Informacja dotycząca polityki plików cookies: Informujemy, iż w naszych serwisach internetowych korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Dalsze korzystanie z naszych serwisów, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje politykę stosowania plików cookies, opisaną w Polityce prywatności. Zamknij.

Badanie Randstad: 24% Polaków rozważa emigrację zarobkową. Rośnie rotacja w firmach. Jesteśmy coraz mniej zadowoleni z wykonywanej pracy.

2019-10-09 05:55:00 Ala za Randstad Polska
data: 8 października 2019 r. informacje dodatkowe: Mateusz Żydek telefon: + 48 665 305 902 e-mail: mateusz.zydek@ randstad.pl 24% pracowników rozważa wyjazd do pracy za granicę w ciągu najbliższego roku. Taką opcję najczęściej biorą pod uwagę osoby do 29 roku życia i z wykształceniem podstawowym. To wyniki 37. edycji badania „Monitor Rynku Pracy”. Branże, które najbardziej mogą spodziewać się odpływu pracowników to: budownictwo, finanse, hotelarstwo i gastronomia. Powodami, dla których Polacy rozważają wyjazd za granicę są lepsze zarobki i warunki pracy. Najbardziej popularne kraje to: Niemcy, Wielka Brytania i Holandia. W III kw. br. do 22% wzrósł też odsetek osób, które zmieniły zatrudnienie w ostatnim półroczu. Główną motywacją Polaków do podejmowania decyzji zawodowych była chęć rozwoju, a nie jak w zeszłym kwartale możliwość otrzymania wyższego wynagrodzenia. Badanie pokazuje także, że średni czas poszukiwania zatrudnienia po raz kolejny wydłużył się. Obecnie wynosi 3 miesiące. Deklaracje pracowników wskazują na spadek zadowolenia z wykonywanej pracy.

Blisko ¼ Polaków rozważa wyjazd za granicę. Powodem jest chęć otrzymania lepszego wynagrodzenia

 

Niemal jedna czwarta badanych pracowników rozważa wyjazd do pracy za granicę w ciągu najbliższego roku – 4% ogółu pracowników na stałe, 10% na czas określony (zazwyczaj na okres kilku miesięcy – do pół roku lub na rok-dwa lata), a 10% jeszcze nie wie, na jak długo.

 

W porównaniu międzyregionalnym wyróżnia się region wschodni – aż 30% osób rozważa emigrację zarobkową, choć zdecydowana większość z nich nie planuje wyjazdu na stałe. Częściej wyjazd za granicę w celach zarobkowych rozważają osoby z najmłodszej grupy wiekowej (34%), osoby z wykształceniem podstawowym (aż 36%), pracownicy fizyczni – zarówno wykwalifikowani (36%), jak i niewykwalifikowani (29%), a także inżynierowie (33%). Branżami, które mogą spodziewać się odpływu pracowników są przede wszystkim budownictwo (35%), branża finansowa oraz hotelarstwo i gastronomia (po 33%).

 

Głównym powodem, dla którego zatrudnieni rozważają emigrację jest chęć otrzymania lepiej płatnej pracy, na lepszych warunkach. Na ten czynnik wskazało aż 63%. Powód ten zyskuje na znaczeniu wraz z wiekiem.

 

Prawie jedna trzecia wyjeżdżając chce zmienić swój styl życia – szczególnie osoby młodsze, o stałym zatrudnieniu, z wyższym wykształceniem. Nieco mniej chce sprawdzić własne możliwości, umiejętności – częściej osoby do 29 roku życia. 26% dzięki takiemu wyjazdowi chce nauczyć się języka obcego – w 33% są to osoby do 29 roku życia. 

 

Zdecydowana większość osób, które rozważają wyjazd za granicę, planuje wykonywać pracę fizyczną. Natomiast ponad ¼ jeszcze nie wie, jaką pracę by wykonywała. Niewielki odsetek pracowników, rozważających wyjazd do pracy za granicę, planuje wykonywać pracę umysłową, tj. pracę biurową (8%), być informatykiem (5%) lub nauczycielem (1%).  

 

Głównymi kierunkami są dla pracowników Niemcy (27%), Wielka Brytania (21%) i Holandia (12%). Poza podium plasują się USA i Norwegia. W celach zarobkowych chciałoby wyjechać tam po 6% Polaków. 

— Przeciętne płace w Polsce, mimo znaczącego wzrostu w ostatnich latach, nadal są niższe niż w krajach Europy Zachodniej. Dla wielu osób możliwość uzyskania znacząco wyższych wynagrodzeń jest więc atrakcyjną perspektywą. Należy zwrócić uwagę, że zdecydowania większość tych, którzy rozważają wyjazd zarobkowy, myśli o emigracji nie dłuższej niż 2 lata, czyli jest to raczej chęć zarobienia pieniędzy na konkretny cel niż decyzja o zmianie na stałe. Patrząc na wiek potencjalnych emigrantów, można domyślać się, że wyjazdy zagraniczne mogą być postrzegane jako szansa zgromadzania środków na start w dorosłe, bardziej samodzielne życie. Najbardziej skłonne do wyjazdu za granicę są osoby z wykształceniem podstawowym i zawodowym. W przypadku tych osób różnica w zarobkach uzyskiwanych w Polsce i zagranicą może być znacząca, choć po uwzględnieniu kosztów życia w innych krajach jest ryzyko, że wyjazd do pracy za granicę nie był aż tak opłacalny, jak się to mogło wydawać, wyjaśnia Monika Fedorczuk, ekspert rynku pracy Konfederacji Lewiatan.

 

Konieczność rozłąki z rodziną i znajomymi powstrzymuje przed podjęciem decyzji o emigracji

 

Osoby, które nie planują wyjazdu za granicę jako powód podają chęć pozostania w Polsce z rodziną i znajomymi. Na czynnik ten wskazuje 51% badanych. Prawie jedna trzecia nierozważających wyjazdu do pracy nie chce zaczynać wszystkiego od nowa. Dla 29% barierą jest nieznajomość języka obcego. 28% osób w Polsce otrzymuje satysfakcjonujące oferty zatrudnienia, które powstrzymują ich przed emigracją zarobkową – tego zdania są częściej osoby z młodszych grup wiekowych, regionu północnego i południowego, pracownicy kadry zarządzającej i kierowniczej, specjaliści, inżynierowie, mistrzowie i brygadziści.

 

— Wyjazdy za pracą za granicę oznaczają często rozłąkę z rodziną, a to nie wpływa na naszą życiową satysfakcję i równowagę pomiędzy życiem zawodowym a prywatnym. Praca, która pozwala na pielęgnowanie relacji z bliskimi, jest natomiast istotną składową wpływającą na poczucie spełnienia. Dbałość o ten czynnik może stać się więc jednym z elementów, które pozwolą polskim pracodawcom skuteczniej rekrutować kandydatów także spośród osób, które decydują się na wyjazdy za pracą za granicę, mówi Monika Hryniszyn, Dyrektor Personalna i Członek Zarządu Randstad Polska.

