Elektryczna rewolucja w koszalińskiej komunikacji miejskiej. MZK testuje elektryka

Zakończyły się konsultacje społeczne dotyczące Planu zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego na lata 2026–2035 dla Miasta Koszalina oraz gmin ościennych, które zawarły z Koszalinem porozumienia w zakresie organizacji transportu publicznego. Miasto opublikowało raport z konsultacji oraz zaktualizowany projekt dokumentu po uwzględnieniu zgłoszonych uwag. Konsultacje były okazją dla mieszkańców do przedstawienia opinii, sugestii i oczekiwań dotyczących przyszłości komunikacji miejskiej. To ważny etap prac nad dokumentem, który ma wyznaczać kierunki rozwoju transportu publicznego w Koszalinie i okolicznych gminach w perspektywie najbliższej dekady. Raport z konsultacji społecznych dotyczących Planu transportowego: KLIKNIJ TUTAJ Plan transportowy po uwzględnieniu zgłoszonych uwag:   KLIKNIJ TUTAJ W raporcie z konsultacji społecznych zamieszczono zgłoszone uwagi dotyczące projektu planu transportowego. Miasto podziękowało mieszkańcom za aktywny udział i podkreśliło, że wspólne rozmowy pomagają kształtować politykę transportową odpowiadającą realnym potrzebom pasażerów. Transport publiczny na lata 2026–2035 Plan zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego obejmuje lata 2026–2035. Dokument dotyczy nie tylko samego Koszalina, ale także gmin ościennych, które współpracują z Gminą Miasto Koszalin w zakresie organizacji transportu publicznego. Jego zadaniem jest określenie kierunków rozwoju komunikacji miejskiej, standardów obsługi pasażerów, potrzeb przewozowych, dostępności transportu oraz działań związanych z nowoczesną i bardziej ekologiczną mobilnością. Po zakończeniu konsultacji przygotowano również wersję planu po uwzględnieniu zgłoszonych uwag. To oznacza, że część propozycji mieszkańców i uczestników konsultacji znalazła odzwierciedlenie w dalszych pracach nad dokumentem. Zmiany już widać w praktyce Jak informuje ZDiT Koszalin zmiana projektu Planu transportowego zaczyna mieć już odniesienie w rzeczywistości. 30 kwietnia rozpoczęło się postępowanie przetargowe pod nazwą: „Dostawa fabrycznie nowych, niskopodłogowych autobusów miejskich o napędzie elektrycznym wraz z ładowarkami w ramach projektu pn. »Zeroemisyjne autobusy dla zrównoważonej mobilności Koszalina – etap II«”. To kolejny krok w stronę unowocześniania koszalińskiej komunikacji miejskiej i zwiększania udziału pojazdów zeroemisyjnych w transporcie publicznym. W ramach postępowania planowany jest zakup: 7 autobusów elektrycznych o długości 12 metrów, 6 autobusów elektrycznych o długości 18 metrów — przegubowych, 6 autobusów elektrycznych o długości 12 metrów w ramach opcji, 4 autobusów elektrycznych o długości 18 metrów — przegubowych w ramach opcji, 13 stacjonarnych ładowarek elektrycznych, 10 stacjonarnych ładowarek elektrycznych w ramach opcji, 1 ładowarki mobilnej, 1 agregatu prądotwórczego do użycia w sytuacji awaryjnej. Miasto zamierza przeznaczyć na ten cel prawie 60 milionów złotych. Inwestycja jest współfinansowana z unijnego budżetu.   Autobusy elektryczne bez ładowania poza zajezdnią Rozwój technologii baterii trakcyjnych sprawia, że nowoczesne autobusy elektryczne mogą być eksploatowane przez cały dzień bez konieczności ładowania poza zajezdnią. To istotne z punktu widzenia organizacji pracy przewozowej, dostępności pojazdów i stabilności rozkładów jazdy. Zgodnie z założeniami, gwarancja na baterie ma wynosić co najmniej 10 lat eksploatacji. Planowana dostawa zamówienia podstawowego, przy pozytywnym rozstrzygnięciu postępowania przetargowego, przewidziana jest na marzec 2028 roku. Koszalin stawia na zrównoważoną mobilność Podsumowanie konsultacji oraz rozpoczęcie przetargu na nowe autobusy elektryczne pokazują, że Koszalin konsekwentnie przygotowuje się do dalszej modernizacji transportu publicznego. Celem jest wygodniejsza, bardziej dostępna i ekologiczna komunikacja miejska, odpowiadająca zarówno potrzebom mieszkańców Koszalina, jak i pasażerów z gmin współpracujących z miastem. Miasto podkreśla, że zgłoszone w konsultacjach uwagi są ważnym elementem prac nad przyszłością transportu zbiorowego. To właśnie dzięki takim głosom możliwe jest lepsze dopasowanie kierunków rozwoju komunikacji do codziennych potrzeb mieszkańców.

