Informacja dotycząca polityki plików cookies: Informujemy, iż w naszych serwisach internetowych korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Dalsze korzystanie z naszych serwisów, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje politykę stosowania plików cookies, opisaną w Polityce prywatności. Zamknij.

Ranking Systemów Rowerów Miejskich 2019

2019-06-12 04:17:00 Ala dadela
W każdym dużym polskim mieście i w niektórych małych można wypożyczyć jednoślad. Liczba systemów rowerów miejskich przekroczyła już 60. Który z nich jest najtańszy, a który najlepszy? Dlaczego warto korzystać z systemów rowerów miejskich?

Rowery publiczne są niemal wszędzie. Zarówno w olbrzymiej Warszawie (prawie 1,77 miliona mieszkańców i aż dwa systemy!), jak i w Tychowie (niespełna 2,5 tys. mieszkańców). W naszym rankingu wzięliśmy pod uwagę 39 systemów i 38 miast, w których mieszka łącznie niemal 10,7 mln ludzi, a po ich ulicach jeździ 17733 rowerów publicznych.

Pierwszy ranking opracowaliśmy w zeszłym roku. Ocenialiśmy systemy w następujących kategoriach:

  • Ilu mieszkańców przypada na jeden rower? 
  • Zagęszczenie stacji rowerowych na 1 kilometr kwadratowy 
  • Ile zapłacimy za rower miejski? 
  • Jaki odsetek mieszkańców zapisanych jest do systemu? 
  • Średnia liczba wypożyczeń przypadająca na jedną osobę zapisaną w systemie 
  • Długość sezonu 
  • Dodatkowe udogodnienia

W tym roku powiększyliśmy nasz ranking nie tylko o kolejne systemy, ale także o dwie następne kategorie:

  • Długość dróg dla rowerów 
  • Stacje napraw rowerów 

W 2018 roku aż sześć systemów umożliwiało wypożyczanie rowerów miejskich 4. generacji. Co to oznacza? Między innymi to, że rower można wypożyczyć i oddać nie korzystając ze stacji. To bardzo praktyczna funkcja – nie musimy szukać konkretnych miejsc. Taka opcja jest możliwa dzięki zamontowanemu w każdym jednośladzie odbiornikowi GPS. To z kolei umożliwia zlokalizowanie roweru. Niektóre systemy – na przykład Acrobike z Warszawy – wykorzystuje odczyt pozycji z telefonu użytkownika, który jako ostatni korzystał z roweru. 

Zobacz, w jakich kategoriach najlepiej poradziły sobie następujące miasta:

Warszawa 

Białystok

Kraków 

Veturilo znów bezkonkurencyjne!

Warszawski system Veturilo już po raz drugi okazał się najlepszy. Zdobył 301 na 320 możliwych punktów. Veturilo okazało się najlepsze, jeśli chodzi o stosunek osób zapisanych do systemu do ogólnej liczby mieszkańców. 44 procenty to imponujący odsetek! Oznacza to 785 000 osób, które widnieją w systemie! 

Warszawa imponuje też pod innymi względami. Veturilo oferowało w zeszłym roku 5 337 rowerów, które można było wypożyczać na 377 stacjach. System działał przez 9 miesięcy w roku. Pierwsza godzina wypożyczenia kosztowała zaledwie 1 zł, a opłata początkowa – 10 zł. Infrastruktura w mieście również sprzyja rowerzystom. Łączna długość ścieżek rowerowych w mieście to 583 km. Poza zwykłymi rowerami można wypożyczać rowerki dziecięce, tandemy, „elektryki”, a karty Multisport są honorowane. Warszawianie mogą naprawiać swoje rowery na 85 stacjach. 

W tym roku na końcu naszego zestawienia uplasował się Zabrzański Rower Miejski. 32 miejsce daje spore możliwości poprawy. 

Ile rowerów na głowę?

Jazda na rowerze to najbardziej popularny sport w Polsce. Aż trzech na czterech Polaków deklaruje jego uprawianie. Według badań opinii publicznej, co czwarty rowerzysta jeździ na dwóch kółkach do pracy. Najbardziej praktyczne jest oczywiście posiadanie własnego roweru miejskiego, jednak nie zawsze jest to możliwe. Dlatego powstały systemy rowerów publicznych. Najlepsze – jeśli chodzi o dostępność – są te, w których przypada jak najmniej osób na rower. 

W najkorzystniejszej sytuacji są mieszkańcy Tychowa. Przynajmniej statystycznie. W tej miejscowości mieszka 2498 osób, które mają do dyspozycji 20 jednośladów. To 125 osób na jeden rower. Z dużych miast na 3. miejscu jest Warszawa. Z aż 5 337 rowerów systemu Veturilo może korzystać 1 769 529 mieszkańców. To średnio 332 osób na jeden rower. Do tego warszawiacy mają do dyspozycji drugi system – Acrobike – który oferuje dodatkowe 700 rowerów. 

W najgorszej sytuacji są mieszkańcy Zabrza. Na 173 784 mieszkańców czeka zaledwie 50 rowerów. To dokładnie 3476 osób na jednoślad. Warto tu jednak wziąć pod uwagę fakt, że jest to system młody i na pewno z roku na rok będzie się rozwijał. 

Wszystkie dane potrzebne do przygotowania zestawienia pochodzą z 2018 roku. 

Liczba stacji to nie wszystko 

Mogłoby się wydawać, że liczba stacji jest bardzo ważna. Tak, jeśli mówimy o rowerach, które ich potrzebują. Natomiast coraz więcej miast decyduje się na rowery 4. generacji, a wiec bezstacyjne. Są to:

  • Warszawa (Acrobike) 
  • Rzeszów (Rzeszowski Rower Miejski) 
  • Chodzież (Chromek) 
  • Giżycko (Giżycki Rower Miejski) 
  • Krotoszyn (Krotower) 
  • Olsztyn (Olsztyński Rower Miejski) 

Ideę roweru 4. generacji opisaliśmy powyżej. To zdecydowanie najlepszy system w naszych warunkach. Co ciekawe, te rowery nie do końca sprawdzają się w Amsterdamie. Powodem jest… przestrzeń parkingowa. W holenderskim mieście jest z nią wyjątkowy problem, a rowery bezstacyjne blokują miejsca, z których mogliby korzystać mieszkańcy. Obecnie z parkingami na rowery jest tak duży problem, że tworzy się je pod ziemią lub w kanałach. 

W przypadku wszystkich pozostałych rowerów liczba stacji i ich rozmieszczenie są istotne. Im więcej, tym lepiej. W naszym rankingu wzięliśmy pod uwagę stosunek liczby stacji do powierzchni miasta, wyrażonej w kilometrach kwadratowych. W tej konkurencji najlepiej poradził sobie Grodzisk Mazowiecki – 12 stacji na 13,2 km kw. dają 0,91 stacji/km2. Z dużych miast Warszawa z Veturilo pozostawia konkurencję daleko w tyle. 377 stacji na 517 km kw. dają 0,73 stacji/km2. Na dalszych miejscach są Rower Miejski Lublin 0,66 stacji/km2, BiKeR Białystok 0,62 stacji/km2 i Łódzki Rower Publiczny 0,53 stacji/km2.