 

Do wyjazdu do pracy za granicę ponad połowę Polaków zachęciłaby przede wszystkim lepsza płaca i warunki zatrudnienia. Natomiast 4 na 10 badanych deklaruje, że musiałaby się zmienić ich sytuacja osobista. Prawie połowa osób, obecnie nierozważających wyjazdu do pracy za granicę, wzięłaby to pod uwagę w przypadku pogorszenia się ich sytuacji zawodowej.

 

— Według NBP, na jesieni 2018 roku 19% polskich emigrantów zarobkowych z Niemiec, Wielkiej Brytanii, Holandii i Norwegii jako przyczynę swojego wyjazdu podawało brak pracy w Polsce, 46% – niskie zarobki w ojczyźnie, a 9% – niezadowolenie z dotychczasowego zatrudnienia np. z powodu braku umowy, toksycznej kultury organizacyjnej itp. Te motywy nie będą się specjalnie zmieniać: mimo niskiego poziomu stopy bezrobocia rejestrowanego na poziomie kraju, ciągle w ośmiu powiatach przekracza ona 15%, a w 75 dalszych – 10%. Inaczej mówiąc: w niemal co czwartym powiecie nie jest wcale tak kolorowo: ani z dostępnymi ofertami pracy, ani z wysokością płac, dodaje Łukasz Komuda, ekspert rynku pracy Fundacji Inicjatyw Społeczno-Ekonomicznych i redaktor portalu rynekpracy.org.

 

Na rynku pracy widać wzrost poziomu rotacji w firmach

 

22% Polaków w ciągu ostatnich 6 miesięcy zmieniło pracodawcę. To o 2 p.p. więcej niż w II kw. br., pochodna cykliczności zmian na rynku pracy. W analogicznym okresie zeszłego roku wynik ten kształtował się na poziomie 24%. 

 

Obserwujemy korelację pomiędzy mobilnością na rynku pracy a wielkością miejscowości zamieszkania, wiekiem oraz wzrostem wykształcenia pracowników. W miastach większych niż 50 tys. mieszkańców decyzję o zmianie miejsca pracy podjęło 29% respondentów badania „Monitor Rynku Pracy”. Na wsiach i poza obrębem aglomeracji na zmianę przedsiębiorstwa zdecydowało się zaledwie 15% ankietowanych. Kolejnym, przeanalizowanym czynnikiem demograficznym jest wiek pracowników. Okazuje się, że odsetek osób decydujących się na zmianę pracodawcy spada wraz z wiekiem. 40% osób od 18 do 29 lat zmieniło miejsce pracy. Na taki krok zdecydowało się zaledwie 15% respondentów w wieku od 50 do 64 lat. 

 

28% osób z wykształceniem podstawowym zmieniło obecne miejsce zatrudnienia. To prawie o połowę więcej w porównaniu z osobami z wyższym wykształcenie, wśród których decyzję o zmianie pracodawcy podjęło 15% Polaków. Na zmianę miejsca zatrudnienia częściej decydują się też kobiety niż mężczyźni. W ciągu ostatnich 6 miesięcy pracodawcę zmieniło 24% kobiet - o 4 p.p. więcej niż w przypadku mężczyzn. 

 

Najwięcej osób, bo 23%, zdecydowało się na zmianę pracy na wschodzie (województwa warmińsko-mazurskie, podlaskie, lubelskie i podkarpackie) i na południu (województwa dolnośląskie, opolskie, śląskie i małopolskie) Polski. Najmniej, bo zaledwie 18% na północy naszego kraju (województwa zachodnio-pomorskie i pomorskie).

 

Najczęściej pracę zmieniają inżynierowie, kasjerzy i sprzedawcy oraz zatrudnieni w branży hotelarskiej

 

W podziale na stanowiska największą rotację widać wśród inżynierów oraz kasjerów i sprzedawców – aż 34% respondentów wykonujących takie zadania zmieniła pracodawcę w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Na czele stanowisk, w których Polacy najczęściej zmieniają pracę, znaleźli się również robotnicy wykonujący proste prace fizyczne i kierowcy. Rotacja w tych podgrupach wyniosła odpowiednio 34% i 31%. Najmniejsze zmiany występują na stanowiskach specjalistycznych (12%).

 

Branżą, w której największa liczba pracowników zmieniła pracodawcę jest hotelarstwo – 31%. 29% pracowników związanych z kulturą, rozrywką, rekreacją i sportem zdecydowała się na podjęcie pracy w innej firmie. O zmianie miejsca zatrudnienia zdecydowało też 26% badanych zatrudnionych w handlu detalicznym i hurtowym oraz naprawie pojazdów.

 

Chęć rozwoju zawodowego główną motywacją poszukiwania nowego miejsca zatrudnienia dla ponad połowy Polaków

 

W III kw. 2019 r. chęć rozwoju zawodowego znów stała się kluczowym powodem zmiany pracy. Taką przyczynę podało w badaniu aż 53% respondentów. Na drugie miejsce spadło wyższe wynagrodzenie u nowego pracodawcy. Czynnik ten wskazało 48% badanych. Na kolejnych miejscach znajdują się korzystniejsza forma zatrudnienia (35%) oraz niezadowolenie z poprzedniego pracodawcy (32%). Na znaczeniu zyskała możliwość otrzymania lepszych benefitów w nowej firmie. Aspekt ten wskazało 14% badanych – tyle samo co w I kw. br. 

 

— Spełnienie zawodowe staje się kluczowym czynnikiem wpływającym na decyzję o zmianie miejsca zatrudnienia, dlatego pracodawcy powinni zwracać na nie coraz większą uwagę. Wprowadzenie rozwiązań, które pozwolą zatrudnionym spełniać się zawodowo, skutkuje wieloma korzyściami. Firmy zyskują zaangażowanych członków organizacji, którzy pracują efektywniej i rozwijają swoje kompetencje. Zadowolony pracownik to także najlepszy ambasador pracodawcy. Jeśli zaś chodzi o kwestie wynagrodzenia, to należy pamiętać, że składa się na nie, nie tylko pensja, ale także premie, narzędzia motywacyjne i benefity. Przemodelowanie systemu, tak aby był bardziej przejrzysty oraz dostosowany do realiów panujących na rynku, może zmienić perspektywę zatrudnionych, mówi Monika Hryniszyn, Dyrektor Personalna i Członek Zarządu Randstad Polska.

 

W III kw. 2019 r. 27% Polaków pracowało u obecnego pracodawcy mniej niż pół roku. 14% respondentów deklarowało, że jest w tej samej firmie więcej niż 15 lat. 

 

Stabilny poziom rotacji w ramach jednej firmy

 

Taki sam odsetek pracowników (20%), jak przed kwartałem br., zmienił stanowisko w ramach pracy w obecnej firmie. W porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku procent rotacji w ramach jednej organizacji wzrósł o 1 p.p. 