Pod naszym artykułem o pojawieniu się w Koszalinie elektrycznego autobusu testowego pojawił się komentarz: „Myślałem, że wodorowy… A to nic nowego”. To zdanie dobrze oddaje emocje towarzyszące dyskusji o przyszłości komunikacji miejskiej w Polsce. Z jednej strony – wodorowe autobusy jawią się jako nowoczesna, wręcz futurystyczna alternatywa. Z drugiej – elektryki akumulatorowe są już sprawdzonym, tańszym i szerzej dostępnym rozwiązaniem. Koszalin przez miesiąc będzie testował nowoczesny autobus elektryczny MAN Lion’s City 18 CE, który wozić będzie pasażerów za darmo. To przedsmak większych zmian: w 2026 roku miasto planuje zakup aż 12 takich pojazdów.  Warto więc odpowiedzieć na pytanie – dlaczego stawiamy na elektryki, a nie na wodór? Koszty – argument, którego nie da się zignorować Najważniejszym czynnikiem pozostają koszty. Dane z Konina pokazują różnicę dramatyczną: koszt przejazdu 1 km autobusem elektrycznym: około 1,02 zł, koszt przejazdu 1 km autobusem wodorowym: około 4,18 zł. Przy tysiącach kilometrów miesięcznie, różnica finansowa staje się barierą nie do pokonania dla większości samorządów. Powodem są m.in. niska efektywność ogniw paliwowych (2–2,5 razy mniejsza niż akumulatorów) i wysoka cena wodoru, sięgająca obecnie 56–69 zł za kilogram. Zalety wodoru – których nie można lekceważyć Autobusy wodorowe mają cechy, które w przyszłości mogą być nie do przecenienia: zeroemisyjność – z rury wydechowej wydobywa się tylko para wodna, krótki czas tankowania (ok. 15 minut), zasięg nawet do 400 km na jednym tankowaniu, cicha praca i mniejsze obciążenie dla sieci energetycznej niż elektryki. To dlatego w wielu miastach Europy wodór traktowany jest jako technologia przyszłości – zwłaszcza w transporcie dalekobieżnym czy ciężkim, gdzie ładowanie akumulatorów jest mniej praktyczne. Problemy w Polsce – Poznań, Wałbrzych i gorzki test jakości Polska praktyka pokazuje jednak, że wdrażanie autobusów wodorowych bywa trudne. W Poznaniu w 2024 roku wycofano z ruchu całą flotę 25 pojazdów, po tym jak systemy komputerowe zaczęły szwankować. Powodem okazało się… paliwo. Wodór dostarczany przez Orlen nie spełniał norm ISO 14687:2019, był zanieczyszczony i zagrażał sprawności układów napędowych. Podobne problemy odnotowano w Wałbrzychu. To pokazuje, że problem jest nie tylko technologiczny, ale i systemowy – związany z infrastrukturą i jakością paliwa. MPK Poznań musiało zastąpić wodorowce innym taborem i domagać się odszkodowań. Elektryki – dziś bezpieczniejszy wybór W tej sytuacji Koszalin, podobnie jak wiele innych polskich miast, decyduje się na inwestycję w elektryczne autobusy akumulatorowe. Są one: tańsze w eksploatacji, wspierane przez rządowe i unijne programy dofinansowania, łatwiejsze do obsługi w realiach miejskich, a także sprawdzone w codziennej praktyce w wielu polskich miastach. Wodorowe autobusy pozostają na razie „technologią przyszłości” – obiecującą, ale wciąż zbyt kosztowną i obarczoną ryzykiem.   Koszalin stawia na elektryki nie dlatego, że wodór nie jest ciekawą alternatywą, ale dlatego, że w dzisiejszych realiach to wybór racjonalny. Autobusy wodorowe być może kiedyś zdominują transport dalekobieżny i autostradowy, ale w miejskiej komunikacji – przynajmniej na razie – króluje ekonomia. Testowy autobus MAN Lion’s City 18 CE to krok w stronę zielonej mobilności, a planowany zakup 12 kolejnych pojazdów wpisuje się zarówno w krajowe przepisy, jak i europejskie trendy. Bo przyszłość transportu to nie science fiction, ale konkretne liczby w miejskim budżecie.  