Kiedy nowe stacje rowerowe mogą powstać? Plany osób decyzyjnych ciągle się zmieniają. Wpływ na nie mają na przykład starania firm, aby w ich pobliżu powstały nowe stacje. Niektóre z nich sponsorują powstanie nowych miejsc, gdzie można wypożyczać rowery. W liczbach bezwzględnych najwięcej stacji ma oczywiście Warszawa – 377. W porównaniu z poprzednim rankingiem to wzrost o 11 stacji. W Krakowie w 2018 roku było 165 stacji, rok wcześniej – 150. Poniżej pozostałe miasta z największą liczbą city bike: 

  • Łódzki Rower Miejski – 2018 rok: 156, 2017 rok: 154 
  • Rower miejski Poznań – 2018 rok: 113, 2017 rok: 112 
  • Rower miejski Lublin – 2018 rok: 97, 2017 rok: 96 
  • Rower miejski Szczecin – 2018 rok: 87, 2017 rok: 87 
  • Rower miejski Wrocław – 2018 rok: 82, 2017 rok: 77

Ile to kosztuje? 

Cena za wypożyczenie roweru to dla wielu jedna z najistotniejszych kategorii. Pod uwagę wzięliśmy trzy składowe: opłatę wstępną, cenę za 20 minut (pierwsze) i pierwszą godzinę. 

  • Opłata wstępna. Jedynie Rzeszów nie pobiera żadnych pieniędzy. Pozostałe miasta „kasują” od 10 złotych (zdecydowana większość), przez 15 zł (Częstochowski Rower Miejski, Kędzierzyn-Koźle Ok bike) i 20 zł (Łódzki Rower Publiczny i Szczeciński Rower Miejski ) do 99 zł (Acrobike Warszawa). 
  • Opłata za 20 minut. Znaczna większość miast nie pobiera jej w ogóle. 25 groszy liczy sobie Krotoszyn, a złotówkę: Acrobike Warszawa, City by Bike Katowice, Rzeszowski Rower Miejski, Gliwicki Rower Miejski, Legnicki Rower Miejski, Kajteroz Chorzów, Tyski Rower, Zabrzański Rower Miejski. 3,20 zł to z kolei opłata w Wavelo Kraków . 
  • Pierwsza godzina. Za nią trzeba zapłacić od 0 zł (Ostrowski Rower Miejski) do 9,60 (Wavelo Kraków ). 3 zł woła Rzeszowski Rower Miejski, 2,25 zł Krotower Krotoszyn, 2 zł Tarnowski Rower Miejski, Kędzierzyn-Koźle Ok bike, Częstochowski Rower Miejski, Opole Bike, Kołobrzeski Rower Miejski, Poznański Rower Miejski , Wrocławski Rower Miejski , Warszawa Acrobike, 1,5 zł Giżycki Rower Miejski i Chodzież Chromek, pozostałe – 1 zł. 

Mieszkańcy kontra system

Sprawa jest prosta. W tej kategorii podzieliliśmy liczbę osób, zapisanych do systemu, przez liczbę mieszkańców danego miasta. Im większy odsetek, tym lepiej. 

W tym roku bezapelacyjnie wygrała Warszawa. Choć to zdecydowanie największe miasto (1 769 529 mieszkańców) z Veturilo korzysta aż 44 procent osób, czyli 785 000. W praktyce większość mieszkańców, wyłączając dzieci i osoby starsze, jest zapisanych do systemu. Na drugim miejscu są Kołobrzeski Rower Miejski (32 procent) i Wrocławski Rower Miejski (31 procent). Zestawienie zamykają Giżycki Rower Miejski i warszawski Acrobike – 1 procent. 

Co ciekawe, odsetek mieszkańców Warszawy, którzy korzystają z Veturilo w porównaniu z rokiem poprzednim, wzrósł o 9 procent. To naprawdę bardzo dużo, choć Polakom nadal daleko do Holendrów. W kraju wiatraków jest więcej rowerów niż mieszkańców – statystycznie na głowę przypada 1,33 roweru. Ponad ¼ wszystkich „przemieszczań” odbywa się właśnie na jednośladach. Przeciętny Holender przez swoje całe życie przekręca na rowerze 900 km rocznie, czyli 2,5 km dziennie. Dystans do 20 km pokonywany jest zazwyczaj właśnie na dwóch kółkach. 

W tych miastach jeździ się najczęściej

Przy opracowaniu tej kategorii łączną liczbę wypożyczeń podzieliliśmy przez liczbę osób, zapisanych w systemie. W tym roku, podobnie jak w ubiegłym, Wavelo Kraków okazało się najlepsze, choć pierwszym miejscem musiało się podzielić z Łódzkim Rowerem Publiczny m. Średnia nie jest już tak spektakularna jak w zeszłym roku (wówczas były to aż 23 wypożyczenia na osobę). W tegorocznym rankingu w Krakowie i Łodzi odnotowano 14 wypożyczeń na osobę zarejestrowaną w systemie. Na drugim i trzecim miejscu są odpowiednio Kaliski Rower Miejski (13) i Częstochowski Rower Miejski (12). 

Oczywiście w liczbach bezwzględnych zwyciężyła Warszawa. 6 440 000 wypożyczeń robi olbrzymie wrażenie. To statystycznie 17,5 tys. każdego dnia, choć oczywiście liczby się tak idealnie nie rozkładają. System działa 9 miesięcy w roku. 

Na drugim biegunie znalazły się Wrocławski Rower Miejski , Rzeszowski Rower Miejski, Tarnowski Rower Miejski, Tychowski Rower Miejski, Opole Bike i Giżycki Rower Miejski. 

Kiedy można pokręcić? 

Coraz więcej Polaków jeździ na rowerze przez cały rok. Nie ukrywajmy, zimą jest to sport dla zapaleńców. Zimno, wiatr, śnieg sprawiają, że chętnych do kręcenia jest znacznie mniej niż w miesiącach letnich. Dlatego nie każdy operator umożliwia jazdę na rowerze publicznym przez cały rok. 

W najlepszej sytuacji są klienci Acrobike Warszawa i Wavelo Kraków . W 2018 roku mogli jeździć na rowerze publicznym przez cały rok. Przez 9 miesięcy mogli się cieszyć jazdą mieszkańcy Warszawy (Veturilo), Łodzi, Wrocławia, Poznania, Szczecina, Gliwic, Grodziska Mazowieckiego, Kołobrzegu, Ostrowa, Opola i Piaseczna, a przez 8 – Bydgoszczy, Katowic i Białegostoku. 

W jakich miesiącach można korzystać z systemów rowerów miejskich? Wypożyczalnia rowerów Warszawa (Veturilo) działa od marca do listopada. Podobnie jest w przypadku rowerów miejskich Łódź, rowerów miejskich Wrocław, rowerów miejskich Poznań, rowerów miejskich Szczecin. W tych samych miesiącach działają wypożyczalnie rowerów w: Gliwicach, Grodzisku Mazowieckim, Kołobrzegu, Ostrowie, Opolu i Piasecznie. Bydgoski Rower Aglomeracyjny działa od marca do października. 

