Wanda Traczyk-Stawska przez dziesięciolecia niestrudzenie zabiegała o zachowanie pamięci o powstańcach i cywilnych ofiarach walk o Warszawę. Występowała również w obronie osób słabszych i wykluczonych, przypominając o znaczeniu wolności, pokoju i ludzkiej godności.

Urodziła się 7 kwietnia 1927 roku w Warszawie. Podczas niemieckiej okupacji działała w Szarych Szeregach, uczestniczyła w małym sabotażu i akcji „N”.
W Powstaniu Warszawskim, posługując się pseudonimem „Pączek”, służyła jako strzelczyni i łączniczka Oddziału Osłonowego Wojskowych Zakładów Wydawniczych Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej Armii Krajowej. Walczyła w Śródmieściu, na Powiślu i w rejonie Woli. Po kapitulacji trafiła do niemieckiej niewoli. Jej relację zachowało Archiwum Historii Mówionej Muzeum Powstania Warszawskiego.
Po powrocie do Polski ukończyła psychologię na Uniwersytecie Warszawskim. Przez wiele lat pracowała jako nauczycielka w szkole specjalnej, pomagając dzieciom z niepełnosprawnościami.
Równolegle zajmowała się odnajdywaniem powstańczych mogił. Przewodniczyła Społecznemu Komitetowi ds. Cmentarza Powstańców Warszawy i zabiegała o godne upamiętnienie żołnierzy oraz ludności cywilnej. Jej starania przyczyniły się do powstania Izby Pamięci przy Cmentarzu Powstańców Warszawy.
W 2024 roku została uhonorowana Medalem „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej”. Była także Honorową Obywatelką Warszawy oraz laureatką licznych odznaczeń za działalność wojenną, społeczną i edukacyjną. Jej powojenną działalność przypomina Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Do ostatnich lat pozostawała ważnym głosem w debacie publicznej. Apelowała o pokój, solidarność i odpowiedzialność za wspólnotę. Podczas obchodów rocznicy Powstania Warszawskiego mówiła:
„Pamiętajcie o nas, kiedy my odejdziemy. Pamiętajcie, o co żeśmy walczyli”.
Odeszła jedna z najbardziej rozpoznawalnych uczestniczek Powstania Warszawskiego i strażniczek pamięci o jego bohaterach oraz cywilnych ofiarach. Pozostawiła po sobie świadectwo odwagi, służby drugiemu człowiekowi i odpowiedzialności za historię.