 

Zmiany w ramach stanowisk u obecnego pracodawcy dotknęły 24% zatrudnionych w miastach powyżej 200 tys. mieszkańców. Najmniej, bo 16% mieszkańców miast od 20 do 50 tys. mieszkańców i wsi w obrębie dużych aglomeracji miejskich zmieniło pozycję w tej samej organizacji. Największa rotacja na stanowiskach (27%) nastąpiła w grupie osób od 18 do 29 lat. Najmniejsza, bo 12% wśród osób w wieku od 50 do 64 lat. Jeśli chodzi o poziom wykształcenia, to 24% osób z wykształceniem podstawowym zmieniło swoje stanowisko. Podobny odsetek (21%) zanotowano wśród badanych z wykształceniem wyższym. Odsetek kobiet i mężczyzn decydujących się na taki krok jest podobny i kształtuje się odpowiednio na poziomie 21% i 19%. 

 

W podziale na regiony największe zmiany w tej kategorii zaobserwowano na wschodzie Polski (29%). Najmniejsze na północy, gdzie ten odsetek wyniósł 13%. 

 

Jeśli chodzi o stanowiska, to największa rotacja występuje wśród kadry zarządzającej oraz kierowniczej średniego szczebla. Aż 29% osób zatrudnionych na takich stanowiskach zmieniło pozycję w ramach pracy w obecnym miejscu. Najmniejsza zmiana stanowisk (9%) występuje wśród kierowców. W branżach najwięcej osób zmieniło stanowisko w administracji publicznej (30%), a najmniej w edukacji (8%).

 

Czas poszukiwania pracy wzrósł do 3 z 2,5 miesiąca w 2 kw. 2019 r.

 

Kolejny kwartał obserwujemy wydłużenie się średniego czasu poszukiwania pracy wśród osób, które zmieniły pracodawcę w ostatnim półroczu. Średni czas poszukiwania pracy to obecnie 3 miesiące. W porównaniu z 2 kw. br. to wzrost o pół miesiąca. Najdłużej, bo 3,4 miesiąca, nowej pracy poszukują osoby z zachodu Polski. Średni czas poszukiwania zatrudnienia rośnie wraz z wiekiem – w grupie pracowników, którzy mają od 18 do 29 lat wynosi 2,4 miesiąca, a wśród pracowników w wieku 50-64 lata – 4 miesiące. Najszybciej nową pracę znajdują mieszkańcy miast powyżej 200 tys. mieszkańców. Średnio zajmuje im to 2,1 miesiąca. 

 

W podziale na branże, nowej pracy najkrócej, bo 1,7 miesiąca szukają pracownicy telekomunikacji, technologii informatycznych i IT. Najwięcej czasu – 4,4 miesiąca na znalezienie nowego miejsca zatrudnienia musieli poświęcić pracownicy budowlanki. 

 

— GUS w Badaniu Aktywności Ludności mierzy przeciętny czas szukania pracy przez osoby, które nie mają pracy, próbują ją znaleźć i są gotowi ją podjąć. W I kwartale tego roku najkrócej pracy szukały osoby w wieku 15-18 lat (5,5 miesiąca), a najdłużej osoby w wieku 35-44 i 45-54 lat (odpowiednio 10,3 i 10,2 miesiąca). Jeśli zaś chodzi o wykształcenie, to najkrótszy czas szukania pracy występował w przypadku osób z wykształceniem średnim zawodowym (8,0 miesiąca), a najdłuższy – zasadniczym zawodowym, podstawowym i niepełnym podstawowym (10,6 miesiąca). W ostatnich kwartałach czas poszukiwania pracy przez bezrobotnych kurczył się: w II kwartale 2018 roku wynosił 10,4 miesiąca, a w dwóch pierwszych kwartałach bieżącego roku odpowiednio 9,3 i 9,1 miesiąca, zwraca uwagę Łukasz Komuda z FISE.

 

Odsetek osób, które poszukują zatrudnienia wzrósł o 3 p.p. kw./kw.

 

Zwiększył się odsetek pracowników, którzy poszukują pracy. Obecnie 53% Polaków deklaruje, że aktywnie szuka zatrudnienia lub rozgląda się za ofertami. To o 3 p.p. więcej niż w ubiegłym kwartale. Najbardziej aktywni w tej kwestii są pracownicy hotelarstwa i gastronomii, gdzie 21% twierdzi, że aktywnie szuka pracy. Na kolejnych pozycjach uplasowali się przedstawiciele przemysłu (18%) i branży budowlanej (14%), a w grupach zawodowych: top managerowie (19%), kasjerzy i sprzedawcy (15%), inżynierowie i robotnicy niewykwalifikowani (po 14%). Największy odsetek osób, które szukają pracy to ludzie z najmłodszej grupy wiekowej. 16% respondentów, którzy mają od 18 do 29 lat szuka zatrudnienia. Badanie pokazuje także, że aktywność ta wzrasta wraz z poziomem wykształcenia. 

 

— Generalnie sytuacja na rynku pracy, która cechuje się niedoborem pracowników, powoduje, że zmiana pracy jest stosunkowo łatwa, szczególnie dla osób posiadających odpowiednie kwalifikacje. Patrząc na dominujące powody zmiany pracy, czyli chęć rozwoju i uzyskania wyższych zarobków, można wnioskować, ze część pracowników chce wykorzystać dobry dla pracowników okres dla poprawy swojej sytuacji zawodowej. Analizując dane warto pamiętać, że niektóre branże cechują się sezonowością zatrudnienia. Jedną z nich jest właśnie hotelarstwo i gastronomia, gdzie po dużym zapotrzebowaniu na pracowników w sezonie wakacyjnym mamy niższy popyt na prace w okresie jesiennym. Część pracowników zatrudnionych do obsługi dużej liczby klientów musi po prostu znaleźć sobie inne zajecie. Podobna sytuacja może mieć miejsce w budownictwie. Relatywnie wysoki odsetek osób zatrudnionych w przemyśle, którzy deklarują gotowość zmiany pracy, może wynikać z faktu, iż jest ta gałąź gospodarki, która nadal dotkliwie odczuwa braki pracowników. Przedsiębiorcy rywalizują o zatrudnionych, poprzez podwyższanie wynagrodzeń i coraz szerszą ofertę benefitów, co może skłaniać pracowników zatrudnionych w tym sektorze do odważniejszych decyzji dotyczących zmiany pracy – tłumaczy Monika Fedorczuk z Konfederacji Lewiatan.

 

Kolejny kwartał spada satysfakcja Polaków z wykonywanej pracy 

 

Kolejny kwartał obserwujemy niewielki spadek satysfakcji z wykonywanej pracy do 73% w III kw. br. z 75% w poprzednim okresie. Najbardziej zadowoleni są mieszkańcy zachodnich rejonów polski, gdzie bardzo i raczej usatysfakcjonowanych jest 74% społeczeństwa. 

