Zabieg ortopedyczny w Szpitalu

Podczas operacji do pamięci komputera (RTG, CT lub tzw. maping) wprowadzany jest trójwymiarowy obraz kości pacjenta. Zaś na nich mocowane są specjalne markery, które obserwowane przez kamerę (pracuje w podczerwieni), przekazują sygnały o ich położeniu do komputera. W ten sposób można „śledzić” położenie kości w przestrzeni.

Podobne markery znajdują się na narzędziach chirurgicznych, dzięki czemu komputer zna także ich położenie i „śledzi” ich ruch. W jego pamięci znajdują się dane, które dotyczą kształtu narzędzi, kształtu implantów, a także poszczególnych etapów techniki operacyjnej. Warto dodać, że dokładność pomiarów położenia markerów jest rzędu dziesiątych części milimetra.

Podczas operacji na ekranie wyświetlany jest model kości, optymalne ustawienie narzędzia chirurgicznego, jak i aktualne położenie rzeczywistego narzędzia trzymanego przez chirurga. Natomiast zadaniem chirurga jest takie ustawienie narzędzia oraz implantu, aby jego obraz na ekranie pokrył się z wyznaczonym przez komputer ustawieniem optymalnym.