Rowery publiczne są przystosowane do jazdy podczas każdych warunków atmosferycznych. Błotniki i osłona łańcucha sprawiają, że woda spod kół nam niestraszna. Jesienią i zimą (o ile wówczas jeździmy) musimy pamiętać o cieplejszym ubraniu. Powinniśmy chronić przede wszystkim dłonie i głowę. Podczas jazdy w deszczu warto mieć odzież, która ochroni nas przed opadem. Jak się przygotować do jazdy zimą? O czym należy pamiętać? 

Zwykły rower to nie wszystko

W kategorii Dodatkowe udogodnienia premiowaliśmy operatorów za oferowanie ponadstandardowych rowerów i akceptowanie kart Multisport . Posiadanie tej karty umożliwia jej posiadaczowi bezpłatne korzystanie z rowerów miejskich. Extrapunkty można było zdobyć za możliwość wypożyczenia roweru:

  • dziecięcego 
  • tandemu (na którym mogą jechać dwie osoby) 
  • elektrycznego (wspomaganego silnikiem elektrycznym) 
  • cargo/familijnego (umożliwiającego przewiezienie dziecka lub towaru) 
  • handbike (napędzanego rękami) 
  • składanego (który można złożyć i przewieźć np. w tramwaju) 
  • trójkołowego

Jak to wyszło w praktyce? Najlepiej wypadł Wrocławski Rower Miejski , zdobył 7 punktów. Ma wszystkie udogodnienia poza rowerem trójkołowym. Po 4 punkty zdobyły Warszawa Veturilo (rower dziecięcy, tandem, rower elektryczny i honorowanie karty Multisport), Stalowa Wola – Miasto Rowerów (rower dziecięcy, tandem, cargo/family bike i honorowanie karty Multisport), Legnicki Rower Miejski (rower dziecięcy, tandem, cargo/family bike i honorowanie karty Multisport) i Tyski Rower (rower dziecięcy, tandem, cargo/family bike i rower trójkołowy).

Ciekawostką są rowery cargo. Mają one zwykle z przodu skrzynię, która umożliwia przewiezienie nawet sporego ładunku. Niektóre pozwalają na transport nawet 100 kilogramów. Alternatywnie można w ten sposób przewozić dzieci (skrzynie rowerów cargo mają przeważnie specjalne szelki). 

Kilka systemów nie zdobyło żadnego punktu w kategorii Dodatkowe udogodnienia. Są to między innymi Bydgoski Rower Aglomeracyjny , Pruszkowski Rower Miejski i Zabrzański Rower Miejski. 

Ścieżki rowerowe – które miasto ma ich najwięcej? 

To nowa kategoria, której przed rokiem nie było. Najlepiej wypadły miasta, które mają największy stosunek ścieżek rowerowych w porównaniu do dróg publicznych w mieście. Obie wartości zaokrągliliśmy do całych liczb . Dane otrzymaliśmy z urzędów miejskich oraz zarządów dróg. Pod uwagę braliśmy wszystkie rodzaje dróg rowerowych:

  • pasy rowerowe
  • kontrapasy 
  • śluzy rowerowe 
  • ulice rowerowe
  • przejazdy rowerowe 
  • drogi dla rowerów 
  • ciągi pieszo-rowerowe 

Pierwsze miejsce zajął Kołobrzeg, w którym proporcje wynoszą 48 procent – 39 km ścieżek rowerowych przypada na 82 km dróg publicznych. Jednak w mieście tym mieszka nieco ponad 46 tys. ludzi. Co ciekawe, na drugim miejscu znalazła się Warszawa. 46 procent to znakomity wynik. Na 583 km dróg rowerowych przypada 1267 km dróg publicznych. Dokładnie taki sam odsetek jest w Rzeszowie (46 procent). Tam dróg rowerowych jest 156 km, a „klasycznych” – 342 km. 

Na szarym końcu – z bardzo słabym wynikiem 1 procent – znalazły się Krotoszyn i Pszczyna. W tym pierwszym mieście jest zaledwie 1 km ścieżek rowerowych, w drugim – 2 km. Grodzisk Mazowiecki także nie ma się czym chwalić – 2 km nie zwalają z nóg. 

Wbrew pozorom, ścieżki rowerowe to nie taki znowu nowy wynalazek. Pierwsze udogodnienia tego typu budowano w Polsce już przed II wojną światową. Takie trasy można było zobaczyć na zdjęciach Warszawy, Poznania, Wrocławia i Szczecina. Co ciekawe, przed wojną do budowy wykorzystywano głównie asfalt, który jest najbardziej pożądanym przez współczesnych rowerzystów materiałem, z którego robi się ścieżki. 

W Polsce Ludowej również nie zapomniano o rowerzystach. Niestety, to były raczej wyjątkowe sytuacje. W latach rządów Edwarda Gierka budowano szerokie arterie. Przykładem jest ulica Modlińska w Warszawie i ścieżka, która jej towarzyszyła. W tamtych czasach zapominano o ciągłości drogi rowerowej, a przejazdy były naszpikowane wysokimi krawężnikami. 

Obecnie ścieżek rowerowych jest mnóstwo. Nikt nie jest w stanie podać ich łącznej długości. Co ciekawe, Polacy stworzyli nawet nawierzchnię dla rowerów, która świeci w ciemności. To fragment trasy, przebiegającej nad Jeziorem Wielochowskim w pobliżu Lidzbarka Warmińskiego. Podczas budowy zastosowano tzw. luminofory. To substancja syntetyczna, która ładuje się podczas dnia, a nocą „oddaje” zgromadzoną energię. Systemu nie trzeba wspomagać energią z zewnątrz. 

Reguły korzystania z dróg przez rowerzystów 

Gwałtowny rozwój dróg rowerowych i coraz większa liczba osób z nich korzystających prowadzą do kolizji i wypadków. Policja przypomina, że na takich ścieżkach panują identyczne zasady jak na „tradycyjnych” drogach.

  • Ruch odbywa się prawą stroną 
  • Pieszy ma pierwszeństwo na pasach, które przebiegają przez ścieżkę 
  • Na skrzyżowaniach tras rowerowych zawsze obowiązuje reguła prawej ręki 

Rowerzysta musi korzystać z drogi lub pasa ruchu, jeśli są one wyznaczone w kierunku, w którym jedzie. Jeśli droga ma pobocze, rowerzysta powinien jechać właśnie po nim (gdy nie ma ścieżki). Kierowca samochodu, przecinający ścieżkę, zawsze powinien ustąpić pierwszeństwa rowerzyście. Jeśli w ciągu drogi rowerowej jest przejście dla pieszych, kierowca powinien ustąpić pierwszeństwa rowerzyście. Ten jednak ma obowiązek przeprowadzić rower przez pasy, a nie przejechać „na pełnym gazie”. 