 

Satysfakcja z wykonywanej pracy rośnie wraz ze wzrostem wielkości miejscowości, natomiast spada wraz z wiekiem. Zadowolenie na poziomie 76% deklarują mieszkańcy miast powyżej 200 tys. mieszkańców. Z drugiej strony, tylko 69% mieszkańców wsi poza obrębem dużych aglomeracji jest zadowolonych, z tego co robi. Jeśli chodzi o wiek respondentów, to 79% osób w wieku od 18 do 29 lat odczuwa satysfakcję z wykonywanej pracy. W grupie wiekowej 50-64 czynnik ten ukształtował się na poziomie 63%. Bardziej zadowolone są kobiety niż mężczyźni. Satysfakcję z wykonywanej pracy odczuwa 76% pań i 69% panów. 

 

Spośród zawodów, w III kw., najbardziej zadowoleni są pracownicy top managementu – 88% oraz mistrzowie i brygadziści – 87%. Na uwagę zasługuje jednak rosnąca liczba grup zawodowych, wśród których silniejsze jest niezadowolenie. W ostatnich 3 miesiącach na brak satysfakcji wskazało 11% Polaków wykonujących proste prace fizyczne oraz technicy i wykwalifikowani robotnicy. Jeżeli chodzi o branże, to najwyższą, 85% satysfakcją charakteryzują się pracownicy telekomunikacji i branży IT. Aż 20% pracowników służby zdrowia i pomocy społecznej jest niezadowolonych z pracy. 

 

Pracownicy coraz bardziej boją się o utratę obecnego zatrudnienia, ale ocena szans na znalezienie nowej pracy nie zmienia się w czasie

 

III kw. br. to kolejny okres, w którym obawa o utratę pracy rośnie. Obecnie 9% pracowników uważa, że ryzyko utraty pracy jest duże, natomiast 21%, że średnie. Taka sam odsetek zatrudnionych, który boją się zwolnienia notowano w IV kw. ubiegłego roku.

 

Najbardziej utraty pracy obawiają się pracownicy przemysłu oraz opieki zdrowotnej i pomocy społecznej – 15% uważa, że ryzyko utraty pracy jest duże. Na kolejnych miejscach znajdują się przedstawiciele branży finansowej, kadry kierowniczej średniego szczebla, inżynierów. Ryzyko zwolnienia oceniają oni na 14%. Obawa o utratę pracy spada wraz ze wzrostem wykształcenia. 34% osób z wykształcenie wyższym w ogóle nie obawia się utraty pracy. Dla osób z wykształceniem podstawowym odsetek ten jest 10 p.p. niższy. 

 

Ocena szansy na znalezienie nowej pracy w ciągu najbliższego półrocza jest zbliżona do tej sprzed kwartału – zarówno jeśli chodzi o szansę na znalezienie jakiejkolwiek pracy, jak i znalezienie pracy tak samo dobrej, jak obecna. Prawie 9 na 10 badanych jest zdania, że udałoby im się znaleźć jakąkolwiek pracę, natomiast 7 na 10, że znaleźliby pracę przynajmniej tak dobrą, jak obecna. Dużym optymizmem charakteryzują się pracownicy z regionu południowego – 93% uważa, że znajdzie jakąkolwiek pracę. W podziale na grupy zawodowe najbardziej optymistyczni są kierowcy (96%), kasjerzy (95%), inżynierowie (92%), technicy i wykwalifikowani robotnicy (91%). W podziale na branże swoje szanse na znalezienie nowego źródła zarobku na 95% oceniają ochroniarze, a na 94% pracownicy służby zdrowia i opieki społecznej

Skomentuj na Facebooku / Zobacz komentarze »
Zobacz popularne artykuły:
 

S6 sięgnęła do Koszalina - 130 km nowej drogi ekspresowej przejezdne

10 Października 2019 godz. 16:05 Ala za GDDKiADKiA,
Kierowcy mogą już korzystać całego ciągu drogi S6 pomiędzy Goleniowem, a Koszalinem o długości około 130 km. Dzisiaj w został udostępniony do ruchu odcinek od Kołobrzegu do Koszalina o długości 44,2 km. Nowa S6 skróci czas przejazdu ze Szczecina do Koszalina o około 40 minut. Oddanie do ruchu drogi S6 podwoiło długość dróg szybkiego ruchu w województwie zachodniopomorskim. Trasa ta zapewni skomunikowanie Koszalina i środkowego Pomorza z siecią dróg ekspresowych i autostrad, wcześniej obszar ten był pozbawiony jakichkolwiek dróg szybkiego ruchu. Koszt całej S6 Goleniów-Koszalin to około 3,9 miliarda złotych, inwestycja była współfinansowana ze środków UE w ramach POIiŚ 2014-2020, kwota dofinansowania sięgnęła 1,55 miliarda złotych. Uruchamianie drogi S6 Jako pierwszy, w maju tego roku do ruchu został oddany odcinek łączący drogę S3 w rejonie Goleniowa z obwodnicą Nowogardu. Na odcinku Nowogard-Płoty od sierpnia jedziemy już nową S6, na razie jeszcze jedną jezdnią. Kolejne odcinki zostały oddane do ruchu 30 września 2019, były to dwa odcinki łączące Płoty z Kołobrzegiem. Oddane dzisiaj do użytkowania odcinki między Kołobrzegiem, a Koszalinem wraz z częścią obwodnicy Koszalina i Sianowa umożliwią spięcie całej trasy S6 w funkcjonalną całość. Na odcinku Ustronie Morskie-Koszalin jeszcze przez najbliższe tygodnie będą wykonywane prace wykończeniowe, w szczególności poza jezdniami drogi ekspresowej. Do końca października zostanie jeszcze udostępniony odcinek obwodnicy Koszalina i Sianowa do węzła Koszalin Wschód oraz druga jezdnia na odcinku Nowogard-Płoty.   Nowy przebieg przez Kołobrzeg Planowanie drogi ekspresowej S6 w województwie zachodniopomorskim rozpoczęło się kilkanaście lat temu. W 2010 roku została uzyskana decyzja środowiskowa, w której określono przebieg drogi. Ekspresowa „szóstka” na odcinku od miejscowości Modlimowo do Koszalina została poprowadzona nowym przebiegiem w kierunku na Kołobrzeg i dalej do Koszalina. Dzięki temu nie trzeba było budować dróg S6 i S11 obok siebie na odcinku 30 km, komunikację zapewnia wspólny przebieg tych dróg od Kołobrzegu do Koszalina. W kolejnych etapach prac przygotowawczych została opracowana Koncepcja Programowa i wykonane badania geologiczne. Dla obwodnicy Koszalina i Sianowa przygotowano projekt budowlany.   7 odcinków realizacyjnych Całą drogę od Goleniowa (połączenie z S3) podzielono na 7 odcinków realizacyjnych, 6 fragmentów od Goleniowa do Koszalina realizowanych w formule projektuj i buduj oraz realizowaną w formule buduj obwodnicę Koszalina i Sianowa. Umowy z wykonawcami były sukcesywnie podpisywane od września 2015 roku do początku 2016 roku. Roboty realizowali następujący wykonawcy: Budimex S.A. (Goleniów-Nowogard i Płoty-Kiełpino), Mosty Łódź S.A. (Nowogard-Płoty), Polaqua i Dargados (Kiełpino-Kołobrzeg), PORR S.A. (Kołobrzeg-Ustronie oraz obwodnica Koszalina i Sianowa) i Strabag S.A (Ustronie-Koszalin). Roboty na odcinkach projektuj i buduj ruszyły wiosną 2017 roku po zakończeniu fazy opracowywania dokumentacji projektowych. Roboty były finalizowane w 2019 roku. Na obwodnicy Koszalina i Sianowa wystąpiły problemy z podłożem, co spowodowało konieczność zmiany projektu na części odcinka. Dlatego w tym roku gotowe będzie 12 spośród 20 km tej obwodnicy.   16 węzłów drogowych i 146 mostów i wiaduktów Droga S6 to dwujezdniowa droga ekspresowa o dwóch pasach ruchu w każdą stronę. Trasa jest w pełni bezkolizyjna, wjazd na drogę i zjazd z niej jest możliwy przez węzły drogowe, których powstało łącznie 16. Na całej trasie powstało 146 obiektów mostowych. Budowa drogi obejmuję również 3 pary Miejsc Obsługi Podróżnych (MOP). Na MOP trwają jeszcze prace, jako pierwszy powinien zostać udostępniony MOP Jarkowo miedzy Kiełpinem, a Kołobrzegiem.   Na MOP Wyszogóra i Jarkowo będą jeszcze wykonywane stacje benzynowe i restauracje, przetargi na dzierżawę wkrótce się rozpoczną. Zarządzanie i utrzymanie drogi umożliwią 3 obwody drogowe powstałe przy węzłach. W ramach inwestycji powstał również system zarządzania ruchem z wieloma kamerami, czujnikami i tablicami zmiennej treści, który będzie sukcesywnie wdrażany w użytkowanie.   Dalsza realizacja S6 Około 120 mln zapewnionych na przygotowanie S6 na odcinku Koszalin - Słupsk złotych umożliwiło ogłoszenie przetargu na opracowanie projektów budowlanych, a po ich opracowaniu na uzyskanie decyzji ZRID i wykup nieruchomości. W 2021 roku ten fragment S6 będzie gotowy do realizacji. Obecnie ruszają roboty na odcinkach w województwie pomorskim łączących miejscowość Bożepole Wlk. z obwodnicą trójmiasta (Trasa Kaszubska). Także w kolejnych latach następne fragmenty drogi S6 będą sukcesywnie realizowane.  ...
 

