowania, idea budowy portu na środkowym Pomorzu nie jest wyłącznie publicystycznym hasłem. W studium przeanalizowano uwarunkowania planistyczne, transportowe, przyrodnicze i hydrograficzne, a wstępna analiza SWOT doprowadziła autora do wniosku, że przy założeniu dalszego dynamicznego rozwoju gospodarki morskiej w Polsce realizacja takiej inwestycji jest celowa. W publikacji zapisano też, że nowy port mógłby wzmacniać rolę Koszalina jako bieguna wzrostu w regionie. Wójcicki podkreśla, że większość przeprowadzonych badań i analiz pokazuje potrzebę budowy portu nie tylko jachtowego, ale także pełnomorskiego, a najlepszym miejscem dla takiej inwestycji są właśnie Koszalin i wody jeziora Jamno. W jego ocenie ogromnym problemem pozostaje jednak skomplikowany podział administracyjny terenów wokół jeziora. Zwraca uwagę, że dostęp do tego obszaru mają cztery gminy, które częściej się spierają, niż współpracują, a w takiej sytuacji realny rozwój staje się bardzo trudny. Profesor uważa, że bez zmian administracyjnych rozwój tego kierunku może być niemożliwy albo znacząco opóźniony. Jako przykład wskazuje ewentualne korekty granic, które mogłyby uprościć zarządzanie terenami wokół Jamna i otworzyć drogę do większych projektów inwestycyjnych. Jego zdaniem dziś w przestrzeni publicznej nie brakuje ogólnych deklaracji o „rozwoju w kierunku morza”, ale wciąż brakuje konkretnych działań, które mogłyby przełożyć się na rzeczywisty postęp. Samo opracowanie Wójcickiego pokazuje, że port na środkowym Pomorzu miałby nie tylko uzasadnienie lokalizacyjne, ale też transportowe. Autor wskazuje, że inwestycja mogłaby lepiej wykorzystać istniejące i planowane połączenia drogowe oraz kolejowe, w tym drogę ekspresową S11 i połączenia z zapleczem kraju. Zaznacza również, że nowy port mógłby bardziej równomiernie rozłożyć ruch towarowy pomiędzy polskimi portami. W studium przyjęto również wstępne założenia dotyczące skali inwestycji. Po zakończeniu budowy port miałby zajmować około 6 km², w tym około 3 km² przypadłoby na baseny portowe wraz z obrotnicami, a około 2 km² na sztuczny półwysep z nabrzeżami, składowiskami, drogami i bocznicami kolejowymi. Rozważano pięć wariantów lokalizacyjnych: Kołobrzeg, Pleśna, Gąski, Mielenko i Jezioro Jamno, a analiza wielokryterialna wskazała wariant jamneński jako najlepszy. Wójcicki zwraca też uwagę na gospodarczy wymiar całej idei. Jego zdaniem port oznaczałby dla miasta tysiące miejsc pracy na lata i mógłby stać się jednym z najważniejszych impulsów rozwojowych dla Koszalina i regionu. Jednocześnie zastrzega, że tak duża inwestycja nie ma szans powodzenia bez wsparcia państwa i finansowania na poziomie rządowym. Na razie – jak ocenia – nie widać jednak poważnych działań ani w regionie, ani na szczeblu centralnym. Dyskusja o „Porcie Koszalin” przestaje więc być wyłącznie luźną wizją, a coraz mocniej opiera się na konkretach: analizach, wariantach lokalizacyjnych i pytaniach o przyszłość całego regionu. Pozostaje jednak najważniejsze pytanie: czy za rosnącą debatą pójdą w końcu realne decyzje polityczne i administracyjne. Źródło opracowania: „Celowość budowy głębokowodnego portu morskiego na środkowym Pomorzu. Studium wstępne”, Tadeusz Wójcicki

wydarzenia

Piotr Rowiński, prezes MZK: "Port Koszalin to projekt o wyjątkowym znaczeniu"

eWok, fot. archiwum - 10 Kwietnia 2026 godz. 3:28

W Koszalinie rozpoczęła się coraz bardziej konkretna dyskusja o potrzebie budowy „Portu Koszalin” na jeziorze Jamno. Temat wrócił z nową siłą po publikacji naszego artykułu „Dość gadania o potencjale. Port na Jamnie to moment prawdy dla Koszalina”, którego głównym przesłaniem było wezwanie do odejścia od samego mówienia o bliskości morza i przejścia do realnych działań, które sprawią, że stanie się ono rzeczywistą częścią tożsamości miasta. Głos w tej sprawie zabrał Piotr Rowiński, prezes zarządu MZK Koszalin. To stanowisko ma szczególne znaczenie, ponieważ miejski przewoźnik posiada w swojej flocie statek „Julek” oraz zarządza przystanią w Jamnie. To właśnie przystań i rejsy „Julkiem”, obok kolejki wąskotorowej, należą do najbardziej rozpoznawalnych atrakcji turystycznych Koszalina. Prezes MZK nie ukrywa, że z dużym zainteresowaniem obserwuje działania związane z projektem trwałego połączenia jeziora Jamno z Morzem Bałtyckim. Jak podkreśla, jest to przedsięwzięcie o znaczeniu nie tylko infrastrukturalnym, ale również rozwojowym i tożsamościowym. – Z dużą uwagą i uznaniem przyjmuję kierunek działań zainicjowanych przez Prezydenta Koszalina Tomasza Sobieraja oraz zaangażowane samorządy. Przedstawiona koncepcja trwałego połączenia jeziora Jamno z Morzem Bałtyckim to dla mnie projekt o wyjątkowym znaczeniu, nie tylko infrastrukturalnym, ale przede wszystkim rozwojowym i tożsamościowym dla całego Pomorza Zachodniego, a nawet nie boję się użyć stwierdzenia, że dla całego kraju – zaznaczył Piotr Rowiński. Jak dodał, z perspektywy osoby zarządzającej przystanią w Jamnie widać wyraźnie, że jezioro ma ogromny potencjał w zakresie rozwoju turystyki żeglarskiej, rekreacji oraz nowoczesnych usług związanych z gospodarką czasu wolnego. To właśnie te funkcje, jego zdaniem, najlepiej odpowiadają charakterowi tego miejsca i mogą wyznaczać jego przyszłość. Prezes MZK zwrócił także uwagę, że obecna inicjatywa ma szczególną wartość, ponieważ nie zatrzymuje się na poziomie ogólnych deklaracji. W jego ocenie istotne jest to, że projekt wszedł już w etap konkretnych działań analitycznych, konsultacyjnych i organizacyjnych. – Szczególnie cenne jest dla mnie to, że projekt nie pozostaje na poziomie ogólnych deklaracji, a przechodzi w etap konkretnych działań analitycznych, konsultacyjnych i organizacyjnych. Podpisanie listu intencyjnego przez pięć samorządów oraz włączenie do rozmów szerokiego grona interesariuszy, w tym środowisk żeglarskich i biznesowych, pokazuje, że mamy do czynienia z poważnym i odpowiedzialnym podejściem do tematu – podkreślił. Jednocześnie Piotr Rowiński zaznaczył, że tak duże przedsięwzięcie będzie wymagało odpowiedzialnego podejścia i uwzględnienia wielu istotnych kwestii. Wśród najważniejszych wymienił uwarunkowania techniczne, środowiskowe, własnościowe oraz konieczność ścisłej współpracy i koordynacji między wieloma instytucjami. W jego ocenie szczególnie ważne jest to, że obecny etap prac skupia się na rzetelnym zebraniu danych i przygotowaniu spójnej koncepcji dla całego obszaru jeziora Jamno. To właśnie taki sposób działania daje szansę, by ambitna wizja nie zakończyła się jedynie na pomyśle, ale mogła zostać przełożona na rzeczywiste rozwiązania. Prezes MZK zadeklarował również pełne wsparcie dla inicjatywy i gotowość do współpracy w kolejnych etapach jej rozwoju. – Deklaruję pełne wsparcie dla tej inicjatywy oraz gotowość do współpracy na kolejnych etapach jej rozwoju. Jestem przekonany, że konsekwentnie realizowany projekt może stać się impulsem, który realnie zmieni sposób funkcjonowania jeziora Jamno i wzmocni pozycję Koszalina jako miasta rzeczywiście otwartego na morze. Kibicuję tej wizji i wierzę, że przy odpowiedniej determinacji oraz współpracy wszystkich stron ma ona szansę przejść od ambitnej koncepcji do realnej zmiany – podsumował. Dyskusja o „Porcie Koszalin” na jeziorze Jamno pokazuje, że temat morskich aspiracji miasta wraca dziś w nowej, bardziej konkretnej formule. Nie chodzi już wyłącznie o symboliczne podkreślanie bliskości Bałtyku, ale o stworzenie realnej infrastruktury i funkcji, które mogłyby na nowo zdefiniować rolę Jamna w życiu miasta oraz całego regionu.

