Dwa ogniska rzekomego pomoru drobiu w Polsce na początku 2026 roku. Jedno w gminie Sianów

Rzekomy pomór drobiu (ND – Newcastle Disease) to jedna z najgroźniejszych i najbardziej zaraźliwych chorób wirusowych występujących u ptaków. Atakuje zarówno drób hodowlany, jak i ptaki dzikie, a jej przebieg może być gwałtowny, prowadząc do nawet 100% śmiertelności zakażonych osobników. Choroba rozwija się szybko – objawy mogą pojawić się już po kilku dniach, a śmierć następuje często w ciągu 3–4 dni od ich wystąpienia. 13 listopada 2025 r. wojewoda zachodniopomorski, na wniosek wojewódzkiego lekarza weterynarii, wydał rozporządzenie wprowadzające obszary zapowietrzony i zagrożony w związku z wykryciem dwóch ognisk rzekomego pomoru drobiu (ND) w powiecie białogardzkim. Wyznaczone strefy obejmują teren trzech powiatów: białogardzkiego, kołobrzeskiego oraz koszalińskiego. Obszar zagrożony – rozszerzone ograniczenia Za obszar zagrożony uznano m.in.: Powiat białogardzki – gmina Białogard, gmina Karlino (liczne miejscowości), część miasta Białogard Powiat kołobrzeski – części gmin Dygowo i Gościno Powiat koszaliński – Parsowo, Świeminko, Świemino, Warnino Na obszarze zagrożonym nakazuje się m.in.: utrzymywanie drobiu w odosobnieniu odkażanie środków transportu stosowanie bioasekuracji i mat dezynfekcyjnych karmienie i pojenie drobiu wyłącznie w zamknięciu zabezpieczenie paszy przed kontaktem z dzikimi ptakami i gryzoniami Zakazuje się m.in.: wprowadzania i wyprowadzania drobiu bez zgody lekarza wywożenia ściółki i nawozów naturalnych bez zgody organizowania wydarzeń z udziałem ptaków transportu drobiu, jaj i mięsa bez zgody W związku z pojawieniem się ognisk ND na Pomorzu Zachodnim niezwykle ważne jest, aby hodowcy, rolnicy i właściciele ptaków znali objawy choroby oraz obowiązki związane z jej zgłaszaniem i zwalczaniem.  Objawy rzekomego pomoru drobiu (ND) ND atakuje przede wszystkim układ oddechowy, nerwowy i pokarmowy. Typowe symptomy obejmują: Objawy oddechowe: sapanie, kaszel, kichanie, rzężenie. Objawy ze strony układu pokarmowego: biegunka, często zielonkawa. Objawy nerwowe: drżenia mięśni, paraliż skrzydeł i kończyn, skręt szyi (torticollis), utrata koordynacji. Spadek nieśności: produkcja jaj spada o 30–50% lub więcej,  jaja z cienką skorupą oraz  „lanie jaj” – jaja bez skorup, jedynie w błonach.  Choroba rozwija się szybko – okres inkubacji wynosi od 2 do 15 dni, najczęściej 5–6. Wirus długo utrzymuje się w środowisku, szczególnie w zanieczyszczonym kałomoczu, co znacznie zwiększa ryzyko szerzenia się choroby. Jak dochodzi do zakażenia? Rzekomy pomór drobiu przenosi się głównie: drogą kropelkową, przez kontakt z wydzielinami chorych ptaków, przez skażoną wodę, paszę, ściółkę, przez odchody, które mogą zanieczyścić całe otoczenie.  Nawet wspólne poidło lub karmnik może stać się źródłem zakażenia, jeśli wcześniej korzystał z nich zarażony ptak. Kiedy zgłosić podejrzenie choroby? Posiadacz drobiu oraz lekarz weterynarii muszą niezwłocznie powiadomić powiatowego lekarza weterynarii, jeśli zaobserwują: zwiększoną śmiertelność, spadek pobierania paszy lub wody, duszność, zasinienia, wybroczyny, objawy nerwowe (drgawki, skręt szyi, paraliż nóg lub skrzydeł), nagły spadek nieśności.  ND jest chorobą zwalczaną z urzędu, dlatego szybkie zgłoszenie objawów jest kluczowe dla zatrzymania jej rozprzestrzeniania. Zwalczanie rzekomego pomoru drobiu – brak leczenia Na ND nie ma skutecznego leczenia. Po potwierdzeniu ogniska choroby podejmowane są natychmiastowe działania:, likwidacja całego stada, utylizacja zwierząt w zakładzie do tego przeznaczonym, usunięcie i dezynfekcja wszystkich przedmiotów, z którymi ptaki mogły mieć kontakt i dokładne czyszczenie i odkażanie pomieszczeń i sprzętu.  Działania te mają na celu zatrzymanie wirusa, który może przetrwać w środowisku nawet przez kilka tygodni. Dlaczego bioasekuracja jest tak ważna? Rzekomy pomór drobiu rozprzestrzenia się bardzo szybko, dlatego szczególnego znaczenia nabiera: utrzymywanie ptaków w odosobnieniu, dezynfekcja obuwia, rąk i sprzętu, zabezpieczanie paszy przed dzikimi ptakami i gryzoniami, ograniczanie wizyt osób postronnych w gospodarstwie. To podstawowe działania, które realnie ograniczają ryzyko zakażenia. Rzekomy pomór drobiu stanowi poważne zagrożenie dla hodowli w regionie. Znajomość objawów, szybka reakcja i przestrzeganie zaleceń weterynaryjnych są kluczowe, aby skutecznie ograniczyć rozprzestrzenianie się wirusa. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy niezwłocznie kontaktować się z powiatowym lekarzem weterynarii.