Po chodniku można jechać wtedy, gdy ma się pod opieką rowerzystę młodszego niż 10 lat. Podobne prawo obowiązuje, jeśli na drodze, która biegnie obok, obowiązuje prędkość większa niż 50 km/h. Z chodnika można też korzystać podczas złej pogody (np. ulewa czy mgła). 

Szczególną uwagę należy zachować na drodze dla pieszych i rowerów (C13-16). Jeśli zaznaczony jest podział pionowy, rowerzysta powinien jechać tylko pdo tej stronie, która jest zaznaczona na znaku. Jeśli na znaku jest podział poziomy, rowerzysta może jechać dowolną stroną, ale musi uważać na pieszych. Nie można oczywiście jeździć ze zbyt dużą prędkością. Najlepiej, jeśli trzymamy się prawej strony. 

Czy piesi mogą korzystać z drogi dla rowerów? Tak, w sytuacji gdy nie ma chodnika lub pobocza albo są, ale nie można z nich korzystać. W takiej sytuacji powinni ustąpić miejsca rowerowi. Wyjątkiem są osoby niepełnosprawne – one mają zawsze pierwszeństwo. 

Masz awarię? To ją zlikwiduj!

W tym roku wprowadziliśmy także drugą nową kategorię – stacje napraw. Najwięcej punktów otrzymało miasto, które ma najmniejszą ilość kilometrów kwadratowych, na które przypada jedna stacja napraw. W naszym zestawieniu zostały ujęte tylko te stacje, które należą do samorządu i są przez niego finansowane.

Tę kategorię wygrał Pruszków, na drugim miejscu znalazło się Piaseczno. W obu tych miastach jedna stacja przypada na 4 km kw. (w przybliżeniu). W liczbach bezwzględnych wygląda to tak, że w Pruszkowie jest 5 stacji, a w Piasecznie 4 stacje. Dla przykładu w Warszawie stacji jest 85, ale oczywiście powierzchnia miasta jest znacznie większa. 

W Lublinie, Kaliszu, Olsztynie, Tychowie, Zabrzu i Pszczynie nie ma żadnej stacji. 

Stacje napraw mogą się przydać każdemu rowerzyście. Można na nich przeprowadzić proste naprawy. Wśród narzędzi powinny się znaleźć:

  • Wkrętak krzyżowy może się przydać np. do regulacji przerzutek czy dokręcenia błotników 
  • Wkrętak płaski to sprzęt, którym można nim przykręcić niektóre śrubki w rowerze, np. mocowanie bagażnika 
  • TORX T25 służy do śrub, mocujących tarcze rowerowe 
  • Klucz nastawny ma wiele zastosowań 
  • Klucze płaskie 8 mm, 10 mm, 13 mm i 15 mm mogą się przydać np. do przykręcenia pedałów 
  • Zestaw imbusów – najczęściej stosowane klucze przez rowerzystów; poradzą sobie z mocowaniem linek przerzutek, dokręceniem obejmy klamki hamulca, przykręceniem koszyka na bidon 
  • Łyżki do opon są niezbędne do wymiany ogumienia 
  • Pompka z adapterem do wszystkich zaworów służy do pompowania dętek i opon bezdętkowych 

Korzystanie z tych narzędzi nie wymaga jakiejś wiedzy tajemnej. Jeśli nie wiesz, jak się zabrać za naprawę, skorzystaj z naszego poradnika.

Rower publiczny – jak to działa? 

Wiele osób, które chcą się zapisać do systemu roweru publicznego, przeraża wizja biurokratycznych przeszkód. Niesłusznie. Pierwszym krokiem do skorzystania z roweru miejskiego jest rejestracja na stronie operatora. Następnie należy zazwyczaj zasilić wirtualną skarbonkę. Informację na ten temat możesz znaleźć w części „Ile zapłacimy za wypożyczenie?”.

Nie pozostaje nic innego, jak skorzystać z roweru. W tym celu musimy udać się do najbliższej stacji (w przypadku rowerów 3. generacji) i postępować zgodnie z zasadami, które wyświetlają się na terminalu. Następnie należy wpisać numer zamka i wyciągnąć rower. Zazwyczaj do ramy przymocowane jest dodatkowe zapięcie, które możemy wykorzystać, gdy wszystkie stanowiska na stacji są zamknięte. Gotowe, czas wyruszyć w drogę! Połamania szprych! 

 

Skomentuj na Facebooku / Zobacz komentarze »
Zobacz popularne artykuły:
 

