"Prysznic" meteorów i superksiężyc

Luty zaczyna się z przytupem. I to dosłownie nad naszymi głowami. Śnieżny Księżyc, czyli lutowa pełnia, osiągnie w Polsce maksimum już dziś około 23:09. Brzmi jak gotowy pretekst, żeby choć na chwilę wyjść na balkon, przystanąć na spacerze albo po prostu odsunąć firankę i sprawdzić, jak wygląda noc, gdy Księżyc gra pierwsze skrzypce. Pełnia, która będzie trochę… mniejsza To nie będzie „superpełnia”, która wygląda jak reflektor nad miastem. Wręcz przeciwnie: w tym roku Śnieżny Księżyc wypada jako Mikroksiężyc, czyli pełnia przypadająca wtedy, gdy Księżyc jest w apogeum, najdalej od Ziemi. Efekt? Tarcza może wydawać się odrobinę mniejsza i nieco mniej jasna niż przy pełni blisko perygeum. To taka astronomiczna ciekawostka: „pełnia pełnią”, ale z subtelną różnicą, którą bardziej się czuje w klimacie niż mierzy linijką. Skąd w ogóle „Śnieżny”? Nazwa nie jest wzięta z poezji ani z aplikacji pogodowej. „Snow Moon” (Śnieżny Księżyc) wywodzi się z tradycji rdzennych społeczności Ameryki Północnej. W popularnym obiegu często przywołuje się plemiona algonkińskie, dla których luty oznaczał czas intensywnych opadów i trudniejszego dostępu do pożywienia. To piękne i surowe jednocześnie: nazwa pełni była w praktyce krótką „notatką z natury”  o tym, co w danym miesiącu jest najważniejsze do przetrwania. A jeśli ktoś lubi dodać do tego odrobinę symboliki… W astrologii (traktowanej jako sfera wierzeń i kultury, nie nauki) ta pełnia wypada w znaku Lwa, czyli w opowieściach o kreatywności, odwadze i chęci pokazania światu „to jestem ja”. Można więc potraktować tę noc jak sympatyczne przypomnienie: nawet w środku tak mroźnej zimy da się znaleźć coś, co rozświetla choćby na chwilę. Jak „złapać” Śnieżny Księżyc? Najprościej: spójrz wieczorem w niebo (w okolicach maksimum, czyli przed północą). Jeśli chcesz, dodaj mały rytuał dla poprawy nastroju: ciepła herbata w kubku, krótki spacer, zdjęcie „na pamiątkę”. Mikro czy nie mikro, pełnia ma ten urok, że na moment zwalnia tempo miasta.   Bo czasem najlepsza zimowa atrakcja jest darmowa. I świeci dokładnie wtedy, kiedy wszyscy już myślą o poniedziałku.

Dziś w nocy od godz. 20.00 do godz. 24.00 koszalińskie Obserwatorium Astronomiczne zaprasza do wspólnego oglądania.  Obserwować wizualnie będzie można z dwóch teleskopów wystawionych na tarasie widokowym. Można również przyjść z własnym sprzętem optycznym. W mniejszych grupach udostępniony będzie pokaz wykonywania zdjęć z dużego teleskopu w kopule. Organizator nie prowadzi zapisów  na nocne obserwacje. - Przyjmiemy wszystkich chętnych - zapewnia i zaprasza. Ponieważ za oknem ulewa, wiatr i chmury to nadal nastawić  się raczej trzeba na średnie warunki pogodowe. Kilka ważnych zasad obowiązujących podczas obserwacji:1. W obiekcie należy stosować się do poleceń i uwag pracowników Obserwatorium.2. Obserwatorium jest monitorowane i pod nadzorem. Należy zapoznać się i przestrzegać regulaminu Obserwatorium: http://pm.koszalin.pl/regulamin. 3. Światła w Obserwatorium będą wygaszone, należy zachować szczególną ostrożność w poruszaniu się po obiekcie.4. Niedozwolone jest używanie latarek, lamp błyskowych i innych źródeł światła. Jednocześnie zaleca się używanie latarek z światłem czerwonym (oko jest mniej wrażliwe na światło czerwone).5. W nocy będzie bardzo zimno, spodziewana odczuwalna temperatura to ok. -5 stopni C. Należy ubrać się BARDZO CIEPŁO. Podczas obserwacji przy sprzęcie zwykle stoimy nieruchomo i robi się naprawdę zimno :(6. Od godziny 20:00 do 24:00 wjazd na plac przy Obserwatorium będzie zamknięty z uwagi na oślepianie światłami samochodów. Swoje pojazdy należy zostawić wcześniej, na terenie przyległym do Samochodówki i dojść do Obserwatorium pieszo. Będą otwarte obie furtki.

