„Chcemy, żeby inwestycje ważne dla bezpieczeństwa Polski trafiały również do nas” – stwierdził marszałek.
27 października 2026 r. MON poinformowało, że rząd USA we współpracy z Lockheed Martin ogłosił wybór Polski na gospodarza centrum. Według resortu będzie to pierwszy taki ośrodek poza Stanami Zjednoczonymi.
Lockheed Martin zapowiada, że ośrodek będzie naprawiać i ponownie certyfikować pociski przechwytujące PAC-3 używane przez państwa NATO. Pociski wymagające certyfikacji wysyła się obecnie do Stanów Zjednoczonych. Według MON obsługa w Polsce ma skrócić tę procedurę.
Pod koniec października wiceminister obrony Magdalena Sobkowiak-Czarnecka szacowała wartość inwestycji na około 1 mld zł. Szef MON zapowiedział przygotowanie umowy wykonawczej z Lockheed Martin oraz współpracę z Polską Grupą Zbrojeniową.
PAC-3 to rodzina pocisków przechwytujących używanych w systemie obrony powietrznej Patriot. Ich producentem jest amerykański koncern Lockheed Martin. Pociski te służą między innymi do zwalczania taktycznych pocisków balistycznych, a ich nowsza wersja, PAC-3 MSE, jest elementem polskiego programu obrony powietrznej Wisła.
Rozbudowa zdolności obronnych wymaga nie tylko zakupu uzbrojenia, lecz także zapewnienia jego wieloletniej obsługi. Krajowe zaplecze techniczne może ograniczać zależność od zagranicznych ośrodków i ułatwiać utrzymywanie sprzętu w gotowości. Nie oznacza to jednak, że każde centrum serwisowe uzyskuje możliwość wykonywania wszystkich napraw — zakres prac wynika z umów, udostępnionych technologii i wymaganych zezwoleń.
Argumentami przemawiającymi za Szczecinem mogą być jego położenie, infrastruktura transportowa oraz zaplecze przemysłowe i akademickie. Dla inwestycji obronnej kluczowe pozostają jednak również wymagania bezpieczeństwa, dostępność odpowiednio przygotowanych pracowników i możliwość stworzenia specjalistycznej infrastruktury.
Potencjalne centrum mogłoby zwiększyć zapotrzebowanie na inżynierów, elektroników, automatyków oraz pracowników odpowiedzialnych za kontrolę jakości i logistykę. Otwierałoby też perspektywę współpracy z uczelniami i lokalnymi przedsiębiorstwami. Liczby etatów ani wartości inwestycji nie można jednak rzetelnie określić bez szczegółów projektu.