S6 sięgnęła do Koszalina - 130 km nowej drogi ekspresowej przejezdne

10 Października 2019 godz. 16:05 Ala za GDDKiADKiA,
Kierowcy mogą już korzystać całego ciągu drogi S6 pomiędzy Goleniowem, a Koszalinem o długości około 130 km. Dzisiaj w został udostępniony do ruchu odcinek od Kołobrzegu do Koszalina o długości 44,2 km. Nowa S6 skróci czas przejazdu ze Szczecina do Koszalina o około 40 minut. Oddanie do ruchu drogi S6 podwoiło długość dróg szybkiego ruchu w województwie zachodniopomorskim. Trasa ta zapewni skomunikowanie Koszalina i środkowego Pomorza z siecią dróg ekspresowych i autostrad, wcześniej obszar ten był pozbawiony jakichkolwiek dróg szybkiego ruchu. Koszt całej S6 Goleniów-Koszalin to około 3,9 miliarda złotych, inwestycja była współfinansowana ze środków UE w ramach POIiŚ 2014-2020, kwota dofinansowania sięgnęła 1,55 miliarda złotych. Uruchamianie drogi S6 Jako pierwszy, w maju tego roku do ruchu został oddany odcinek łączący drogę S3 w rejonie Goleniowa z obwodnicą Nowogardu. Na odcinku Nowogard-Płoty od sierpnia jedziemy już nową S6, na razie jeszcze jedną jezdnią. Kolejne odcinki zostały oddane do ruchu 30 września 2019, były to dwa odcinki łączące Płoty z Kołobrzegiem. Oddane dzisiaj do użytkowania odcinki między Kołobrzegiem, a Koszalinem wraz z częścią obwodnicy Koszalina i Sianowa umożliwią spięcie całej trasy S6 w funkcjonalną całość. Na odcinku Ustronie Morskie-Koszalin jeszcze przez najbliższe tygodnie będą wykonywane prace wykończeniowe, w szczególności poza jezdniami drogi ekspresowej. Do końca października zostanie jeszcze udostępniony odcinek obwodnicy Koszalina i Sianowa do węzła Koszalin Wschód oraz druga jezdnia na odcinku Nowogard-Płoty.   Nowy przebieg przez Kołobrzeg Planowanie drogi ekspresowej S6 w województwie zachodniopomorskim rozpoczęło się kilkanaście lat temu. W 2010 roku została uzyskana decyzja środowiskowa, w której określono przebieg drogi. Ekspresowa „szóstka” na odcinku od miejscowości Modlimowo do Koszalina została poprowadzona nowym przebiegiem w kierunku na Kołobrzeg i dalej do Koszalina. Dzięki temu nie trzeba było budować dróg S6 i S11 obok siebie na odcinku 30 km, komunikację zapewnia wspólny przebieg tych dróg od Kołobrzegu do Koszalina. W kolejnych etapach prac przygotowawczych została opracowana Koncepcja Programowa i wykonane badania geologiczne. Dla obwodnicy Koszalina i Sianowa przygotowano projekt budowlany.   7 odcinków realizacyjnych Całą drogę od Goleniowa (połączenie z S3) podzielono na 7 odcinków realizacyjnych, 6 fragmentów od Goleniowa do Koszalina realizowanych w formule projektuj i buduj oraz realizowaną w formule buduj obwodnicę Koszalina i Sianowa. Umowy z wykonawcami były sukcesywnie podpisywane od września 2015 roku do początku 2016 roku. Roboty realizowali następujący wykonawcy: Budimex S.A. (Goleniów-Nowogard i Płoty-Kiełpino), Mosty Łódź S.A. (Nowogard-Płoty), Polaqua i Dargados (Kiełpino-Kołobrzeg), PORR S.A. (Kołobrzeg-Ustronie oraz obwodnica Koszalina i Sianowa) i Strabag S.A (Ustronie-Koszalin). Roboty na odcinkach projektuj i buduj ruszyły wiosną 2017 roku po zakończeniu fazy opracowywania dokumentacji projektowych. Roboty były finalizowane w 2019 roku. Na obwodnicy Koszalina i Sianowa wystąpiły problemy z podłożem, co spowodowało konieczność zmiany projektu na części odcinka. Dlatego w tym roku gotowe będzie 12 spośród 20 km tej obwodnicy.   16 węzłów drogowych i 146 mostów i wiaduktów Droga S6 to dwujezdniowa droga ekspresowa o dwóch pasach ruchu w każdą stronę. Trasa jest w pełni bezkolizyjna, wjazd na drogę i zjazd z niej jest możliwy przez węzły drogowe, których powstało łącznie 16. Na całej trasie powstało 146 obiektów mostowych. Budowa drogi obejmuję również 3 pary Miejsc Obsługi Podróżnych (MOP). Na MOP trwają jeszcze prace, jako pierwszy powinien zostać udostępniony MOP Jarkowo miedzy Kiełpinem, a Kołobrzegiem.   Na MOP Wyszogóra i Jarkowo będą jeszcze wykonywane stacje benzynowe i restauracje, przetargi na dzierżawę wkrótce się rozpoczną. Zarządzanie i utrzymanie drogi umożliwią 3 obwody drogowe powstałe przy węzłach. W ramach inwestycji powstał również system zarządzania ruchem z wieloma kamerami, czujnikami i tablicami zmiennej treści, który będzie sukcesywnie wdrażany w użytkowanie.   Dalsza realizacja S6 Około 120 mln zapewnionych na przygotowanie S6 na odcinku Koszalin - Słupsk złotych umożliwiło ogłoszenie przetargu na opracowanie projektów budowlanych, a po ich opracowaniu na uzyskanie decyzji ZRID i wykup nieruchomości. W 2021 roku ten fragment S6 będzie gotowy do realizacji. Obecnie ruszają roboty na odcinkach w województwie pomorskim łączących miejscowość Bożepole Wlk. z obwodnicą trójmiasta (Trasa Kaszubska). Także w kolejnych latach następne fragmenty drogi S6 będą sukcesywnie realizowane.  ...
 

Wybory 2019: Zobacz kto został posłem, a kto senatorem

14 Października 2019 godz. 5:32 Ala, foto.FB/Krzysztof Nieckarz,film: PKW
PKW podała oficjalne dane dotyczące wyborów parlamentarnych 2019 r. W województwie zachodniopomorskim - obejmującym dwa obwody nr 40 i 41 - najwięcej mandatów uzyskał Koalicyjny Komitet Wyborczy Koalicja Obywatelska PO .N IPL Zieloni (8), na drugim miejscu znalazł się Komitet Wyborczy Prawo i Sprawiedliwość (7 mandatów), Komitet Wyborczy Sojusz Lewicy Demokratycznej uzyskał 3 mandaty, a Polskie Stronnictwo Ludowe 2.  PKW potwierdziła nasze informacje: w okręgu koszalińskim 3 mandaty dla PiS, 3 dla KO, po 1 dla SLD i PSL.  Nazwiska posłów z regionu koszalińskiego na nową kadencję Sejmu:  Czesław Hoc (PiS) Paweł Szefernaker (PiS) Małgorzata Golińska (PiS) Piotr Zientarski (KO) Marek Hok (KO) Jerzy Hardie Douglas (KO) Małgorzata Prokop - Paczkowska (SLD) Radosław Lubczyk (PSL) Senatorami zostali:  Janusz Gromek Stanisław Gawłowski  POSŁOWIE Z ZACHODNIOPOMORSKIEGO Koalicyjny Komitet Wyborczy Koalicja Obywatelska (PO .N IPL Zieloni) Sławomir Nitras — 78 513 głosów Arkadiusz Marchewka — 30 047 Piotr Zientarski — 18 771 Magdalena Filiks — 14 224 Grzegorz Napieralski — 11 766 Marek Hok — 11 572 Jerzy Hardie-Douglas — 10 280 Artur Łącki — 5 668 Komitet Wyborczy Prawo i Sprawiedliwość Marek Gróbarczyk — 58 912 Czesław Hoc — 33 083 Paweł Szefernaker — 22 116 Małgorzata Golińska — 16 497 Leszek Dobrzyński  — 14 105 Michał Jach — 11 881 Artur Szałabawka — 11 346 Komitet Wyborczy Sojusz Lewicy Demokratycznej Dariusz Wieczorek — 24 924 Małgorzata Prokop Paczkowska — 15 300 Katarzyna Kotula — 7 557 Komitet Wyborczy Polskie Stronnictwo Ludowe Jarosław Rzepa — 12 622 Radosław Lubczyk — 6 712 SENATOROWIE Tomasz Grodzki — 149 245 Koalicyjny Komitet Wyborczy Koalicja Obywatelska PO .N IPL Zieloni Magdalena Kochan — 135 041 Koalicyjny Komitet Wyborczy Koalicja Obywatelska PO .N IPL Zieloni Janusz Gromek — 59 348 Koalicyjny Komitet Wyborczy Koalicja Obywatelska PO .N IPL Zieloni Stanisław Gawłowski — 44 956 Komitet Wyborczy Wyborców Demokracja Obywatelska   Najnowsze dane dotyczące całego kraju  ...
 

