Dotkliwa kara za prace przy drzewach. 80 tys. zł za obcięcie gałęzi

Koszalińskie Koło Partii Zieloni wystosowało oficjalne pismo do Prezydenta Koszalina Tomasza Sobieraja, w którym apeluje o zaprzestanie stosowania tzw. agrowłókniny i geowłókniny – czyli plastikowych płacht wykorzystywanych na miejskich rabatach i terenach zielonych. Jak podkreśla przewodnicząca Zielonych w Koszalinie, Justyna Stobiecka, te materiały, choć często postrzegane jako skuteczny sposób walki z chwastami, w rzeczywistości powodują degradację gleby, zaburzają jej mikroklimat i przyczyniają się do powstawania mikroplastiku. – „Zauważyliśmy, że na rabatach miejskich używa się dużych, czarnych plastikowych mat. To rozwiązanie jest szkodliwe, ponieważ ogranicza dostęp powietrza do gleby i powoduje gromadzenie się kurzu oraz piasku, w którym chwasty i tak szybko wyrastają. Efekt? Zamiast poprawy estetyki – odkryty, zniszczony plastik i martwa gleba” – czytamy w piśmie podpisanym przez Stobiecką. Zieloni zwracają uwagę, że plastikowe włókniny nie są biodegradowalne, a z czasem rozpadają się na mikroplastik, który trafia do wód i organizmów żywych. Zamiast nich proponują stosowanie naturalnych, ekologicznych alternatyw, takich jak karton, zrębki drzewne czy gęsta roślinność okrywowa, które skutecznie ograniczają wzrost chwastów i nie szkodzą środowisku. – „Z tego rozwiązania korzysta już m.in. Poznań czy Kraków – miasta, które całkowicie zrezygnowały z agrowłókniny” – zaznacza Stobiecka. W piśmie skierowanym do prezydenta Tomasza Sobieraja Zieloni wnoszą o wprowadzenie zakazu używania plastikowych mat na terenach miejskich Koszalina i wskazują, że edukacja w zakresie ekologicznego utrzymania zieleni miejskiej jest równie ważna, jak same inwestycje w tereny zielone. Cała inicjatywa ma wymiar ponadlokalny – problem stosowania agrowłókniny dotyczy wielu polskich miast i gmin, które szukają tańszych, ale nie zawsze przyjaznych środowisku metod pielęgnacji zieleni. – „Zamiast agrowłókniny lepiej się sprawdza karton – jest biodegradowalny i nieszkodliwy dla przyrody” – podsumowuje Justyna Stobiecka. Koszalin, 27 października 2025 Autor pisma: Justyna Stobiecka, przewodnicząca Koła Zieloni Koszalin  

Prezydent Koszalina Tomasz Sobieraj podczas dzisiejszej konferencji prasowej zaprezentował pilotażowy program, którego celem jest skuteczniejsza ochrona i pielęgnacja młodych drzew w mieście. Miasto rozpoczęło stosowanie tzw. hydro worków – specjalnych pojemników, które stopniowo uwalniają wodę bezpośrednio do systemu korzeniowego. Dzięki temu drzewa są lepiej nawadniane, a podlewanie staje się bardziej efektywne i oszczędne. – „Hydro worki pozwalają nam zadbać o młode nasadzenia w sposób systematyczny i oszczędny. To inwestycja w zieleń i w klimat naszego miasta” – podkreślił prezydent Tomasz Sobieraj.  Szczegóły programu Zakupiono 65 worków w ramach pilotażu. Całkowity koszt usługi (zakup, montaż oraz napełnianie worków 2 razy w miesiącu przez okres 4 miesięcy) wyniósł niecałe 10 tys. zł. Po okresie ukorzenienia się pierwszych drzew, worki będzie można wykorzystać przy kolejnych nowych nasadzeniach. Gdzie już działają hydro worki? Pierwsze pojemniki pojawiły się: na rondzie im. Roberta Schumana, przy młodych drzewach na ul. Stawisińskiego. To dopiero początek programu, który w kolejnych latach może objąć następne lokalizacje w Koszalinie. Wdrożenie hydro worków to ważny krok w stronę zielonego i przyjaznego Koszalina, w którym miasto stawia na ochronę klimatu, zrównoważony rozwój i lepszą jakość życia mieszkańców.

