Fedorowicz i Popiel z bliska. Wspomnienia o artystach w Muzeum w Koszalinie

Rozmowa towarzyszyła wystawie poświęconej artystom. Wzięli w niej udział prof. Agnieszka Popiel, prezeska Fundacji Osieki im. Jerzego Fedorowicza i Ludmiły Popiel, sukcesorka i wieloletnia badaczka ich archiwum, oraz Walentyna Orłowska, kierująca Działem Sztuki Współczesnej koszalińskiego muzeum w latach 1976–2006.

Swoimi wspomnieniami i refleksjami dzielili się również prof. Zbigniew Makarewicz, artysta, krytyk sztuki i wykładowca wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych, oraz prof. Janusz Zagrodzki, historyk i krytyk sztuki, autor wystaw. Oboje, podobnie jak Walentyna Orłowska, uczestniczyli w Plenerach w Osiekach.

Spotkanie prowadzili kuratorzy ekspozycji: Alicja Nowak-Zientarska i Łukasz Rozmarynowski, kierownik Działu Sztuki Współczesnej Muzeum w Koszalinie.

Sztuka i codzienność w powojennym Koszalinie

Jerzy Fedorowicz i Ludmiła Popiel poznali się podczas studiów artystycznych w Krakowie. Po wojnie związali życie z Koszalinem, angażując się w tworzenie miejscowego środowiska artystycznego. Ich działalność obejmowała własną twórczość, projektowanie wystaw i materiałów informacyjnych oraz przedsięwzięcia służące rozwijającemu się miastu i regionowi.

Agnieszka Popiel opowiadała o ich pracy i codzienności. Przywołała dom będący miejscem spotkań oraz otwartość artystów na innych ludzi. Z tych relacji wyłaniał się obraz twórców podejmujących różnorodne zadania i aktywnie uczestniczących w życiu lokalnej społeczności.

Walentyna Orłowska przypomniała współpracę Fedorowicza i Popiel z muzeum. Jej wspomnienia dotyczyły działań wystawienniczych i dokumentacyjnych, które stały się częścią historii instytucji oraz jej zbiorów.

Osieki — przestrzeń spotkań i eksperymentów

Ważnym wątkiem rozmowy były plenery w Osiekach, organizowane w latach 1963–1981. Fedorowicz i Popiel współtworzyli założenia programowe najważniejszych edycji wydarzenia, które stało się miejscem wymiany myśli, artystycznych eksperymentów i dyskusji o przemianach sztuki.

Zbigniew Makarewicz wskazywał na potrzebę dalszych badań nad dorobkiem artystów i jego szerszym kontekstem. W rozmowie przywołano również sympozjum w Puławach z 1966 roku jako ważny punkt odniesienia dla twórczych poszukiwań tamtego okresu.

Dwie godziny wśród dzieł i ich historii

Po rozmowie publiczność zwiedziła wystawę z Agnieszką Popiel. Osobiste wspomnienia połączyła ona z omówieniem prac i okoliczności ich powstania. Interpretując dzieła konceptualne, sięgała także do współczesnej nauki, humanistyki i psychologii.

Dwugodzinne oprowadzanie nie wyczerpało wszystkich tematów. Pokazało jednak, jak wiele do odczytania pozostaje w twórczości Ludmiły Popiel i Jerzego Fedorowicza oraz jak istotną rolę w jej poznawaniu odgrywają archiwa i świadectwa osób związanych z artystami.

Wydarzenie zorganizowało Muzeum w Koszalinie w ramach projektu dofinansowanego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego ze środków Funduszu Promocji Kultury.