Stanisław Gawłowski senatorem. Opozycja przejmuje senat

14 Października 2019 godz. 8:12 Ala za PKW
W okręgu nr 100 do Senatu (koszalińsko - szczecinecko - sławieńskim) mandat senatora zdobył Stanisław Gawłowski z PO. Gawłowski wyprzedził swojego konkurenta z PiS, Krzysztofa Nieckarza o 32- głosów. W okręgu nr 99 do Senatu (kołobrzesko - białogardzkim) mandat senatora zdobył Janusz Gromek z PO. Jak wynika z rozkładu mandatów, Prawo i Sprawiedliwość nie ma większości w Senacie, reprezentowane będzie bowiem przez 47 senatorów. Komitety opozycyjne mają w sumie 50 przedstawicieli: 45 z Koalicji Obywatelskiej, trzech z PSL-Koalicji Polskiej i dwóch z Lewicy. Troje senatorów startowało z niezależnych komitetów.Okręg nr 1 (Legnica): Rafał Ślusarz (PiS)Okręg nr 2 (Legnica): Krzysztof Mróz (PiS)Okręg nr 3 (Legnica): Dorota Czudowska (PiS)Okręg nr 4 (Wałbrzych): Agnieszka Kołacz-Leszczyńska (KO)Okręg nr 5 (Wałbrzych): Aleksander Szwed (PiS)Okręg nr 6 (Wrocław): Bogdan Zdrojewski (KO)Okręg nr 7 (Wrocław): Alicja Chybicka (KO)Okręg nr 8 (Wrocław): Barbara Zdrojewska (KO)Okręg nr 9 (Bydgoszcz): Andrzej Kobiak (KO)Okręg nr 10 (Legnica): Krzysztof Brejza (KO)Okręg nr 11 (Toruń): Antoni Mężydło (KO)Okręg nr 12 (Toruń): Ryszard Bober (PSL)Okręg nr 13 (Toruń): Józef Łyczak (PiS)Okręg nr 14 (Lublin): Stanisław Gogacz (PiS)Okręg nr 15 (Lublin): Grzegorz Czelej (PiS)Okręg nr 16 (Lublin): Jacek Bury (KO)Okręg nr 17 (Chełm): Grzegorz Bierecki (PiS)Okręg nr 18 (Chełm): Józef Zając (PiS)Okręg nr 19 (Chełm): Jerzy Chróścikowski (PiS)Okręg nr 20 (Zielona Góra): Robert Dowhan (KO)Okręg nr 21 (Zielona Góra): Władysław Komarnicki (KO)Okręg nr 22 (Zielona Góra): Wadim Tyszkiewicz (Niezależny)Okręg nr 23 (Łódź): Artur Dunin (KO)Okręg nr 24 (Łódź): Krzysztof Kwiatkowski (Niezależny)Okręg nr 25 (Sieradz): Jacek Błaszczyk (PiS)Okręg nr 26 (Sieradz): Maciej Łuczak (PiS)Okręg nr 27 (Sieradz): Michał Seweryński (PiS)Okręg nr 28 (Piotrków Trybunalski): Józef Dobkowski (PiS)Okręg nr 29 (Piotrków Trybunalski): Rafał Ambrozik (PiS)Okręg nr 30 (Kraków): Andrzej Pająk (PiS)Okręg nr 31 (Kraków): Marek Pęk (PiS)Okręg nr 32 (Kraków): Jerzy Fedorowicz (KO)Okręg nr 33 (Kraków): Bogdan Klich (KO)Okręg nr 34 (Tarnów): Włodzimierz Bernacki (PiS)Okręg nr 35 (Tarnów): Kazimierz Wiatr (PiS)Okręg nr 36 (Nowy Sącz): Jan Hamerski (PiS)Okręg nr 37 (Nowy Sącz): Michał Durlak (PiS)Okręg nr 38 (Płock): Marek Martynowski (PiS)Okręg nr 39 (Płock): Jan Maria Jackowski (PiS)Okręg nr 40 (Warszawa): Jolanta Hibner (KO)Okręg nr 41 (Warszawa): Michał Kamiński (PSL)Okręg nr 42 (Warszawa): Marek Borowski (KO)Okręg nr 43 (Warszawa): Barbara Borys-Damięcka (KO)Okręg nr 44 (Warszawa): Kazimierz Ujazdowski (KO)Okręg nr 45 (Warszawa): Aleksander Pociej (KO)Okręg nr 46 (Siedlce): Robert Mamątow (PiS)Okręg nr 47 (Siedlce): Maria Koc (PiS)Okręg nr 48 (Sieldce): Waldemar Kraska (PiS)Okręg nr 49 (Radom): Stanisław Karczewski (PiS)Okręg nr 50 (Radom): Wojciech Skurkiewicz (PiS)Okręg nr 51 (Opole): Jerzy Czerwiński (PiS)Okręg nr 52 (Opole): Danuta Jazłowiecka (KO)Okręg nr 53 (Opole): Beniamin Godyla (KO)Okręg nr 54 (Rzeszów): Janina Sagatowska (PiS)Okręg nr 55 (Rzeszów): Zdzisław Pupa (PiS)Okręg nr 56 (Rzeszów): Stanisław Ożóg (PiS)Okręg nr 57 (Krosno): Alicja Zając (PiS)Okręg nr 58 (Krosno): Mieczysław Golba (PiS)Okręg nr 59 (Białystok): Marek Komorowski (PiS)Okręg nr 60 (Białystok): Mariusz Gromko (PiS)Okręg nr 61 (Białystok): Jacek Bogucki (PiS)Okręg nr 62 (Słupsk): Kazimierz Kleina (KO)Okręg nr 63 (Słupsk): Stanisław Lamczyk (KO)Okręg nr 64 (Słupsk): Sławomir Rybicki (KO)Okręg nr 65 (Gdańsk): Bogdan Borusewicz (KO)Okręg nr 66 (Gdańsk): Ryszard Świlski (KO)Okręg nr 67 (Gdańsk): Leszek Czarnobaj (KO)Okręg nr 68 (Częstochowa): Ryszard Majer (PiS)Okręg nr 69 (Gdańsk): Wojciech Konieczny (Lewica)Okręg nr 70 (Katowice): Zygmunt Frankiewicz (KO)Okręg nr 71 (Katowice): Halina Bieda (KO)Okręg nr 72 (Bielsko-Biała): Ewa Gawęda (PiS)Okręg nr 73 (Bielsko-Biała): Wojciech Piela (PiS)Okręg nr 74 (Katowice): Dorota Tobiszowska (PiS)Okręg nr 75 (Katowice): Gabriela Morawska-Stanecka (Lewica)Okręg nr 76 (Katowice): Beata Małecka-Libera (KO)Okręg nr 77 (Katowice): Joanna Sekuła (KO)Okręg nr 78 (Bielsko-Biała): Agnieszka Gorgoń-Komor (KO)Okręg nr 79 (Bielsko-Biała) Tadeusz Kopeć (PiS)Okręg nr 80 (Katowice) Marek Plura (KO)Okręg nr 81 (Kielce) Jacek Włosowicz (PiS)Okręg nr 82 (Kielce) Jarosław Rusiecki (PiS)Okręg nr 83 (Kielce) Krzysztof Słoń (PiS)Okręg nr 84 (Elbląg) Jerzy Wcisła (KO)Okręg nr 85 (Elbląg) Bogusława Orzechowska (PiS)Okręg nr 86 (Olsztyn) Lidia Staroń (niezależna)Okręg nr 87 (Olsztyn) Małgorzata Kopiczko (PiS)Okręg nr 88 (Piła) Adam Szejnfeld (KO)Okręg nr 89 (Piła) Jan Filip Libicki (PSL)Okręg nr 90 (Poznań) Jadwiga Rotnicka (KO)Okręg nr 91 (Poznań) Marcin Bosacki (KO)Okręg nr 92 (Konin): Paweł Arndt (KO)Okręg nr 93 (Konin): Maciej Sytek (KO)Okręg nr 94 (Kalisz): Wojciech Ziemniak (KO)Okręg nr 95 (Kalisz): Ewa Matecka (KO)Okręg nr 96 (Kalisz): Janusz Pęcherz (KO)Okręg nr 97 (Szczecin): Tomasz Grodzki (KO)Okręg nr 98 (Szczecin): Magdalena Kochan (KO)Okręg nr 99 (Koszalin): Janusz Gromek (KO)Okręg nr 100 (Koszalin): Stanisław Gawłowski (KO)...
 