Tak wielkiego Księżyca nie widzieliśmy jeszcze na oczy. 14 listopada zobaczymy bowiem największą pełnię od 1948 roku. Postarajmy się jej nie przegapić - następnym razem nasz satelita będzie tak blisko dopiero w 2034 roku. Dlatego ekoszalin.pl razem z Obserwatorium Astronomicznym w Koszalinie zapraszają na wspólne oglądanie tej niezwykłej pełni Księżyca. Apogeum zjawiska i jego najlepsza widoczność będzie między 23:00 a 1:00 rano, dlatego zaczynamy już o 22:00. Oczywiście jesteśmy uzaleznieni od pogody. Spotkanie jest możliwe gdy noc z 14 na 15 listopada będzie bezchmurna. Obserwację będziemy prowadzić 12 calowym teleskopem Meade wystawionym na tarasie widokowym oraz (w mniejszych grupach) 16 calowym teleskopem GSO zamontowanym w automatycznej kopule. Można przybyć do obserwatorium z własnym sprzętem obserwacyjnym i rozstawić się na tarasie lub obok budynku.   Object Name: Moon RA (Topocentric): 03h 49m 12s Dec (Topocentric): +14° 20' 14" RA (2000.0): 03h 48m 14s Dec (2000.0): +14° 17' 15" Azimuth: 174° 29' 11" Altitude: +50° 02' 04" Phase (%): 99.60% Rise Time: 16:28 Transit Time: 00:05 Set Time: 06:36 Air Mass: 1,30 RA Rate (arcsecs/sec): 0,491358 Dec Rate (arcsecs/sec): 0,119032 Date: 14.11.2016 Time: 23:52:00 STD Constellation: Taurus Constellation (Abbrev.): Tau Moon Ecliptic Longitude: 58° 22' 28" Moon Ecliptic Latitude: -04° 55' 30" Moon Parallax: 1,0244 Moon Angular Diameter: 0° 33' 30" Moon Distance (km): 356 743,60 Moon True RA: 3,8173 Moon True Dec: 14,9902 Moon Topocentric Ang. Diameter: 0,5660 Moon Alt w/Refraction: 50,4565 Moon Total Libration l: 1,1303 Moon Total Libration b: 6,4355 Moon Optical Libration l: 1,1114 Moon Optical Libration b: 6,4422 Moon Physical Libration l: 0,0189 Moon Physical Libration b: -0,0067 Moon Position Angle: -12,7060 Phase Angle: 7,2601 Moon Pos. Angle of Bright Limb: 119,9668 Moon's Age (Days Past New): 15,22 Sidereal Time: 03:35 Julian Date: 2457707,45277778 Click Distance: 0,0000 Frame Size (arcmins): 33,9626 Celestial Type: 35 Index: 10 Constellation Number: 77   14 listopada nasz naturalny satelita będzie wyglądał nieco inaczej niż zwykle. Nad horyzontem pojawi się już po godz. 16-stej (16:28) i będzie nam towarzyszył przez całą noc zachodząc dopiero po godz. 6-stej (6:36) rano. Znajdzie się dokładnie na południu kilka minut po północy (0:07). W tym czasie znajdziemy go w gwiazdozbiorze Byka lekko poniżej gromady otwartej Plejady.   Jak wiemy, Księżyc krąży wokół Ziemi po orbicie eliptycznej z niewielkim mimośrodem e=0,0549 (jednak większym niż Ziemia) co powoduje, że znajduje się w różnych od niej odległościach. W tzw. perygeum jest najbliżej Ziemi a w apogeum najdalej. 14 listopada  o godz. 12:21 Księżyc znajdzie się właśnie w perygeum w odległości 356510 km od Ziemi czemu stanie się dla nas większy o około 14% (względem rozmiarów widzianych z odległości średniej). Dodatkowo, Księżyc dwie godziny później znajdzie się w pełni, a więc będzie po przeciwnej stronie Ziemi niż Słońce. Wszystkie te trzy ciała niebieskie znajdą się w jednej linii. Nałożenie się tych dwóch zjawisk spowoduje wzrost jasności Księżyca o około 30% względem średniej jasności Księżyca w pełni. Wszystkich niezdecydowanych zachęcamy do obserwacji, ponieważ nie było takiej pełni od roku 1948 a następna będzie miała miejsce dopiero  w 2034 roku, czyli za 18 lat.. Więcej  informacji na temat pełni możecie zasięgnąć z filmu nagranego przez NASA: