Rondo Jerzego Olejniczaka w Koszalinie. Miasto honoruje „Napoleona” koszykówki przy hali ZOS

To miejsce nie jest przypadkowe. W uzasadnieniu projektu podkreślono, że właśnie w tym rejonie „powstawała historia koszalińskiej koszykówki” pod kierunkiem Jerzego Olejniczaka, a sama propozycja wpisuje się w ideę upamiętniania osób szczególnie zasłużonych dla rozwoju sportu i wychowania kolejnych pokoleń. 

Inicjatywa środowiska sportowego i decyzja radnych

Projekt uchwały przygotowano na wniosek Rady Sportu, która działa  przy Prezydencie Miasta Koszalina, a jej inicjatorem był Jarosław Kuć, prezes Koszalińskiej Amatorskiej Ligi Koszykówki. 

Kim był Jerzy Olejniczak?

Mimo niskiego wzrostu (165 cm) pokochał koszykówkę, fascynując się grą pod koszem, i poświęcił jej życie, stając się mistrzem w rozwijaniu talentów. Jego dorobek opisano w uzasadnieniu uchwały: 

"Urodził się w 1944 roku. Ukończył Akademię Wychowania Fizycznego w Poznaniu, po czym w 1971 roku (w wieku 25 lat) rozpoczął pracę w I LO im. Stanisława Dubois w Koszalinie. Dyrektorem szkoły był wówczas Lech Żyła również koszykarz, wspólnie podjęli inicjatywę tworzenia koszykówki w Koszalinie. Jerzy Olejniczak rozpoczął pracę szkoleniową w MKS „Znicz” Koszalin. W kolejnych latach objął opieką szkoleniową zespół akademików na Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie (obecnie Politechnika Koszalińska). Pod opieką trenerską Jerzego Olejniczaka uczelniany zespół wywalczył Akademickie Mistrzostwo Polski (AMP) oraz dwa tytuły wicemistrza. W 1983 roku koszaliński zespół AZS pod jego opieką wygrał AMP i rywalizację międzynarodowej. Reprezentacja Koszalina na Ogólnopolskiej Spartakiadzie Młodzieży zdobyła w 1973 roku czwarte miejsce w Krakowie, a w 1974 roku trzecie w Łodzi. W kolejnym roku koszaliński SZS AZS został wicemistrzem Polski juniorów. Wymienione sukcesy, wskazują na geniusz szkoleniowy trenera Jerzego Olejniczaka, który zbudował koszalińską koszykówkę.

 Wykształcił szczególnie uzdolnioną generację zawodników, z Leszkiem Dolińskim, Dariuszem Zeligiem i Ryszardem Razikiem na czele. W 1976 roku powstał zespół SZS AZS Koszalin, w wyniku połączenia klubu AZS WSI, „Bałtyk” i MKS „Znicz” Koszalin, który po raz pierwszy w historii, pod kierownictwem szkoleniowym Jerzego Olejniczaka awansował do II ligi (wówczas drugi poziom rozgrywek w Polsce). Szkolenie akademików Jerzy Olejniczak prowadził do 1984 roku. Następnie rozpoczął pracę trenerską w drużynie „Śląsk” Wrocław, która pod jego opieką trenerską zdobyły dwa brązowe medale mistrzostw Polski. W 1987 roku wrócił do Koszalina i został trenerem drużyny AZS, rozpoczynającej rozgrywki w I lidze państwowej (odpowiednik obecnej ekstraklasy).W sezonach 1992/1995 prowadził drugoligowy zespół „Kotwica” Kołobrzeg. Był trenerem rozpoznawalnym w kraju i za granicą, jego trenerski talent widoczny był w pracy z klubami w całej Polsce, w sezonie 1995/1996 prowadził drużyną „Dojlidy” Białystok, w 1996/1997 „Bobry” Bytom. W 1997 roku ponownie objął opieką szkoleniową zespół „Kotwicy” Kołobrzeg, dodatkowo jako konsultant przyczynił się do awansu drużyny „Czarni” Słupsk do rozgrywek ekstraklasy, wspierał wówczas pracę trenerską, byłego wychowanka Mirosława Lisztwana. Był trenerem wspierającym zarówno byłych wychowanków, jak i osób oczekujących jego pomocy. W sezonie 2002/2003 zespół AZS Koszalin, pod kierownictwem Jerzego Olejniczaka awansował do ekstraklasy. Pod opieką tego wybitnego trenera drużyna koszalińskich koszykarzy uzyskała największe sukcesy odnotowane w historii koszalińskiej koszykówki. Jerzy Olejniczak przygotowywał również drużyny koszykarskie do rywalizacji międzynarodowej, w tym w 1990 roku akademicką reprezentację Polski na Uniwersjadzie w Duisburgu, w 1992 roku drużyna juniorów, pod jego opieką zajęła 6. miejsce na mistrzostwach Europy, a reprezentacja młodzieżowa zakwalifikowała się do rozgrywek mistrzostw Europy w Atenach. W latach 80. współpracował z trenerem kadry narodowej Andrzejem Kucharzem. Za wieloletnią pracę i sukcesy sportowe otrzymał liczne nagrody i odznaczenia, m.in. Złoty Krzyż Zasługi, srebrną odznakę Zasłużonego Działacza Kultury Fizycznej, Honorową Odznakę PZKosz, Złota Odznakę Zarządu Głównego AZS, Medal im. Eugeniusza Piaseckiego, Medal za Zasługi w Sporcie Szkolnym, Medal Honorowy za Zasługi dla Miasta Koszalina, Medal Honorowy im. Janusza Kusocińskiego za Szczególne Zasługi w Rozwoju Sportu Akademickiego w Koszalinie.

Styl trenerski 

Znany z “koszykarskiego nosa”, genialnych zagrywek (trudnych do rozpracowania), taktycznych sztuczek (np. fejk kontuzji asa) i pracy wychowawczej. Używał notesu zamiast tablic, budował charakter i dyscyplinę. Maciej Zieliński (prezes Śląska): “Profesjonalista, ojciec dla zawodników”. Sebastian Balcerzak: “Drugi ojciec, zaszczepił chęć wygrywania”. Andrzej Kuchar: “Chytrus w dobrym sensie, świetny w meczach”.

Odznaczenia i dziedzictwo

Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi, srebrną odznakę Zasłużonego Działacza Kultury Fizycznej, Honorową Odznakę PZKosz, Złotą Odznakę AZS, Medal im. Eugeniusza Piaseckiego, Medal za Zasługi w Sporcie Szkolnym, Medal Honorowy za Zasługi dla Koszalina. Kibice czcili go owacjami; zmarł po chorobie, pozostawiając pustkę w polskim baskecie

Uroczyste otwarcie 11 marca

Uroczyste otwarcie ronda ma odbyć się 11 marca, w dniu meczu eliminacji mistrzostw Europy kobiecych reprezentacji Polska – Słowacja, co ma dodatkowo podkreślić sportowy charakter wydarzenia i rangę patrona.

Koszalin robi więc to, czego przez lata domagało się wielu kibiców: oddaje Jerzemu Olejniczakowi widoczne, miejskie miejsce pamięci tuż obok hali, z którą historia koszykówki w mieście kojarzy się najmocniej.