Kluczowe inwestycje - S6 i S11 łączą się pod Koszalinem

7 Października 2019 godz. 17:00 Ala za GDDKiA, fot. Dominik Wasilewski
W ciągu kilku dni zostanie udostępniony do ruchu odcinek od Kołobrzegu do Koszalina o długości 44,2 km. Tym samym kierowcy będą mogli korzystać z całego ciągu drogi S6 pomiędzy Goleniowem a Koszalinem o długości 130 km. Premier Mateusz Morawiecki odwiedził dzisiaj powstające drogi S6 i S11 pod Koszalinem. Na konferencji prasowej zorganizowanej na węźle drogowym Bielice - łączącym te dwie ważne drogi zostały zaprezentowane informacje odnośnie realizowanych i planowanych inwestycji drogowych w województwie zachodniopomorskim. Setki kilometrów nowych dróg na Pomorzu Zachodnim W województwie zachodniopomorskim realizowanych jest około 200 km dróg o wartości około 6,5 mld złotych. To rekord inwestycyjny w historii regionu. W PBDK-2014-2023 przewidziano łącznie realizację w regionie 300 km dróg za kwotę sięgającą 9 mld złotych. Dla porównania w perspektywie 2007-2014 w województwie powstało zaledwie 120 km nowych dróg za 3 mld zł. Wszystkie pozostałe inwestycje o wartości 9,5 mld złotych mają zapewnione finansowanie na prace przygotowawcze w kwocie około 200 mln złotych.   S6 w zachodniopomorskim na ostatniej prostej Kierowcy na obecną chwilę mogą już korzystać z 58,5 km dwujezdniowej S6 łączącej Szczecin z Kołobrzegiem. Jeszcze w tym miesiącu otwarta będzie całość drogi - czyli 130 km. Jest to jeden z największych projektów drogowych o wartości niemal 4 mld złotych.   Ze Szczecina do Koszalina w ekspresowym tempie W dniu 20 września otwarty został odcinek od Płot do Kołobrzegu, w sierpniu jedna jezdnia nowego szlaku od Nowogardu do Płot, a w maju tego roku pierwszy fragment od Goleniowa do Nowogardu. Nowa S6 skróci czas przejazdu ze Szczecina do Koszalina o około 40 minut. Koszt całej S6 Goleniów-Koszalin to około 3,9 miliarda złotych, inwestycja była współfinansowana ze środków UE w ramach POIiŚ 2014-2020, kwota dofinansowania sięgnęła 1,55 miliarda złotych. Oddanie do ruchu drogi S6 podwoi długość dróg szybkiego ruchu w województwie zachodniopomorskim. Trasa ta zapewni skomunikowanie Koszalina i środkowego Pomorza z siecią dróg ekspresowych i autostrad, wcześniej obszar ten był pozbawiony jakichkolwiek dróg szybkiego ruchu.   Uruchamianie S6 W październiku trasa S6 wydłuży się o kolejne odcinki między Kołobrzegiem a Koszalinem, wraz z częścią obwodnicy Koszalina i Sianowa. Umożliwi to spięcie S6 w funkcjonalną całość. Na odcinku Ustronie Morskie - Koszalin jeszcze przez najbliższe tygodnie będą wykonywane prace wykończeniowe, w szczególności poza jezdniami drogi ekspresowej.   Do końca miesiąca zostanie jeszcze udostępniony odcinek obwodnicy Koszalina i Sianowa do węzła Koszalin Wschód oraz druga jezdnia na odcinku Nowogard - Płoty.   Dalsza realizacja S6 Około 120 mln złotych zapewnionych z budżetu Państwa na przygotowanie S6 na odcinku Koszalin - Słupsk umożliwiło ogłoszenie przetargu na opracowanie projektów budowlanych, a po ich opracowaniu na uzyskanie decyzji ZRID i wykup nieruchomości.   W 2021 roku ten fragment S6 będzie gotowy do realizacji. Obecnie ruszają roboty na odcinkach w województwie pomorskim łączących miejscowość Bożepole Wielkie z obwodnicą Trójmiasta (Trasa Kaszubska). W związku z tym w kolejnych latach możemy spodziewać się następnych odcinków drogi ekspresowej S6.   S11 - pierwsze odcinki będą gotowe w 2023 roku. Kluczowa dla Pomorza Środkowego jest również droga S11, która skomunikuje ten region w najkrótszy sposób z centrum kraju. Początkiem tej drogi będzie węzeł Koszalin Zachód, który powstał już w połowie przy budowie obwodnicy Koszalina i Sianowa. Druga część tego węzła powstanie wraz z odcinkiem S11 Koszalin - Bobolice o długości 47,7 km. W roku 2017 zostały zapewnione w Programie Budowy Dróg Krajowych pieniądze na jego realizację.   Przetargi na zaprojektowanie i budowę zostały ogłoszone w marcu tego roku. Konkurencja wykonawców jest duża i wpłynęły odwołania do Krajowej Izby Odwoławczej. Podpisanie umów planowane jest do końca tego roku.  W 2023 roku ten odcinek ma być gotowy.  Dzięki przeznaczeniu przez Ministra Infrastruktury kolejnych środków w roku 2017 mogliśmy w marcu 2018 podpisać umowę o wartości 6 mln zł na dokumentację dla odcinka Bobolice - Szczecinek - ostatniego w regionie, który jeszcze nie jest w przetargu bądź realizacji. Natomiast budowana obwodnica Szczecinka tego w ciągu S11 będzie gotowa jeszcze w październiku tego roku. W następnych latach finalizacji doczeka się cała S11 na Pomorzu....
 