Miejski Zakład Komunikacji w Koszalinie informuje, że od 1 września 2025 roku wejdą w życie nowe zasady dotyczące bezpłatnych przejazdów komunikacją miejską dla osób powyżej 70. roku życia. Zmiany zostały wprowadzone na mocy uchwały Rady Miejskiej w Koszalinie. Co się zmienia? Dotychczas z bezpłatnych przejazdów mogły korzystać wyłącznie osoby zameldowane w Koszalinie, które ukończyły 70 lat i posiadały Koszalińską Kartę Mieszkańca. Od 1 września 2025 roku: - Bezpłatna komunikacja miejska będzie przysługiwała wszystkim osobom, które ukończyły 70 lat – bez względu na miejsce zamieszkania. - Aby skorzystać z ulgi, wystarczy posiadać przy sobie dokument tożsamości ze zdjęciem, potwierdzający wiek (na przykład dowód osobisty) lub Koszalińską Kartę Mieszkańca – w formie plastikowej, elektronicznej lub w formie opaski. - Koszalińska Karta Mieszkańca nadal będzie honorowana jako dokument potwierdzający uprawnienie do darmowych przejazdów, ale nie jest już obowiązkowa. Ważna informacja Bezpłatne przejazdy nie obejmują przeprawy statkiem – w tym przypadku obowiązują odrębne bilety zgodnie z aktualną taryfą opłat. Nowe zasady mają na celu poprawę dostępności usług transportu publicznego dla seniorów oraz zachęcenie ich do częstszego korzystania z komunikacji miejskiej. To ważny krok w kierunku otwartego i przyjaznego miasta, w którym każdy może poruszać się swobodnie i bez barier.

Miejski Zakład Komunikacji w Koszalinie unieważnił postępowanie na leasing dziewięciu używanych autobusów miejskich. Powodem decyzji był brak ofert spełniających wymagania oraz przekroczenie założonego budżetu zamawiającego. - To nie oznacza, że zrezygnowaliśmy z zakupu tych autobusów. Teraz będziemy mogli rozpocząć procedurę negocjacji z tak zwanej wolnej ręki - wyjaśnia Piotr Rowiński, prezes zarządu MZK Koszalin. Jedyny oferent z zgodnym rocznikiem pojazdu zaproponował cenę ponad dwukrotnie wyższą od planowanej, a pozostałe oferty nie odpowiadały warunkom technicznym (dostawcy proponowali autobusy z niewłaściwego rocznika). W efekcie przetarg zakończył się fiaskiem – nie wyłoniono dostawcy. Założenia unieważnionego przetargu Przetarg ogłoszony 3 czerwca 2025 r. dotyczył leasingu 9 używanych autobusów miejskich, po jednym z każdego rocznika od 2016 do 2024. Wśród nich planowano osiem standardowych autobusów 12-metrowych oraz jeden autobus przegubowy o długości około 18 metrów Wszystkie pojazdy miały być niskopodłogowe, sprawne technicznie, klimatyzowane, bezwypadkowe i pozbawione korozji, a dostawca musiał umożliwić ich oględziny przed podpisaniem umowy. Zakładano szybkie pozyskanie taboru – dostawa miała nastąpić w ciągu 90 dni od zawarcia umowy. Kryteriami oceny ofert była przede wszystkim cena (95% wagi) oraz termin dostawy (5%). Zapotrzebowanie na używane autobusy wynika z faktu, że Koszalin od dłuższego czasu nie kupuje fabrycznie nowych pojazdów, ratując się pojazdami z drugiej ręki. Miasto planuje większe inwestycje taborowe dopiero w 2026 roku, gdy zgodnie z przepisami będzie zobowiązane kupować autobusy zeroemisyjne. Obecnie trwają analizy dotyczące liczby i rodzaju nowych autobusów (rozważane są zarówno 12-metrowe, jak i 18-metrowe) oraz źródeł