Wybory 2019: Zobacz kto został posłem, a kto senatorem

14 Października 2019 godz. 5:32 Ala, foto.FB/Krzysztof Nieckarz,film: PKW
PKW podała oficjalne dane dotyczące wyborów parlamentarnych 2019 r. W województwie zachodniopomorskim - obejmującym dwa obwody nr 40 i 41 - najwięcej mandatów uzyskał Koalicyjny Komitet Wyborczy Koalicja Obywatelska PO .N IPL Zieloni (8), na drugim miejscu znalazł się Komitet Wyborczy Prawo i Sprawiedliwość (7 mandatów), Komitet Wyborczy Sojusz Lewicy Demokratycznej uzyskał 3 mandaty, a Polskie Stronnictwo Ludowe 2.  PKW potwierdziła nasze informacje: w okręgu koszalińskim 3 mandaty dla PiS, 3 dla KO, po 1 dla SLD i PSL.  Nazwiska posłów z regionu koszalińskiego na nową kadencję Sejmu:  Czesław Hoc (PiS) Paweł Szefernaker (PiS) Małgorzata Golińska (PiS) Piotr Zientarski (KO) Marek Hok (KO) Jerzy Hardie Douglas (KO) Małgorzata Prokop - Paczkowska (SLD) Radosław Lubczyk (PSL) Senatorami zostali:  Janusz Gromek Stanisław Gawłowski  POSŁOWIE Z ZACHODNIOPOMORSKIEGO Koalicyjny Komitet Wyborczy Koalicja Obywatelska (PO .N IPL Zieloni) Sławomir Nitras — 78 513 głosów Arkadiusz Marchewka — 30 047 Piotr Zientarski — 18 771 Magdalena Filiks — 14 224 Grzegorz Napieralski — 11 766 Marek Hok — 11 572 Jerzy Hardie-Douglas — 10 280 Artur Łącki — 5 668 Komitet Wyborczy Prawo i Sprawiedliwość Marek Gróbarczyk — 58 912 Czesław Hoc — 33 083 Paweł Szefernaker — 22 116 Małgorzata Golińska — 16 497 Leszek Dobrzyński  — 14 105 Michał Jach — 11 881 Artur Szałabawka — 11 346 Komitet Wyborczy Sojusz Lewicy Demokratycznej Dariusz Wieczorek — 24 924 Małgorzata Prokop Paczkowska — 15 300 Katarzyna Kotula — 7 557 Komitet Wyborczy Polskie Stronnictwo Ludowe Jarosław Rzepa — 12 622 Radosław Lubczyk — 6 712 SENATOROWIE Tomasz Grodzki — 149 245 Koalicyjny Komitet Wyborczy Koalicja Obywatelska PO .N IPL Zieloni Magdalena Kochan — 135 041 Koalicyjny Komitet Wyborczy Koalicja Obywatelska PO .N IPL Zieloni Janusz Gromek — 59 348 Koalicyjny Komitet Wyborczy Koalicja Obywatelska PO .N IPL Zieloni Stanisław Gawłowski — 44 956 Komitet Wyborczy Wyborców Demokracja Obywatelska   Najnowsze dane dotyczące całego kraju  ...
 

