Dwukrotna olimpijka Elżbieta Wójcik dołącza do Fight Club Koszalin. Cel: trzecie igrzyska i medal

Elżbieta Wójcik była o krok od strefy medalowej w boksie olimpijskim. Niestety, zawodniczka z Karlina nie wywiezie krążka z IO Paryż 2024. Przegrała niejednogłośnym werdyktem sędziowskim 2:3 z Atheyną Bibeichi Bylon.

Elżbieta Wójcik (Klub Bokserski Karlino) wywalczyła podczas mistrzostw Europy seniorek , które odbywały się w czarnogórskiej Budvie srebrny medal. W pojedynku o "złoto" kategorii wagowej 75 kg Wójcik przegrała z Irlandką Aoife O'Rourke 0:5.  Na swoim fanpejdżu Wójcik napisała: "Znów chce się żyć na sto procent. Przestały mieć znaczenie wszystkie bezsenne noce! Właśnie zostałam Wice Mistrzynią Europy. Oczywiście jak każdy sportowiec marzyłam o tym najwyższym stopniu podium. Mimo wszystko przeszłam długą i wyboistą drogę w kierunku tego medalu. I wracam do domu szczęśliwa, ale z dobrą lekcją i motywacją. Dziękuje Wam  za wszystkie wiadomości i ogrom wsparcia jakie otrzymałam. Jesteśmy drużyną z Polski i na pewno nas zapamietają!"

Elżbieta Wójcik i Hanna Solecka zostały mistrzyniami Polski w Boksie. Obie panie w przeszłości reprezentowały koszalińskich Fight Club. Obecnie Wójcik walczy dla Róży Karlino, a Solecka reprezentuje Skorpiona Szczecin. Ponadto złoto zdobyła również Paulina Jakubczyk, która trenuje w Róży Karlino. Podczas mistrzostw Polski seniorek odbywających się w Karlinie najwięcej złotych krążków zdobyły gospodynie z Róży Karlino Paulina Jakubczyk (57kg) i Elżbieta  Wójcik. Jako pierwsza w ringu pojawiła się Jakubczyk, która pewnie 3:0 pokonała  reprezentantkę Skorpiona Szczecin - Katarzynę Brodecką.    Następnie do ringu miała wkroczyć Hanna Solecka, ale jej klubowa koleżanka Natalia Hollińska zrezygnowała z rywalizacji finałowej kategorii 69 kg.    Natomiast Elżbieta Wójcik (75kg), również 3:0 wygrała z Lidią Figurą z GUKS Carbo Gliwice.    Poniżej wyniki wszystkich walk finałowych:   WYNIKI WALK FINAŁOWYCH [na pierwszym miejscu zwyciężczynie] 48 KG: Angelika Grońska (06 Kleofas Katowice) – Milena Zglenicka (Pomorzanin Toruń) 3-0 51 KG: Ewelina Wicherska (PKB Poznań) – Karolina Miętka (UKS Kontra Elbląg) TKO 1 54 KG: Martyna Letkiewicz (GUKS Carbo Gliwice) – Katarzyna Brodacka (Skorpion Szczecin) 3-0 57 KG: Paulina Jakubczyk (KSW Róża Karlino) – Mirela Balcerzak (Skorpion Szczecin) 3-0 60 KG: Kinga Siwa (SAKO Gdańsk) – Aneta Rygielska (Pomorzanin Toruń) 3-0 64 KG: Beata Koroniecka (Hetman Białystok) – Sylwia Maksym (Skorpion Szczecin) 3-0 69 KG: Hanna Solecka (Skorpion Szczecin)  – Natalia Hollińska (Skorpion Szczecin) WO. 75 KG: Elżbieta Wójcik (KSW Róża Karlino) – Lidia Fidura (GUKS Carbo Gliwice) 3-0 81 KG: Karolina Koszela (Stella Gniezno) – Ewa Moniak (Radomiak Radom) 3-0 +81 KG: Anna Słowik (Garda Karczew) – Joanna Zabrocka (UKS Nowi Polnica) 3-0

Osiemnastoletnia zawodniczka Róży Karlino - Elżbieta Wójcik została ogłoszona najlepszą młodzieżową pięściarką świata 2014 roku - podało dzisiaj Międzynarodowe Stowarzyszenie Boksu. To kolejny wielki sukces pięściarki z Karlina, która w tym roku osiągnęła wszystko co osiągnąć można w boksie młodzieżowym. Została we Włoszech mistrzynią Europy, w Bułgarii mistrzynią świata a w chińskim Nankinie złotą medalistką Młodzieżowych Igrzysk Olimpijskich. Wójcik jest największą nadzieją polskiego pięściarstwa na medal Igrzysk Olimpijskich w Rio de Janeiro w 2016 r. Gratulujemy,

