Winfred Wojtan przyjechał do Koszalina ze Śląska na początku lat 70. Wcześniej, w 1966 roku, ukończył studia w zakresie dyrygentury w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach. Był dyrygentem Operetki Śląskiej w Gliwicach w latach 1966–1968 oraz kierownikiem artystycznym Filharmonii Górniczej w Zabrzu w latach 1967–1971.
Dyrygent i dyrektor koszalińskich instytucji
Z Filharmonią Koszalińską był związany jako dyrygent w latach 1972–1979 oraz 1984–1986. Równolegle angażował się w kształcenie młodych muzyków i działalność instytucji kultury.
W latach 1977–1979 kierował Państwową Szkołą Muzyczną I i II stopnia w Koszalinie, a w latach 1987–1992 był dyrektorem Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych. Pełnił także funkcję dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury w Koszalinie w latach 1979–1980.
Przez kolejną dekadę, od 1980 do 1990 roku, był wiceprezesem Koszalińskiego Towarzystwa Muzycznego. W ramach tej działalności sprawował m.in. kierownictwo nad koszalińskim festiwalem organowym oraz społecznymi ogniskami muzycznymi w województwie.
Chóry i własna twórczość
Ważną część jego dorobku stanowiła praca z zespołami śpiewaczymi. Był kierownikiem artystycznym chóru „Złote Kłosy”, a od 1994 roku prowadził Koszaliński Chór Nauczycielski.
Pozostawił również własne kompozycje. Napisał koncert na organy i orkiestrę, wykonany podczas Festiwalu Organowego w Koszalinie w 1986 roku, oraz „Fantazję dziecięcą” na fortepian i orkiestrę. Tym drugim utworem dyrygował podczas festiwalu „Artissimo” na Gwadelupie i Martynice.
Był autorem muzyki do pieśni chóralnych, m.in. „Jedna jest Polska”, „Ojczyźnie naszej potrzeba” i „Dom ojczysty”. Opracował na chór ponad 140 pieśni, piosenek oraz melodii z filmów, oper, operetek i musicali. Sięgał także po repertuar religijny, patriotyczny i ludowy. Jego dorobek przypomina również oficjalny serwis miasta Koszalina.
Informując o śmierci Winfreda Wojtana, Filharmonia Koszalińska podkreśliła jego zasługi dla kultury muzycznej miasta oraz przekazała rodzinie i bliskim wyrazy współczucia.