Stanisław Gawłowski senatorem. Opozycja przejmuje senat

14 Października 2019 godz. 8:12 Ala za PKW
W okręgu nr 100 do Senatu (koszalińsko - szczecinecko - sławieńskim) mandat senatora zdobył Stanisław Gawłowski z PO. Gawłowski wyprzedził swojego konkurenta z PiS, Krzysztofa Nieckarza o 32- głosów. W okręgu nr 99 do Senatu (kołobrzesko - białogardzkim) mandat senatora zdobył Janusz Gromek z PO. Jak wynika z rozkładu mandatów, Prawo i Sprawiedliwość nie ma większości w Senacie, reprezentowane będzie bowiem przez 47 senatorów. Komitety opozycyjne mają w sumie 50 przedstawicieli: 45 z Koalicji Obywatelskiej, trzech z PSL-Koalicji Polskiej i dwóch z Lewicy. Troje senatorów startowało z niezależnych komitetów.Okręg nr 1 (Legnica): Rafał Ślusarz (PiS)Okręg nr 2 (Legnica): Krzysztof Mróz (PiS)Okręg nr 3 (Legnica): Dorota Czudowska (PiS)Okręg nr 4 (Wałbrzych): Agnieszka Kołacz-Leszczyńska (KO)Okręg nr 5 (Wałbrzych): Aleksander Szwed (PiS)Okręg nr 6 (Wrocław): Bogdan Zdrojewski (KO)Okręg nr 7 (Wrocław): Alicja Chybicka (KO)Okręg nr 8 (Wrocław): Barbara Zdrojewska (KO)Okręg nr 9 (Bydgoszcz): Andrzej Kobiak (KO)Okręg nr 10 (Legnica): Krzysztof Brejza (KO)Okręg nr 11 (Toruń): Antoni Mężydło (KO)Okręg nr 12 (Toruń): Ryszard Bober (PSL)Okręg nr 13 (Toruń): Józef Łyczak (PiS)Okręg nr 14 (Lublin): Stanisław Gogacz (PiS)Okręg nr 15 (Lublin): Grzegorz Czelej (PiS)Okręg nr 16 (Lublin): Jacek Bury (KO)Okręg nr 17 (Chełm): Grzegorz Bierecki (PiS)Okręg nr 18 (Chełm): Józef Zając (PiS)Okręg nr 19 (Chełm): Jerzy Chróścikowski (PiS)Okręg nr 20 (Zielona Góra): Robert Dowhan (KO)Okręg nr 21 (Zielona Góra): Władysław Komarnicki (KO)Okręg nr 22 (Zielona Góra): Wadim Tyszkiewicz (Niezależny)Okręg nr 23 (Łódź): Artur Dunin (KO)Okręg nr 24 (Łódź): Krzysztof Kwiatkowski (Niezależny)Okręg nr 25 (Sieradz): Jacek Błaszczyk (PiS)Okręg nr 26 (Sieradz): Maciej Łuczak (PiS)Okręg nr 27 (Sieradz): Michał Seweryński (PiS)Okręg nr 28 (Piotrków Trybunalski): Józef Dobkowski (PiS)Okręg nr 29 (Piotrków Trybunalski): Rafał Ambrozik (PiS)Okręg nr 30 (Kraków): Andrzej Pająk (PiS)Okręg nr 31 (Kraków): Marek Pęk (PiS)Okręg nr 32 (Kraków): Jerzy Fedorowicz (KO)Okręg nr 33 (Kraków): Bogdan Klich (KO)Okręg nr 34 (Tarnów): Włodzimierz Bernacki (PiS)Okręg nr 35 (Tarnów): Kazimierz Wiatr (PiS)Okręg nr 36 (Nowy Sącz): Jan Hamerski (PiS)Okręg nr 37 (Nowy Sącz): Michał Durlak (PiS)Okręg nr 38 (Płock): Marek Martynowski (PiS)Okręg nr 39 (Płock): Jan Maria Jackowski (PiS)Okręg nr 40 (Warszawa): Jolanta Hibner (KO)Okręg nr 41 (Warszawa): Michał Kamiński (PSL)Okręg nr 42 (Warszawa): Marek Borowski (KO)Okręg nr 43 (Warszawa): Barbara Borys-Damięcka (KO)Okręg nr 44 (Warszawa): Kazimierz Ujazdowski (KO)Okręg nr 45 (Warszawa): Aleksander Pociej (KO)Okręg nr 46 (Siedlce): Robert Mamątow (PiS)Okręg nr 47 (Siedlce): Maria Koc (PiS)Okręg nr 48 (Sieldce): Waldemar Kraska (PiS)Okręg nr 49 (Radom): Stanisław Karczewski (PiS)Okręg nr 50 (Radom): Wojciech Skurkiewicz (PiS)Okręg nr 51 (Opole): Jerzy Czerwiński (PiS)Okręg nr 52 (Opole): Danuta Jazłowiecka (KO)Okręg nr 53 (Opole): Beniamin Godyla (KO)Okręg nr 54 (Rzeszów): Janina Sagatowska (PiS)Okręg nr 55 (Rzeszów): Zdzisław Pupa (PiS)Okręg nr 56 (Rzeszów): Stanisław Ożóg (PiS)Okręg nr 57 (Krosno): Alicja Zając (PiS)Okręg nr 58 (Krosno): Mieczysław Golba (PiS)Okręg nr 59 (Białystok): Marek Komorowski (PiS)Okręg nr 60 (Białystok): Mariusz Gromko (PiS)Okręg nr 61 (Białystok): Jacek Bogucki (PiS)Okręg nr 62 (Słupsk): Kazimierz Kleina (KO)Okręg nr 63 (Słupsk): Stanisław Lamczyk (KO)Okręg nr 64 (Słupsk): Sławomir Rybicki (KO)Okręg nr 65 (Gdańsk): Bogdan Borusewicz (KO)Okręg nr 66 (Gdańsk): Ryszard Świlski (KO)Okręg nr 67 (Gdańsk): Leszek Czarnobaj (KO)Okręg nr 68 (Częstochowa): Ryszard Majer (PiS)Okręg nr 69 (Gdańsk): Wojciech Konieczny (Lewica)Okręg nr 70 (Katowice): Zygmunt Frankiewicz (KO)Okręg nr 71 (Katowice): Halina Bieda (KO)Okręg nr 72 (Bielsko-Biała): Ewa Gawęda (PiS)Okręg nr 73 (Bielsko-Biała): Wojciech Piela (PiS)Okręg nr 74 (Katowice): Dorota Tobiszowska (PiS)Okręg nr 75 (Katowice): Gabriela Morawska-Stanecka (Lewica)Okręg nr 76 (Katowice): Beata Małecka-Libera (KO)Okręg nr 77 (Katowice): Joanna Sekuła (KO)Okręg nr 78 (Bielsko-Biała): Agnieszka Gorgoń-Komor (KO)Okręg nr 79 (Bielsko-Biała) Tadeusz Kopeć (PiS)Okręg nr 80 (Katowice) Marek Plura (KO)Okręg nr 81 (Kielce) Jacek Włosowicz (PiS)Okręg nr 82 (Kielce) Jarosław Rusiecki (PiS)Okręg nr 83 (Kielce) Krzysztof Słoń (PiS)Okręg nr 84 (Elbląg) Jerzy Wcisła (KO)Okręg nr 85 (Elbląg) Bogusława Orzechowska (PiS)Okręg nr 86 (Olsztyn) Lidia Staroń (niezależna)Okręg nr 87 (Olsztyn) Małgorzata Kopiczko (PiS)Okręg nr 88 (Piła) Adam Szejnfeld (KO)Okręg nr 89 (Piła) Jan Filip Libicki (PSL)Okręg nr 90 (Poznań) Jadwiga Rotnicka (KO)Okręg nr 91 (Poznań) Marcin Bosacki (KO)Okręg nr 92 (Konin): Paweł Arndt (KO)Okręg nr 93 (Konin): Maciej Sytek (KO)Okręg nr 94 (Kalisz): Wojciech Ziemniak (KO)Okręg nr 95 (Kalisz): Ewa Matecka (KO)Okręg nr 96 (Kalisz): Janusz Pęcherz (KO)Okręg nr 97 (Szczecin): Tomasz Grodzki (KO)Okręg nr 98 (Szczecin): Magdalena Kochan (KO)Okręg nr 99 (Koszalin): Janusz Gromek (KO)Okręg nr 100 (Koszalin): Stanisław Gawłowski (KO)...
 

