Na zamarzniętym jeziorze Bukowo w Uzdrowisku Dąbki trwa jeden z najbardziej widowiskowych zimowych spektakli sportowych: Mistrzostwa Europy w bojerowej klasie DN. Do rywalizacji stanęła blisko setka zawodników i zawodniczek z wielu krajów, a stawką jest tytuł mistrza Europy w dyscyplinie, w której o zwycięstwie decydują nie tylko umiejętności, ale też ułamek sekundy i czytanie warunków lepiej niż konkurenci.

To miały być mistrzostwa świata rozgrywane spokojnie. Według planu, w jednej lokalizacji, z normalnym harmonogramem. Zamiast tego bojerowa elita dostała scenariusz, jakiego w tej dyscyplinie dawno nie było: brak wiatru, nerwowe decyzje, nagła migracja całej floty i rywalizacja „skondensowana” do jednego intensywnego dnia. Po wszystkim Karol Jabłoński sięgnął po srebrny medal mistrzostw świata w bojerowej klasie DN.

W Koszalinie da się wyczuć ten moment zanim jeszcze zapalą się reflektory: miasto zaczyna żyć wydarzeniem. Plakaty, rozmowy w klubach, „kto walczy?”, „kto przyjeżdża?”, „czy będzie transmisja?”. 7 marca Hala Widowiskowo-Sportowa przy ul. Śniadeckich nie będzie po prostu kolejnym obiektem na mapie. Ma być areną, na której Koszalin stanie się stolicą polskiego MMA. Wraca NOC MMA 12: KOSZALIN – Kunert Mobile Home Night, a to zawsze znaczy jedno: hałas, napięcie i sport, który nie prosi o uwagę, tylko ją zabiera.

Jeszcze kilka dni temu świat bojerów miał ścigać się w Szwecji. Dziś jest jasne: zimowa geografia sportu znów napisała własny scenariusz, a jego centrum znalazło się w Polsce. Uzdrowisko Dąbki w gminie Darłowo stało się awaryjnie i spektakularnie gospodarzem Mistrzostw Świata oraz Mistrzostw Europy w klasie DN, jednej z najważniejszych i najbardziej prestiżowych klas żeglarstwa lodowego.

Koszalin nie jest w Rajdzie Monte Karlino tylko punktem na mapie i adresem organizatorów. To scena, na której rozgrywa się jeden z najbardziej efektownych odcinków specjalnych w Polsce: superoes równoległy w samym centrum miasta. Dwie załogi, dwa identyczne tory, start w tym samym momencie i wynik, który widać natychmiast, bez kalkulatorów, bez przeliczników, bez „ale”.

To miał być wieczór, który rozstrzygnie się dopiero w ostatnich skokach trzeciej serii. Zamiast finałowego crescendo przyszło jednak to, czego w sportach zimowych nikt nie lubi najbardziej: pogoda powiedziała „stop”. Zawody na igrzyskach przerwano w trakcie trzeciej serii ze względu na coraz trudniejsze warunki, a klasyfikację ustalono na podstawie rezultatów uzyskanych wcześniej. Dla Polski skończyło się to w najlepszy możliwy sposób, srebrnym medalem.