25 listopada w odbyła się prelekcja oraz pokaz przycinania drzew. Prowadzący – Piotr Kwiatkowski, audytor drzew oraz certyfikowany arborysta, przybliżył tematykę ochrony drzew, rozwoju terenów zieleni, cięcia i pielęgnacji drzew, inspekcji, diagnostyki oraz standardów ochrony. 19 listopada 2024 weszło w życie Zarządzenie Prezydenta Miasta Koszalina  w sprawie ochrony drzew i rozwoju terenów zieleni w mieście Koszalinie poprzez przyjęcie standardów ochrony drzew (dokumenty są dostępne na stronie internetowej:https://bip.koszalin.pl/artykul/2040/14070/rejestr-i-tresc-zarzadzen-prezydenta-miasta-listopad-2024 25 listopada w odbyła się prelekcja oraz pokaz przycinania drzew. Prowadzący – Piotr Kwiatkowski, audytor drzew oraz certyfikowany arborysta, przybliżył tematykę ochrony drzew, rozwoju terenów zieleni, cięcia i pielęgnacji drzew, inspekcji, diagnostyki oraz standardów ochrony.     1.Standard inspekcji i diagnostyki drzew. Drzewa są kluczowymi elementami zielonej infrastruktury i dostarczają ludziom szereg korzyści. W ramach ich wzrostu i rozwoju ulegają przemianom strukturalnym, mogącym mieć wpływ na stabilność całych drzew lub ich fragmentów. Działania człowieka również mogą prowadzić do niekorzystnych przemian w funkcjonowaniu drzew, a co za tym idzie do zagrożeń w ich otoczeniu. Ponadto mogą powstawać kolizje związane z bytnością człowieka w ich otoczeniu, m.in. związane z obecnością infrastruktury technicznej (np. przesłanianie znaków drogowych, wrastanie koron drzew w skrajnię drogową, penetracja podziemnej infrastruktury przez korzenie drzew, itp.). Właściciele i zarządcy drzew powinni podejmować działania prowadzące do zachowania bezpieczeństwa w ich otoczeniu, jak również ukierunkowane na polepszenie warunków bytowych dla drzew. Jednocześnie, ze względu na naturalne procesy zachodzące w drzewach, nieprzewidywalność zjawisk atmosferycznych, jak i oddziaływanie człowieka na drzewa, zachowanie w pełni bezpieczeństwa w ich otoczeniu nie jest możliwe. Dlatego częścią zarządzania drzewami powinno być wdrożenie racjonalnego systemu ich oceny. Brak branżowych wytycznych, unormowanych praktyk oraz bezpośredniej regulacji ustawowej skutkuje powstawaniem zróżnicowanej pod względem jakości dokumentacji dotyczącej oceny stanu drzew. Rozbieżność ta dotyczy zarówno stopnia szczegółowości, jak i zakresu merytorycznego. Wykonywane opracowania stanowią podstawę zaleceń postępowania z drzewem. Czasami wskazywane w nich zalecenia bywają zbędne, a nieraz wręcz szkodzące drzewom. Zdarza się, że podstawową ocenę drzew (inspekcję) oraz specjalistyczną diagnostykę wykonują osoby bez należytej wiedzy i doświadczenia, co może powodować zagrożenie nie tylko dla utrzymania drzew, ale także w konsekwencji podejmowania szkodliwych działań dla drzew czy bagatelizowania zdiagnozowanych cech, może zmniejszać bezpieczeństwo ludzi i mienia. Ponadto w postępowaniach sądowo-administracyjnych pojawiają się nierzadko opinie biegłych niezgodne z obecną wiedzą o drzewach, co skutkuje wadliwością opartych o nie wyroków sądów i decyzji innych organów. Wskazane wyżej niedociągnięcia obecnego stanu w zakresie oceny drzew prowadzą do dwóch głównych rodzajów błędów. Po pierwsze, mogą być usuwane drzewa niestwarzające zagrożenia lub są one poddawane niewłaściwym zabiegom, co prowadzi do utraty ich pozytywnego oddziaływania na środowisko, a nawet zwiększa poziom zagrożenia dla otoczenia. Po drugie, drzewa stwarzające zagrożenie mogą być pozostawiane bez odpowiednich zabiegów, co zwiększa ryzyko utraty zdrowia i życia ludzi oraz ich majątku. Identyfikowanie i fachowa ocena cech, których występowanie na drzewie lub w jego otoczeniu wskazuje na zwiększone zagrożenie upadkiem, a następnie prawidłowo dobrane zalecenia co do postępowania z drzewem i ich realizacja, pozwalają ograniczyć ryzyko wystąpienia wypadku do najniższego rozsądnie osiągalnego poziomu.        2.Standard cięcia i pielęgnacji drzew.   Zrozumieć drzewo.   Co to jest drzewo? Właściwie odpowiedź wydaje się prosta, jednak kiedy zaczniemy ją analizować, okazuje się, że tak oczywista już nie jest. Drzewa są wszechobecne, spotkamy je praktycznie w każdym klimacie i miejscu na kuli ziemskiej. Towarzyszą człowiekowi od zawsze i to zarówno całej ludzkiej populacji, jak i jednostce. Choć jako dzieci wspinaliśmy się na ich sękate pnie, to właściwie ich nie znamy, często też nie rozumiemy. Każde z nich bez względu na wielkość i wiek to fenomen przyrody, który corocznie odnawia się, wytwarza nowe pędy i liście lub igły, zwiększa swoją wysokość i przyrasta na grubość. Dzięki zmagazynowanym w pniu i korzeniach substancjom zapasowym wiosną budzi się do nowego życia. Pompuje wodę z solami mineralnymi często na dużą wysokość, rozwijające się liście rozpoczynają najważniejszy na Ziemi proces fotosyntezy. To dzięki niemu, powstaje materia organiczna, która daje początek wszelkiemu życiu. W tym procesie to właśnie drzewa, jako największe i najsprawniejsze, wydzielają najwięcej tlenu i pochłaniają najwięcej dwutlenku węgla. Zwykle z końcem wiosny i początkiem lata drzewo kwitnie, jesienią owocuje i tworzy nasiona. To kolejny fenomen, kiedy z niewielkiego zarodka ukrytego w nasieniu kiełkuje nowe drzewo.  W procesie filogenezy (rozwój rodowy) drzewa wytworzyły odrębne genotypy o specyficznych cechach: koronach mniej lub bardziej zwartych, charakterystycznych rozgałęzieniach i niepowtarzalnej mozaice ulistnienia. Powstałe gatunki przystosowały się do wzrostu i rozwoju w różnych szerokościach geograficznych i siedliskach. W procesie ontogenezy (rozwoju osobniczego) pojedyncze drzewa zaadaptowały się do konkretnych miejsc. Zależnie od warunków glebowych wytworzyły rozbudowane systemy korzeniowe, które umocowują je w gruncie i pomimo działania nawet gwałtownych zjawisk atmosferycznych, pozwalają na wzrost części nadziemnej. Nad ziemią powstają pnie, czasem pojedyncze, często zwielokrotnione (wielopniowe) i korony. Te ostatnie, zależnie głównie od warunków świetlnych, wąskie bądź szerokie, o wzniesionych lub opadających pędach, mniej lub bardziej gęste. W efekcie jednoczesnego oddziaływania uwarunkowań genetycznych i siedliskowych powstaje niepowtarzalny, każdy inny i jedyny w swoim rodzaju osobnik. Jeżeli będziemy chcieli w jakikolwiek sposób ingerować w jego integralność, musimy tę indywidualność wziąć pod uwagę. Dotyczy to również korony, nasze wyobrażenie o jej najlepszej formie nie zawsze musi być słuszne, próbujmy wniknąć w jej specyfikę. Drzewo to nierozłączna całość. System korzeniowy zaopatruje część nadziemną w wodę i mineralne składniki odżywcze, jeśli jest osłabiony, z pewnością odbije się to w negatywny sposób na części nadziemnej. Przeciwnie – uszkodzenie w koronie objawi się zamieraniem niedożywionych korzeni. Zranienie pnia spowoduje przerwanie ciągłości drewna i łyka, a więc połączeń między częścią nadziemną i podziemną, i negatywne skutki mogą być widoczne w całym organizmie. Jako duże organizmy o rozbudowanym i często bardzo sprawnym systemie obronnym drzewa reagują na zmiany siedliskowe i wszelkie uszkodzenia z opóźnieniem. Dlatego skutki negatywnych działań mogą być widoczne po wielu miesiącach a nawet latach. Osłabienie drzewa w bieżącym roku da znać o sobie zwykle dopiero w następnym i kolejnych latach. Drzewa nie żyją samotnie, konkurują ze sobą, ale i współpracują w zdobywaniu wody  i składników odżywczych. Są połączone nicią skomplikowanych powiązań z wieloma organizmami, w tym owadami, ptakami i ssakami – dla wielu z nich są niezastąpionym siedliskiem. Właściwie każde drzewo żyje w symbiozie z grzybami, bez których nie jest w stanie prawidłowo się rozwijać. Ale wszechobecne grzyby potrafią – tak jak owady – drzewom szkodzić. Często utrzymuje się między drzewem a grzybem chwiejna równowaga między symbiozą a destrukcją.   Po pierwsze nie szkodzić Nawet najbardziej trwałe drzewa starzeją się i z przyczyn naturalnych ulegają powolnej degradacji, bywają też bezmyślnie niszczone. Jeżeli takie osłabione drzewa nam zagrażają, podejmujemy działania interwencyjne, zmierzające do zażegnania niebezpieczeństwa. Wszystkie one wiążą się z konsekwencjami, nie zawsze pozytywnymi. Na przykład chęć przywrócenia statyki powoduje interwencyjne cięcia, a każde z nich to wrota infekcji, najczęściej grzybowej. Wykonujemy cięcia w celu pozbycia się martwych gałęzi i konarów, ponieważ mogą być dla nas niebezpieczne. Trzeba jednak pamiętać, że w naturalnych warunkach drzewa same by się ich pozbyły z dużo mniejszymi stratami energii koniecznej do zabliźnienia ran. Drzewa tniemy, nadając im pożądany kształt, na przykład podkrzesując do żądanej wysokości tak, aby zachować skrajnie drogi bądź uzyskać foremne drzewa alejowe. Musimy zdawać sobie sprawę z tego, że takie działania są pożądane tylko z naszego − ludzkiego – punktu widzenia, swobodnie rosnące drzewa nie wymagają cięć i z punktu widzenia ich fizjologii i mechaniki cięcia nie są konieczne. Kolizje drzew z infrastrukturą, w tym budynkami, trakcją, wszelkimi przewodami, podziemnymi rurociągami, drogami czy chodnikami powodują cięcia wymuszone. Naruszamy wówczas integralność drzew, ingerując, często bardzo mocno, w korony lub system korzeniowy. W efekcie w naszym pojęciu potrzebnych działań naruszamy dobrostan drzew, którego zachowanie powinno być priorytetem.   Z tego też powodu powinniśmy unikać zbyt intensywnych interwencji wynikających z wątpliwego zacienienia budynku, zaburzania działania anten czy niszczenia drzew w związku z prowadzeniem przewodów sieci elektrycznych lub trakcyjnych. Nierzadko można tych kolizji uniknąć bez uszkadzania drzew. Nie do zaakceptowania jest też kaleczenie drzew wynikające z konieczności usuwania ich opadłych liści czy owoców. Standardy opierają się na nieco innym podejściu do drzew, niż miało to miejsce dotychczas. Dotąd używane nazwy zabiegów odnosiły się najczęściej do przyczyn ich wykonywania, nie zawsze zresztą adekwatnie. Istnieją zatem takie określenia jak: „cięcia techniczne”, „przyrodnicze”, „pielęgnacyjne” czy „prześwietlające”. Nie polemizując z zasadnością dotychczas przyjętego nazewnictwa, przedstawiamy inne. Wiążemy zabiegi z miejscem ich wykonywania. Dlatego w standardach pojawiły się „cięcia usuwające”, „redukujące” i „pośrednie”. Do obszaru w koronie drzewa odnoszą się też wyraźnie nazwy cięć: „strukturalnych”, „bocznych” i „wierzchołkowych”. Takie podejście do zabiegów pozwoliło na przedstawienie w standardach całego systemu cięć. Nowością są też takie określenia jak korona „tymczasowa” i „docelowa”. Ich nazwy wzięły się stąd, że w praktyce często z takimi właśnie rodzajami koron mamy do czynienia. Wyrażamy nadzieję, że cały system pielęgnacji, w tym i nazewnictwo, zostaną zaakceptowane przez środowisko osób pracujących z drzewami.   3.Standard ochrony drzew i innych form zieleni w procesie inwestycyjnym. Zieleń, a szczególnie jej formy wieloletnie, jak drzewa, krzewy, drewniejące pnącza i byliny, stanowią bardzo ważny element zielonej infrastruktury naszego otoczenia. Ich znaczenie nie ogranicza się jedynie do powszechnie znanych korzyści wynikających z tzw. usług ekosystemowych, jak produkcja tlenu, oczyszczanie powietrza, redukcja hałasu, regulacja temperatury powietrza i jego wilgotności, poprawa mikroklimatu, a nawet klimatu lokalnego, tworzenie siedliska dla wielu innych organizmów, źródło schronienia i pokarmu, oraz wiele innych. Zieleń jest niezbędna dla przetrwania wszystkich pozostałych form życia na naszej planecie, w tym nas samych. Coraz bardziej wyraźnie widoczne jest to w dobie zmian klimatycznych, których jesteśmy naocznymi świadkami. Jednak, aby zieleń miała szansę tę doniosłą rolę pełnić, musi pozostać żywa i w dobrej kondycji.  Podczas procesów inwestycyjnych, zawierających w sobie etap przygotowania do inwestycji, etap projektowy, właściwy etap realizacji (prac budowlanych) oraz etap oddawania nowych obiektów do użytkowania i późniejszej ich eksploatacji, nader często zdarza się traktować zieleń, w tym drzewa, krzewy i pnącza, jak elementy statyczne, pozbawione życia i wynikających z tego potrzeb. Zbyt często, w mnogości podejmowanych działań technicznych i inżynieryjnych, zapomina się o konieczności specjalnego traktowania drzew i innych form zieleni dla zachowania ich w dobrym zdrowiu, nie mówiąc o działaniach mniej lub bardziej celowo zmierzających do ich uśmiercania i eliminacji z terenu budowy. Nonszalanckie wręcz traktowanie drzew, krzewów i pnączy w procesie inwestycyjnym nazbyt często skutkuje stałym pogarszaniem się jakości istniejącej zieleni, a także jej zanikaniem. Uszkodzeń pni drzew, wyłamanych konarów, odciętych korzeni, w przeciwieństwie do wielu elementów infrastruktury technicznej, nie da się po prostu naprawić, przykleić, załatać, zamalować. Zniszczenia te są zwykle nieodwracalne, a ich efekty przez wiele lat ciążą na jakości i trwałości otaczającej nas przyrody. Zieleń w postaci drzew, krzewów i drewniejących pnączy, wbrew powszechnie używanemu określeniu „zieleń trwała”, wcale taką nie jest i bardzo łatwo jest ją w sposób nieodwracalny zdewastować, a nawet zabić i zlikwidować. Podstawowe zasady ochrony drzew i innych form zieleni, wypracowane zostały przy udziale wielu osób reprezentujących środowisko branżowe związane z ochroną zieleni. W tworzeniu standardu brali udział krajowi specjaliści i konsultanci, na co dzień zajmujący się tą problematyką i mających w tej dziedzinie dużą wiedzę i doświadczenie.    Mamy nadzieję, że przyjęte standardy pozwolą na utrzymanie zieleni w najlepszym możliwym stanie, szczególnie, że mamy w Koszalinie naprawdę dogodne warunki dla drzew.  

Społeczność Przyjaciele Drzew Koszalin wraz z Fundacją RobiSię rozpoczęła pracę nad projektem Koszalińska Mapa Drzew. Celem projektu jest ochrona drzew w Koszalinie, ich inwentaryzacja oraz zgłaszanie drzew niebezpiecznych czy uszkodzonych. Każdy może pomóc. Organizatorzy akcji proszą o zgłaszanie się   poprzez wiadomości na FP . Zapewniają, że "nie potrzeba specjalistycznej wiedzy. Wystarczy trochę czasu i serce dla drzew".

"Drzewa rosnące po obu stronach ul. Komisji Edukacji Narodowej, na wysokości gmachu I LO, oznaczone są do wycięcia" alarmuje Krzysztof Ulanowski współprzewodniczący Zielonych Koszalin. "Drzewa te zostały przez pracowników ZDiT Koszalin zakwalifikowane do wycinki ze względu na zły stan" - wyjaśnia miejski rzecznik. Rzecznik prezydenta Koszalina, Robert Grabowski wyjaśnia: Mimo tego grudniowego stanowiska prezydenckiego rzecznika 6 stycznia br. Zieloni Koszalin napisali list otwarty w sprawie drzew przed I LO w Koszalinie. Oto jego treść:  "Prosimy o odpowiedź, dlaczego zapadła decyzja o wycięciu drzew. Czy zostały wykonane badanie z zakresu diagnostyki instrumentalnej, skoro w dobie ocieplenia klimatu każde drzewo jest na wagę złota, a w czasie upalnych, letnich miesięcy drzewa zatrzymują wilgoć oraz dają przechodniom cień i odrobinę chłodu. Jeżeli decyzja była podyktowana tym, że jedno z drzew wywróciło się, a z pozostałych drzew spadają suche gałęzie, to od cenionego arborysty Piotra Kwiatkowskiego wiemy, że każde drzewo należy oceniać indywidualnie, a w wypadku pozostałych drzew, po sprawdzeniu ich stabilności oraz podatności pnia na złamanie za pomocą specjalistycznej aparatury, wystarczy wykonać cięcia sanitarne (usunięcie posuszu); nie trzeba i nie powinno się ścinać całych drzew. Nieoficjalnie dowiedzieliśmy się też, że podczas prac drogowych na ul. Komisji Edukacji Narodowej (podczas wymiany nawierzchni) doszło do uszkodzenia korzeni drzew, co najprawdopodobniej wpłynęło na powstawanie posuszu oraz wywrócenie się drzewa (lipy). Mamy pytanie, w jaki sposób obecnie prowadzony jest nadzór dendrologiczny podczas prac, aby zapobiec takim tragediom w przyszłości. Podpowiemy, że na przyszłość prace tego typu przeprowadzane powinny być przez fachowców. Wycinka drzew przed szkołą nauczy zapewne młodzież, że „mają czynić sobie przyrodę poddaną”, jednak o wiele większy walor edukacyjny miałoby uczulenie młodych ludzi na bezcenną wartość, jaką jest miejska zieleń. Podsumowując, po zasięgnięciu opinii wspomnianego wyżej arborysty uważamy, że pozostałe drzewa należy dokładnie zbadać przed ewentualnym zakwalifikowaniem ich do wycinki z uwagi na dużą wartość kulturową i estetyczną drzew w tym miejscu. Wspomniany arborysta zaoferował możliwość zbadania tych drzew nieodpłatnie systemem dyna tree. Po wykonaniu badań będzie można faktycznie określić, czy drzewa te kwalifikują się do wycinki czy też nie. Prosimy o spotkanie terenowe w celu przeprowadzenia konsultacji społecznej na temat tych drzew.                                                                 Z poważaniem                                                                 Zieloni Koszalin  Obecnie trwa nadal procedura uzyskania zgody na wycinkę tych drzew. Opinię w sprawie musi wydać Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Szczecinie. Następnie opinia ta trafia do Urzędu Marszałkowskiego, który na jej podstawie wydaje ostateczną decyzję. Dopiero na jej podstawie do pracy, czyli wycinki drzew mogą przystąpić pilarze.  Póki co miejscy urzędnicy stoją na stanowisku, że cztery lipy rosnące ww pobliżu gmachu Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Dubois w Koszalinie zagrażają bezpieczeństwu i powinno się je wyciąć.