Kluczowe inwestycje - S6 i S11 łączą się pod Koszalinem

7 Października 2019 godz. 17:00 Ala za GDDKiA, fot. Dominik Wasilewski
W ciągu kilku dni zostanie udostępniony do ruchu odcinek od Kołobrzegu do Koszalina o długości 44,2 km. Tym samym kierowcy będą mogli korzystać z całego ciągu drogi S6 pomiędzy Goleniowem a Koszalinem o długości 130 km. Premier Mateusz Morawiecki odwiedził dzisiaj powstające drogi S6 i S11 pod Koszalinem. Na konferencji prasowej zorganizowanej na węźle drogowym Bielice - łączącym te dwie ważne drogi zostały zaprezentowane informacje odnośnie realizowanych i planowanych inwestycji drogowych w województwie zachodniopomorskim. Setki kilometrów nowych dróg na Pomorzu Zachodnim W województwie zachodniopomorskim realizowanych jest około 200 km dróg o wartości około 6,5 mld złotych. To rekord inwestycyjny w historii regionu. W PBDK-2014-2023 przewidziano łącznie realizację w regionie 300 km dróg za kwotę sięgającą 9 mld złotych. Dla porównania w perspektywie 2007-2014 w województwie powstało zaledwie 120 km nowych dróg za 3 mld zł. Wszystkie pozostałe inwestycje o wartości 9,5 mld złotych mają zapewnione finansowanie na prace przygotowawcze w kwocie około 200 mln złotych.   S6 w zachodniopomorskim na ostatniej prostej Kierowcy na obecną chwilę mogą już korzystać z 58,5 km dwujezdniowej S6 łączącej Szczecin z Kołobrzegiem. Jeszcze w tym miesiącu otwarta będzie całość drogi - czyli 130 km. Jest to jeden z największych projektów drogowych o wartości niemal 4 mld złotych.   Ze Szczecina do Koszalina w ekspresowym tempie W dniu 20 września otwarty został odcinek od Płot do Kołobrzegu, w sierpniu jedna jezdnia nowego szlaku od Nowogardu do Płot, a w maju tego roku pierwszy fragment od Goleniowa do Nowogardu. Nowa S6 skróci czas przejazdu ze Szczecina do Koszalina o około 40 minut. Koszt całej S6 Goleniów-Koszalin to około 3,9 miliarda złotych, inwestycja była współfinansowana ze środków UE w ramach POIiŚ 2014-2020, kwota dofinansowania sięgnęła 1,55 miliarda złotych. Oddanie do ruchu drogi S6 podwoi długość dróg szybkiego ruchu w województwie zachodniopomorskim. Trasa ta zapewni skomunikowanie Koszalina i środkowego Pomorza z siecią dróg ekspresowych i autostrad, wcześniej obszar ten był pozbawiony jakichkolwiek dróg szybkiego ruchu.   Uruchamianie S6 W październiku trasa S6 wydłuży się o kolejne odcinki między Kołobrzegiem a Koszalinem, wraz z częścią obwodnicy Koszalina i Sianowa. Umożliwi to spięcie S6 w funkcjonalną całość. Na odcinku Ustronie Morskie - Koszalin jeszcze przez najbliższe tygodnie będą wykonywane prace wykończeniowe, w szczególności poza jezdniami drogi ekspresowej.   Do końca miesiąca zostanie jeszcze udostępniony odcinek obwodnicy Koszalina i Sianowa do węzła Koszalin Wschód oraz druga jezdnia na odcinku Nowogard - Płoty.   Dalsza realizacja S6 Około 120 mln złotych zapewnionych z budżetu Państwa na przygotowanie S6 na odcinku Koszalin - Słupsk umożliwiło ogłoszenie przetargu na opracowanie projektów budowlanych, a po ich opracowaniu na uzyskanie decyzji ZRID i wykup nieruchomości.   W 2021 roku ten fragment S6 będzie gotowy do realizacji. Obecnie ruszają roboty na odcinkach w województwie pomorskim łączących miejscowość Bożepole Wielkie z obwodnicą Trójmiasta (Trasa Kaszubska). W związku z tym w kolejnych latach możemy spodziewać się następnych odcinków drogi ekspresowej S6.   S11 - pierwsze odcinki będą gotowe w 2023 roku. Kluczowa dla Pomorza Środkowego jest również droga S11, która skomunikuje ten region w najkrótszy sposób z centrum kraju. Początkiem tej drogi będzie węzeł Koszalin Zachód, który powstał już w połowie przy budowie obwodnicy Koszalina i Sianowa. Druga część tego węzła powstanie wraz z odcinkiem S11 Koszalin - Bobolice o długości 47,7 km. W roku 2017 zostały zapewnione w Programie Budowy Dróg Krajowych pieniądze na jego realizację.   Przetargi na zaprojektowanie i budowę zostały ogłoszone w marcu tego roku. Konkurencja wykonawców jest duża i wpłynęły odwołania do Krajowej Izby Odwoławczej. Podpisanie umów planowane jest do końca tego roku.  W 2023 roku ten odcinek ma być gotowy.  Dzięki przeznaczeniu przez Ministra Infrastruktury kolejnych środków w roku 2017 mogliśmy w marcu 2018 podpisać umowę o wartości 6 mln zł na dokumentację dla odcinka Bobolice - Szczecinek - ostatniego w regionie, który jeszcze nie jest w przetargu bądź realizacji. Natomiast budowana obwodnica Szczecinka tego w ciągu S11 będzie gotowa jeszcze w październiku tego roku. W następnych latach finalizacji doczeka się cała S11 na Pomorzu....
 