finansowania takiego zakupu. Tymczasem ogłoszony przetarg na autobusy używane miał umożliwić tymczasową modernizację floty przed nadejściem obowiązku wymiany taboru na elektryczny lub wodorowy   Oferty i przekroczenie budżetu Do upływu terminu składania ofert wpłynęło łącznie dziewięć ofert: osiem złożyło konsorcjum Europejski Fundusz Leasingowy S.A. (EFL) i Mercus PSQ Sp. z o.o., a jedną – przy zadaniu obejmującym autobus z rocznika 2017 – firma Martruck Pojazdy Specjalne Sp. z o.o. Wszystkie oferty konsorcjum EFL/Mercus opiewały na jednakową kwotę – 1 179 115,15 zł brutto za każdy autobus (ok. 958,6 tys. zł netto). Natomiast oferta firmy Martruck opiewała na 859 302,60 zł brutto (ok. 698,6 tys. zł netto) za autobus z 2017 roku. Porównanie cen ofert z założonym budżetem MZK wykazało istotne rozbieżności. Budżet zamawiającego na autobus z rocznika 2017 wynosił 410 000 zł brutto, a więc propozycja Martruck przekraczała go o ponad 109%. Oferty konsorcjum EFL/Mercus również znacząco przewyższały przewidywane koszty – wszystkie ich wyceny (~1,18 mln zł brutto za sztukę) były kilkukrotnie wyższe od budżetów przeznaczonych na poszczególne pojazdy. Co więcej, oferty te okazały się niezgodne z warunkami technicznymi: w każdym zadaniu konsorcjum zaproponowało autobusy wyprodukowane w 2025 roku, podczas gdy przedmiotem zamówienia miały być pojazdy używane z konkretnych wcześniejszych roczników. Innymi słowy, oferowane autobusy były “zbyt nowe” – nie spełniały wymogu dotyczącego rocznika pojazdu określonego w specyfikacji. W rezultacie żadna ze złożonych ofert nie była zarazem ważna merytorycznie i mieszcząca się w limicie finansowym zamawiającego. Konsorcjum EFL/Mercus zaproponowało wprawdzie dostawę autobusów (niemal) fabrycznie nowych, lecz sprzecznych z wymogami przetargu, natomiast jedyna oferta spełniająca kryterium rocznika (Martruck, autobus z 2017 r.) była nieakceptowalna cenowo. Dodatkowo, dla jednego z wymaganych roczników nie wpłynęła żadna oferta, co również świadczy o ograniczonym zainteresowaniu dostawców przy zaproponowanych warunkach. Przyczyny unieważnienia i dalsze plany MZK 24 lipca 2025 roku MZK Koszalin oficjalnie unieważnił całe postępowanie, korzystając z podstaw prawnych przewidzianych w art. 255 pkt 1), 2) i 3) ustawy Prawo zamówień publicznych. W uzasadnieniu wskazano następujące powody unieważnienia przetargu Brak ofert spełniających wymagania zamówienia – żadna ze złożonych propozycji nie odpowiadała wszystkim warunkom określonym w specyfikacji (problemy dotyczyły m.in. wymaganego roku produkcji pojazdów). Odrzucenie ofert ze względu na niezgodność z warunkami – oferty konsorcjum EFL/Mercus zostały odrzucone, ponieważ proponowane autobusy nie spełniały wymogów rocznikowych (były to pojazdy z 2025 r., a więc niezgodne z zapisami przetargu). Przekroczenie budżetu zamawiającego – oferta mieszcząca się w kryteriach technicznych (Martruck) znacznie przewyższała zabezpieczone środki finansowe (o ok. 449 tys. zł brutto powyżej limitu dla zadania obejmującego autobus z 2017 r.). Zarząd MZK stanął przed trudnym zadaniem pozyskania potrzebnego taboru inną drogą. Teraz będzie zabiegał o pozyskanie taboru na drodze bezprzetargowej.