Zapraszamy do przeczytania rozmowy z Adamem Wójcikiem, legendą polskiej koszykówki i ambasadorem turnieju Energa Basket Cup. Były Mistrz Polski opowiada o metodach szkoleniowych, trenerach z naszego kraju oraz o wspomnieniach związanych z Koszalinem. Patryk Pietrzala: Za co jest Pan odpowiedzialny podczas turniejów Energa Basket Cup?   Adam Wójcik: Jestem ambasadorem Energa Basket Cup. Jestem z tego powodu bardzo zadowolony, ponieważ opiekuję się tym turniejem trzeci raz z rzędu. Ta impreza ma spory potencjał, a z roku na rok zgłasza się coraz większa liczba uczestników. Widać ogromne zaangażowanie, nie tylko dzieci, ale również nauczycieli, trenerów i rodziców. To z pewnością największy turniej dla młodzieży w naszym kraju.   Czy szkolenie młodych koszykarzy w Polsce jest na wystarczająco dobrym poziomie?   - Szkolenie w Polsce to trudny temat. Wydaje mi się, że z biegiem czasu jest coraz więcej dzieci, które chce grać w koszykówkę. Jest lepsza selekcja, a im więcej zawodników lub zawodniczek, tym większa szansa, że odnajdziemy kilka perełek.   Jak Pana zdaniem wypadają polscy trenerzy na tle szkoleniowców z zachodniej europy? W końcu w fazie górnej szóstki jest tylko jeden Polak – Wojciech Kamiński, trener Rosy Radom.   -W pewnym sensie jest to problem polskiego basketu. Trenerów z naszego kraju jest jak na lekarstwo. Myślę, że więcej szkoleniowców, ale nawet i działaczy, powinno wysyłać się na campy, które są organizowane w Hiszpanii, Serbii lub we Włoszech. Tam można podpatrywać najlepszych na naszym kontynencie. W tamtych krajach są zupełnie inne metody szkoleniowe. Wiem, że nie każdy ma taką możliwość, jednak można także sprowadzać trenerów do Polski, którzy przez powiedzmy... dwa – trzy tygodnie służyliby pomocą. Ja, gdy czynnie uprawiałem ten sport, nie byłem alfą i omegą, zawsze starałem się poprawiać swoje niedoskonałości.   Kiedyś w Tauron Basket Lidze istniał przepis, dzięki któremu młodzi zawodnicy musieli biegać po parkiecie w drugich kwartach. Czy to był dobry pomysł promocji perspektywicznych koszykarzy?   - Każdy związek sportowy z danego kraju ma różne preferencje. Kiedyś w lidze hiszpańskiej dwóch młodzieżowców musiało być na ławce. W Grecji natomiast, dwóch młodych koszykarzy grało przez jakąś część spotkania. To sztuczne przepisy, które moim zdaniem nie zdają swoich egzaminów. Trzeba dawać szanse i możliwość rozwoju wszystkim młodym zawodnikom, po to by ogrywali się w meczach na najwyższym szczeblu. Są zespoły, które nie grają o mistrzostwo. W takich drużynach młodzi gracze powinni dostawać jak najwięcej szans, bo za parę lat odwdzięczą się z nawiązką. Wiadomo, że są sponsorzy i wymagania, kibice również chcą oglądać tylko zwycięstwa. Trzeba znaleźć najlepsze rozwiązanie, korzystne dla drużyny i dla wspólnego celu, jakim jest zwycięstwo.   W takim razie może należy zainwestować w drużyny rezerw?   - To jest rewelacyjny pomysł. Parę lat temu, razem z pierwszym zespołem jeździło dodatkowo siedmiu – ośmiu zawodników, którzy tworzyli drużynę rezerw. Następnie kilku z nich dołączało do ekipy grającej w ekstraklasie. To byłaby szansa również dla tych powracających po kontuzji. Problemem mogą być pieniądze. Nie sądzę by wszystkie kluby było stać na dodatkowe koszta.   Mateusz Ponitka czy Przemek Karnowski, który z nich jako pierwszy zagra w NBA?   - Przed nimi jeszcze daleka droga, ale jeżeli miałbym typować, to stawiam na Przemka Karnowskiego. Powód jest prosty, wysokiemu zawodnikowi łatwiej będzie się przebić, bo jest mniej sprawnych centrów niż koszykarzy na pozycjach rzucającego obrońcy lub niskiego skrzydłowego.   Zakończył Pan swoją sportową karierę kilka lat temu. Czy istniała możliwość całkowitego rozbratu z tą dyscypliną?   - Nie było takiej opcji, ponieważ moi synowie grają w koszykówkę (śmiech). Można więc powiedzieć, że jestem zarówno trenerem, jak i ojcem. Razem trenujemy, cieszymy się koszykówką, jeździmy na turnieje i wspólnie oglądamy mecze Tauron Basket Ligi.   Na koniec pytanie o nasze miasto. Jakie ma Pan wspomnienia związane z Koszalinem?   - Zawsze miałem dobre wspomnienia z Koszalina. Czułem pewien komfort psychiczny. Przyjeżdżając tutaj, wiedziałem, że rozegram dobre zawody (śmiech). Nie zawsze moja drużyna wygrywała, bo grało się tutaj naprawdę ciężko. Miło wspominam kibiców, jak i atmosferę jaka była podczas meczów.