Energopol nie wywiązuje się z umów. GDDKiA reaguje

14 Października 2019 godz. 17:06 Ala za GDDKiA
Odstąpiliśmy z winy Wykonawcy od umów na budowę obwodnicy Wałcza i rozbudowę węzła drogowego Szczecin Kijewo z firmą Energopol Szczecin S.A. Przygotowujemy przetargi na dokończenie tych inwestycji. Jeszcze w tym roku planujemy ogłosić nowe postępowania. Nie ma zgody na lekceważenie zapisów umownych Firma Energopol Szczecin S.A. zgodnie z Subklauzulą 15.2 Szczególnych Warunków Kontraktu (SWK) otrzymała oświadczenia o odstąpieniu od umów na budowę obwodnicy Wałcza w ciągu drogi S10 i na rozbudowę węzła drogowego Szczecin Kijewo na połączeniu A6 i DK10. Przyczyny odstąpienia od tych kontraktów leżą po stronie Wykonawcy. Firma Energopol Szczecin S.A. nie wywiązywała się z zawartych umów, wstrzymała zasadnicze roboty na tych inwestycjach. Wykonawca został wezwany do wykonania określonych zaległych robót we wskazanych terminach zgodnie Subklauzulą 15.1 SWK, z czego się nie wywiązał.   Brak działań Wykonawcy GDDKiA dokładała wszelkich starań dla dokończenia zawartych kontraktów. Cykliczne spotkania z Wykonawcą, który deklarował chęć dokończenia inwestycji, nie przyniosły rezultatu. Wykonawca otrzymał maksymalny możliwy według Szczególnych Warunków Kontraktu termin na poprawienie sytuacji. Kolejne składane deklaracje o przedstawieniu nowego podwykonawcy i wznowieniu robót nie były przez Wykonawcę wypełniane. Mając na względzie dobro realizowanych inwestycji i interes podatników, GDDKiA musiała podjąć decyzję o odstąpieniu od umów.   Gwarancje bankowe uruchomione Zostały uruchomione gwarancje należytego wykonania, którymi były zabezpieczone kontrakty. Kwota zajętych gwarancji wynosi około 50 mln złotych. Środki te pozwolą na pokrycie zobowiązań nienależytego wykonywania kontraktu przez Energopol Szczecin, takich jak płatności wobec podwykonawców, usługodawców i dostawców. Z tytułu nie wywiązania się Wykonawcy z zapisów umownych, będziemy egzekwować od firmy Energopol Szczecin S.A. należności z tytułu kar umownych.   Opóźnienia w realizacji i brak robót Obwodnica Wałcza Budowa obwodnicy powinna się zakończyć 31 maja tego roku. Do zakończenia inwestycji brakuje zaledwie około 15 % zaawansowania. Do wykonania zostało jeszcze przede wszystkim 100 tys. ton mas bitumicznych. Wykonawca posiada na miejscu wytwórnie mas bitumicznych i zgromadzone kruszywa, pomimo tego wstrzymał roboty zasadnicze niezbędne do zakończenia kontraktu. Pomimo wielokrotnych monitów i wezwania do poprawienia nie zaobserwowano zwiększonego zaangażowania Wykonawcy. Terminy wykonania konkretnych prac określone w wezwaniu do poprawienia nie zostały dotrzymane.   Węzeł Kijewo Na węźle drogowym Szczecin Kijewo osiągnięte zaawansowanie rzeczowe wyniosło zaledwie niespełna 20%, pomimo upływu około 70% czasu trwania kontraktu. Roboty realizowane w ostatnim czasie na węźle drogowym ograniczały się do przebudowy ważnej magistrali wodociągowej zaopatrującej w wodę Szczecin („Miedwianka”), która w swojej zasadniczej części została ukończona. Pomimo wielokrotnych monitów i wezwania do poprawienia nie zaobserwowano zwiększonego zaangażowania Wykonawcy. Terminy wykonania konkretnych prac określone w wezwaniu do poprawienia nie zostały dotrzymane.   Brak płatności dla podwykonawców przez Energopol Szczecin Firma Energopol Szczecin w tym roku przestała płacić podwykonawcom, usługodawcom i dostawcom na obwodnicy Wałcza i węźle Kijewo. Wobec niewywiązywania się Wykonawcy ze swoich zobowiązań zostały wdrożone instrumenty prawne i kontraktowe chroniące podwykonawców, usługodawców i dostawców.   Płacimy podwykonawcom bezpośrednio GDDKiA uruchomiła płatności bezpośrednie dla podwykonawców, potrącając te kwoty z należności przewidzianych dla Wykonawcy. Łącznie do tej pory zapłaciliśmy podwykonawcom, usługodawcom i dostawcom na obwodnicy Wałcza 28,4 mln złotych, kolejne wnioski na 5,8 mln złotych są w rozpatrywaniu, natomiast na węźle Szczecin Kijewo kwota zapłacona to 3,5 mln złotych, a 0,5 mln złotych jest rozpatrywane. Wszelkie podmioty realizujące roboty, usługi, czy dostawy na tych kontraktach, będące przedmiotem solidarnej odpowiedzialności Zamawiającego, mogą się cały czas zgłaszać do GDDKiA z wnioskami o płatność bezpośrednią.   GDDKiA wypełniała obowiązki inwestora   Obwodnica Wałcza Kontrakt na budowę obwodnicy o wartości około 430,5 mln złotych podpisano w końcu 2015 roku i pierwotny termin zakończenia inwestycji wypadał w maju 2018 roku. Wykonawca otrzymał przedłużenie czasu na ukończenie o rok ze względu na trudne warunki atmosferyczne w 2017 roku oraz konieczność wprowadzenia zmian projektowych. W związku z aneksem wykonawca otrzymał dodatkowe wynagrodzenie w kwocie około 10 mln złotych. Przedstawiciele GDDKiA wspólnie z Inżynierem Kontraktu starali się jak najszybciej rozwiązywać wszelkie problemy i działać tak, aby roboty mogły być realizowane. Zamawiający wykazywał maksimum współpracy, starając się wspierać Wykonawcę w kwestii pozyskania materiałów niezbędnych do budowy drogi. W ostatnich miesiącach również odbywały się cykliczne, cotygodniowe spotkania monitorujące w sprawie roszczeń Wykonawcy i problemów na kontrakcie. Pomimo wszelkich działań podejmowanych przez GDDKiA, wykonawca nie zmobilizował się do kontynuowania prac zgodnie z zapisami kontraktowymi.   Węzeł Szczecin Kijewo Kontrakt na rozbudowę węzła o wartości około 56 mln złotych podpisano we wrześniu 2017 roku z terminem zakończenia w lipcu 2020 roku. Kontrakt obejmował również okres projektowania, ale dotyczyło to głównie przebudowy gazociągu. Pozwolenie na budowę było uzyskane wcześniej przez GDDKiA. Wykonawca do zasadniczych robót przystąpił dopiero w październiku 2018 roku. GDDKiA na bieżąco regulowała wszelkie płatności dla Wykonawcy. Przedstawiciele GDDKiA wspólnie z Inżynierem Rezydentem starali się wspierać Wykonawcę w rozwiązywaniu wszelkich problemów, takich jak na przykład uzyskiwanie warunków od gestorów sieci, wsparcie w pozyskiwaniu materiałów itd.  ...