Nie żyje prof. Leon Kukiełka. Politechnika Koszalińska żegna wybitnego naukowca

W opublikowanym komunikacie podkreślono, że prof. Leon Kukiełka był nie tylko wybitnym specjalistą w swojej dziedzinie, ale również przyjacielem i opiekunem wielu pokoleń studentów, darzonym ogromnym szacunkiem i uznaniem. Dla wielu osób związanych z uczelnią pozostanie symbolem akademickiej rzetelności, pasji do nauki oraz zaangażowania w kształcenie młodych ludzi.

Słowa pożegnania oraz kondolencje dla rodziny i najbliższych zmarłego przekazał prof. dr hab. inż. Waldemar Kuczyński wraz z Kolegium Dziekańskim oraz całą społecznością akademicką Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Energetyki Politechniki Koszalińskiej.

W nekrologu znalazły się także słowa, które najlepiej oddają wagę tej straty: „Cześć Jego Pamięci” – wyraz wdzięczności i szacunku dla życia poświęconego nauce, studentom i wspólnocie uczelni.

Rodzinie, Najbliższym, Przyjaciołom i Współpracownikom prof. Leona Kukiełki składane są wyrazy współczucia i żalu.

Prof. Leon Kukiełka urodził się w 1951 r. w Kołobrzegu. W 1973 r. na Politechnice Koszalińskiej (dawniej: Wyższa Szkoła Inżynierska) uzyskał tytuł zawodowy inżyniera, a w 1976 r. - magistra inżyniera. Pracę doktorską i habilitacyjną obronił w 1983 r. na Politechnice Poznańskiej. W1996 r. na tej samej uczelni uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego. W 2004 r. otrzymał tytuł profesora nauk technicznych.

Prof. Leon Kukiełka karierę zawodową i naukową związał z Wydziałem Mechanicznym (obecnie Wydział Inżynierii Mechanicznej i Energetyki). Pracę zawodową rozpoczął tuż po uzyskaniu tytułu inżyniera (1973), potem był starszym asystentem (1977), wykładowcą (1982), adiunktem (1984) i profesorem nadzwyczajnym (1996). Kierował Katedrą Mechaniki i Wytrzymałości Materiałów. W latach 2002-2005 pełnił funkcję prodziekana ds. nauki Wydziału Mechanicznego, w kadencji 2005-2012 był dziekanem tego wydziału.

W latach 1996-2002 pełnił funkcję prorektora ds. studenckich Politechniki Koszalińskiej.

Był laureatem odznaczeń, medali, nagród i wyróżnień. Członek między innymi Koszalińskiego Towarzystwa Naukowego (od 1997 r.), Gorzowskiego Towarzystwa Naukowego (od 1980 r.), Komisji Budowy Maszyn PAN (od 1996) i Naczelnej Organizacji Technicznej (od 1976).

Autor kilkunastu książek, kilkudziesięciu rozdziałów w książkach (duża część z nich została wydana za granicą), ponad 400 publikacji (w tym 60 indywidualnych oraz 55 obcojęzycznych), 60 raportów z badań naukowych, ponad 70 prac naukowo-badawczych (z których ponad połowa została zastosowanych w praktyce), 24 patentów (ponad połowa wdrożonych) i wielu innych publikacji. Wyniki swoich badań prezentował m.in. na konferencjach w Bourges, Londynie, Oxfordzie i Tokio. Promotor czternastu doktorów, w tym siedmiu z wyróżnieniem.

W latach 1997-2005 zorganizował w Politechnice Koszalińskiej Park Naukowo-Technologiczny, składający się z 18 centrów naukowo-badawczych, a w latach 1998-2005 był jego dyrektorem. Pozyskał środki finansowe przeznaczone na zakup unikatowej aparatury badawczej, na której wykonywano prace zlecone przez przemysł, granty badawcze oraz rozprawy doktorskie.

Współpracował z wieloma uczelniami m. in. we Francji, na Słowacji, w Czechach, Rosji, Rumunii, Bułgarii, Austrii, Serbii, Słowenii i Chorwacji. Od 1999 r. prowadził coroczne wykłady i seminaria dla doktorantów i studentów na uczelniach w Ljonie, Bourges i Orleanie.