wydarzenia

Dość gadania o potencjale. Port na Jamnie to moment prawdy dla Koszalina

eWok, fot. WZP - 8 Kwietnia 2026 godz. 4:23

Koszalin od lat ma z morzem relację dziwną, nie do końca uczciwą. Z jednej strony lubi o nim mówić, chętnie się nim reklamuje, podkreśla bliskość Bałtyku, opowiada o swoim położeniu, o Jamnie, o potencjale, o szansach. Z drugiej strony od dekad zachowuje się tak, jakby morze było raczej dekoracją niż realnym kierunkiem rozwoju. Trochę jak człowiek, który codziennie stoi przed zamkniętymi drzwiami, ale nigdy nie sprawdza, czy przypadkiem nie wystarczyłoby po prostu nacisnąć klamki. Teraz Koszalin postanowił otworzyć te drzwi. Pomysł portu na Jamnie wraca regularnie. Wraca, bo jest zbyt sensowny, żeby całkiem umrzeć, i zbyt duży, żeby dało się go łatwo zrealizować. To projekt, który drażni wszystkich wyznawców małości. Tych, którzy na każde ambitniejsze przedsięwzięcie reagują odruchowo: „to się nie uda”, „to za drogie”, „to nierealne”, „to fantazja”. W Polsce takich ekspertów od niemożliwości nigdy nie brakuje. Są obecni wszędzie tam, gdzie trzeba coś zbudować, pomyśleć odważniej albo wyjść poza administrowanie bylejakością. Wiekowa wizja A przecież historia Koszalina pokazuje jasno: to miasto od wieków próbowało zbliżyć się do morza nie tylko geograficznie, ale także gospodarczo i symbolicznie. Już w średniowieczu kupowano ziemie wokół Jamna, by mieć dostęp do jeziora, a dalej do Bałtyku. Potem pojawiały się kolejne koncepcje. W PRL-u rysowano porty, kanały, stocznie, przedłużenia ulic, śmiałe układy komunikacyjne. Wszystko wyglądało dobrze na papierze. Jak zwykle. Wiele rzeczy w tym kraju świetnie wygląda na papierze. Problem zaczyna się wtedy, gdy trzeba papier zamienić na beton, stal, decyzje i pieniądze. Koszalin to nie Gdynia Dlatego właśnie tak ciekawa była wizja profesora Witolda Andruszkiewicza. Bo to nie był kolejny megalomański sen o Koszalinie jako drugiej Gdyni. To nie była bajka o dźwigach, kontenerach i przemysłowym imperium. To było myślenie o porcie turystyki morskiej. O marinach, żeglarstwie, ruchu jachtowym, rekreacji, usługach, nowoczesnej gospodarce czasu wolnego. Czyli dokładnie o tym, co dziś ma sens. Profesor widział coś, czego wielu lokalnych realistów nie potrafi dostrzec nawet teraz: że nowoczesność nie polega na kopiowaniu wielkich portów towarowych, tylko na znalezieniu własnej specjalizacji. Prezydent Koszalina wkracza do gry I oto dziś, po latach, temat znów wraca. Tym razem za sprawą prezydenta Koszalina Tomasza Sobieraja, który postanowił nie traktować sprawy jak kolejnego jubileuszowego sloganu, lecz jako punkt wyjścia do realnych działań. List intencyjny podpisany 22 września 2025 roku przez pięć samorządów to nie jest jeszcze przełom historyczny, ale jest czymś znacznie cenniejszym od kolejnej efektownej konferencji: sygnałem, że ktoś wreszcie próbuje nadać tej sprawie strukturę, partnerów, kierunek i sens. Z tego powodu ruszyły kolejne działania: spotkania z Wodami Polskimi, rozmowy z samorządami, konsultacje z Jacht Klubem Koszalin, przedstawicielami biznesu i innymi interesariuszami. W lutym 2026 roku do sygnatariuszy trafił szczegółowy kwestionariusz, który ma pomóc stworzyć pierwsze naprawdę spójne opracowanie dla całego obszaru oddziaływania jeziora Jamno. Bałtyk to już nie marzenie I tu trzeba powiedzieć jasno: jeśli z tego projektu coś ma być, to teraz zaczyna się moment najtrudniejszy. Nie na etapie marzenia, tylko na etapie żmudnej roboty. Ankiety, uzgodnienia, analizy, środowisko, hydrotechnika, własność gruntów, przebudowa mostu, śluza, wrota sztormowe, marina, finansowanie, kompetencje Wód Polskich, Urzędu Morskiego, samorządów, prywatnych właścicieli. To nie jest film promocyjny. To jest test dojrzałości