Międzynarodowy znak rozpoznawczy obrony cywilnej ma postać niebieskiego trójkąta równobocznego na pomarańczowym tle. Na elewacji stosuje się tabliczkę o wymiarach 200 × 200 mm, czyli 20 × 20 cm. Pod nią umieszcza się zieloną tabliczkę z białym napisem „PUNKT SCHRONIENIA”, o wymiarach 100 × 200 mm — 10 × 20 cm.
Na drzwiach wejściowych do budynku oraz na drzwiach do punktu schronienia umieszcza się naklejki ze znakiem obrony cywilnej o wymiarach 80 × 80 mm, czyli 8 × 8 cm. Przewidziano dla nich miejsce w górnym prawym rogu drzwi. Załączony schemat wskazuje, że jeśli znajduje się tam już inne oznaczenie, naklejkę należy umieścić obok.
Instrukcja zaleca umieszczenie oznaczeń na frontowej ścianie budynku, po prawej stronie głównego wejścia, na wysokości górnej krawędzi drzwi lub powyżej. Wskazuje również oznakowanie nad bramą albo obok niej lub innego otworu wykorzystywanego jako droga dojazdowa do punktu schronienia.
Znaki powinny być widoczne, czytelne i utrzymywane w stanie zapewniającym rozpoznawalność. Materiał oraz nadruk powinny być odporne na warunki atmosferyczne, zwłaszcza wodę i promieniowanie ultrafioletowe.
Zasady oznakowania wprowadzono rozporządzeniem MSWiA z 28 września 2026 r., opublikowanym w Dzienniku Ustaw pod poz. 1276. Przepisy weszły w życie 30 września 2026 r. Punkty schronienia zidentyfikowane przed ich wejściem w życie należy oznakować niezwłocznie, najpóźniej do 31 grudnia 2026 r.
W załączonej instrukcji przy podstawie prawnej podano datę 30 września 2029 r. Jest ona niezgodna z datą wejścia w życie rozporządzenia wskazaną w oficjalnym rejestrze aktów prawnych.