lokalnej klasy politycznej i administracyjnej. Bo prawda jest brutalna: Koszalin nie cierpi dziś na brak pomysłów. Koszalin cierpi na chroniczny deficyt konsekwencji. Tu od lat nie brak opowieści o szansach, możliwościach, atutach i potencjale. Brakuje natomiast determinacji, by zaryzykować coś większego niż bezpieczne zarządzanie zastanym stanem rzeczy. Za często zadowalamy się rolą „solidnego miasta regionalnego”. Tylko że „solidne miasto regionalne” to określenie, które dobrze brzmi wyłącznie w urzędniczych prezentacjach. W realnym świecie miasta albo walczą o swoją przyszłość. Nie godzimy się na przeciętność Przeciętność to najgroźniejsza pułapka dla Koszalina. Nie spektakularna katastrofa. Nie wielki kryzys. Tylko właśnie to spokojne osuwanie się w model miasta, które niby funkcjonuje, niby ma uczelnię, niby ma kulturę, niby ma położenie, ale niczego z tego naprawdę nie przekuwa w nową energię rozwojową. Port na Jamnie jest tak ważny właśnie dlatego, że wykracza poza samą inwestycję. On stawia fundamentalne pytanie: czy Koszalin chce być miastem ambicji, czy miastem wymówek? Bo od czego w ogóle są samorządy, jeśli nie od tego, by próbować zmieniać przyszłość swoich miast? Od przecinania wstęg przy drobnych remontach? Od publikowania ładnych postów o „dialogu” i „otwartości”? Od administrowania ruchem jałowym? Port na Jamnie to sprawdzian, czy lokalna polityka potrafi jeszcze myśleć kategoriami pokolenia, a nie najbliższego kwartału. Ważne jest też to, że ten projekt może wreszcie nadać Koszalinowi wyraźniejszą tożsamość. Dziś miasto znajduje się w niewygodnym położeniu pomiędzy silniejszymi markami regionu. Nie jest typowym kurortem nadmorskim, nie jest wielkim portem, nie jest metropolią. I właśnie dlatego potrzebuje własnej opowieści. Własnego znaku rozpoznawczego. Własnego sensu. Port turystyki morskiej na Jamnie mógłby być czymś takim. Nie kopią cudzych sukcesów, ale własnym modelem rozwoju. Opartym na wodzie, turystyce, rekreacji, żeglarstwie, usługach i wykorzystaniu położenia, które od zawsze było atutem, tylko zbyt rzadko traktowano je serio. Upór ma sens Najgorsze, co można dziś zrobić, to zabić ten pomysł szyderstwem albo rozwodnić go w biurokratycznym bełkocie. Jedno i drugie jest w Polsce równie prawdopodobne. Albo ktoś powie, że to bajka dla naiwnych, albo ktoś inny zasypie temat tyloma analizami, procedurami i konsultacjami, że za kilka lat nikt już nie będzie pamiętał, po co to wszystko się zaczęło. Tymczasem potrzebne jest coś znacznie prostszego i znacznie trudniejszego zarazem: upór. Upór, by nie odpuścić po pierwszym problemie. Upór, by nie schować projektu do szuflady przy pierwszej politycznej zmianie nastrojów. Upór, by nie sprowadzić całej sprawy do marketingowego hasła o „otwarciu na morze”. Bo jeśli to ma być tylko slogan, to lepiej w ogóle nie zaczynać. Ale jeśli za tym ma pójść prawdziwa robota, to Koszalin może zrobić coś, czego od dawna nie zrobił: zaskoczyć samego siebie. Czas nacisnąć tę klamkę Port na Jamnie jest dziś właśnie takim papierkiem lakmusowym. Nie tylko dla prezydenta, nie tylko dla samorządowców, nie tylko dla urzędników i ekspertów. Także dla mieszkańców. Bo w końcu trzeba odpowiedzieć sobie uczciwie: czy chcemy, by Koszalin był miastem, które wreszcie naciska klamkę, czy takim, które przez następne trzydzieści lat będzie tylko opowiadać, że za tymi drzwiami na pewno jest coś ciekawego. Bo może najwyższy czas przestać mówić, że morze jest blisko. I zacząć robić wszystko, by wreszcie naprawdę było nasze.

Najnowsze

IV Rodzinny Rajd Rowerowy w Wyszewie. 18 kilometrów aktywnej zabawy dla całych rodzin

2026-05-07 04:49:00

Koszalin i Warszawa łączą akademickie siły. To może być odpowiedź na demograficzne wyzwania uczelni

2026-05-07 04:36:00