Energopol nie wywiązuje się z umów. GDDKiA reaguje

14 Października 2019 godz. 17:06 Ala za GDDKiA
Odstąpiliśmy z winy Wykonawcy od umów na budowę obwodnicy Wałcza i rozbudowę węzła drogowego Szczecin Kijewo z firmą Energopol Szczecin S.A. Przygotowujemy przetargi na dokończenie tych inwestycji. Jeszcze w tym roku planujemy ogłosić nowe postępowania. Nie ma zgody na lekceważenie zapisów umownych Firma Energopol Szczecin S.A. zgodnie z Subklauzulą 15.2 Szczególnych Warunków Kontraktu (SWK) otrzymała oświadczenia o odstąpieniu od umów na budowę obwodnicy Wałcza w ciągu drogi S10 i na rozbudowę węzła drogowego Szczecin Kijewo na połączeniu A6 i DK10. Przyczyny odstąpienia od tych kontraktów leżą po stronie Wykonawcy. Firma Energopol Szczecin S.A. nie wywiązywała się z zawartych umów, wstrzymała zasadnicze roboty na tych inwestycjach. Wykonawca został wezwany do wykonania określonych zaległych robót we wskazanych terminach zgodnie Subklauzulą 15.1 SWK, z czego się nie wywiązał.   Brak działań Wykonawcy GDDKiA dokładała wszelkich starań dla dokończenia zawartych kontraktów. Cykliczne spotkania z Wykonawcą, który deklarował chęć dokończenia inwestycji, nie przyniosły rezultatu. Wykonawca otrzymał maksymalny możliwy według Szczególnych Warunków Kontraktu termin na poprawienie sytuacji. Kolejne składane deklaracje o przedstawieniu nowego podwykonawcy i wznowieniu robót nie były przez Wykonawcę wypełniane. Mając na względzie dobro realizowanych inwestycji i interes podatników, GDDKiA musiała podjąć decyzję o odstąpieniu od umów.   Gwarancje bankowe uruchomione Zostały uruchomione gwarancje należytego wykonania, którymi były zabezpieczone kontrakty. Kwota zajętych gwarancji wynosi około 50 mln złotych. Środki te pozwolą na pokrycie zobowiązań nienależytego wykonywania kontraktu przez Energopol Szczecin, takich jak płatności wobec podwykonawców, usługodawców i dostawców. Z tytułu nie wywiązania się Wykonawcy z zapisów umownych, będziemy egzekwować od firmy Energopol Szczecin S.A. należności z tytułu kar umownych.   Opóźnienia w realizacji i brak robót Obwodnica Wałcza Budowa obwodnicy powinna się zakończyć 31 maja tego roku. Do zakończenia inwestycji brakuje zaledwie około 15 % zaawansowania. Do wykonania zostało jeszcze przede wszystkim 100 tys. ton mas bitumicznych. Wykonawca posiada na miejscu wytwórnie mas bitumicznych i zgromadzone kruszywa, pomimo tego wstrzymał roboty zasadnicze niezbędne do zakończenia kontraktu. Pomimo wielokrotnych monitów i wezwania do poprawienia nie zaobserwowano zwiększonego zaangażowania Wykonawcy. Terminy wykonania konkretnych prac określone w wezwaniu do poprawienia nie zostały dotrzymane.   Węzeł Kijewo Na węźle drogowym Szczecin Kijewo osiągnięte zaawansowanie rzeczowe wyniosło zaledwie niespełna 20%, pomimo upływu około 70% czasu trwania kontraktu. Roboty realizowane w ostatnim czasie na węźle drogowym ograniczały się do przebudowy ważnej magistrali wodociągowej zaopatrującej w wodę Szczecin („Miedwianka”), która w swojej zasadniczej części została ukończona. Pomimo wielokrotnych monitów i wezwania do poprawienia nie zaobserwowano zwiększonego zaangażowania Wykonawcy. Terminy wykonania konkretnych prac określone w wezwaniu do poprawienia nie zostały dotrzymane.   Brak płatności dla podwykonawców przez Energopol Szczecin Firma Energopol Szczecin w tym roku przestała płacić podwykonawcom, usługodawcom i dostawcom na obwodnicy Wałcza i węźle Kijewo. Wobec niewywiązywania się Wykonawcy ze swoich zobowiązań zostały wdrożone instrumenty prawne i kontraktowe chroniące podwykonawców, usługodawców i dostawców.   Płacimy podwykonawcom bezpośrednio GDDKiA uruchomiła płatności bezpośrednie dla podwykonawców, potrącając te kwoty z należności przewidzianych dla Wykonawcy. Łącznie do tej pory zapłaciliśmy podwykonawcom, usługodawcom i dostawcom na obwodnicy Wałcza 28,4 mln złotych, kolejne wnioski na 5,8 mln złotych są w rozpatrywaniu, natomiast na węźle Szczecin Kijewo kwota zapłacona to 3,5 mln złotych, a 0,5 mln złotych jest rozpatrywane. Wszelkie podmioty realizujące roboty, usługi, czy dostawy na tych kontraktach, będące przedmiotem solidarnej odpowiedzialności Zamawiającego, mogą się cały czas zgłaszać do GDDKiA z wnioskami o płatność bezpośrednią.   GDDKiA wypełniała obowiązki inwestora   Obwodnica Wałcza Kontrakt na budowę obwodnicy o wartości około 430,5 mln złotych podpisano w końcu 2015 roku i pierwotny termin zakończenia inwestycji wypadał w maju 2018 roku. Wykonawca otrzymał przedłużenie czasu na ukończenie o rok ze względu na trudne warunki atmosferyczne w 2017 roku oraz konieczność wprowadzenia zmian projektowych. W związku z aneksem wykonawca otrzymał dodatkowe wynagrodzenie w kwocie około 10 mln złotych. Przedstawiciele GDDKiA wspólnie z Inżynierem Kontraktu starali się jak najszybciej rozwiązywać wszelkie problemy i działać tak, aby roboty mogły być realizowane. Zamawiający wykazywał maksimum współpracy, starając się wspierać Wykonawcę w kwestii pozyskania materiałów niezbędnych do budowy drogi. W ostatnich miesiącach również odbywały się cykliczne, cotygodniowe spotkania monitorujące w sprawie roszczeń Wykonawcy i problemów na kontrakcie. Pomimo wszelkich działań podejmowanych przez GDDKiA, wykonawca nie zmobilizował się do kontynuowania prac zgodnie z zapisami kontraktowymi.   Węzeł Szczecin Kijewo Kontrakt na rozbudowę węzła o wartości około 56 mln złotych podpisano we wrześniu 2017 roku z terminem zakończenia w lipcu 2020 roku. Kontrakt obejmował również okres projektowania, ale dotyczyło to głównie przebudowy gazociągu. Pozwolenie na budowę było uzyskane wcześniej przez GDDKiA. Wykonawca do zasadniczych robót przystąpił dopiero w październiku 2018 roku. GDDKiA na bieżąco regulowała wszelkie płatności dla Wykonawcy. Przedstawiciele GDDKiA wspólnie z Inżynierem Rezydentem starali się wspierać Wykonawcę w rozwiązywaniu wszelkich problemów, takich jak na przykład uzyskiwanie warunków od gestorów sieci, wsparcie w pozyskiwaniu materiałów itd.  ...
 

Nauczyciele z nagrodami prezydenta Koszalina

16 Października 2019 godz. 4:56 Ala za Urząd Miejski Koszalin
Z okazji Dnia Edukacji Narodowej Piotr Jedliński, prezydent Koszalina wręczył nagrody nauczycielom za szczególne osiągnięcia w pracy dydaktyczno-wychowawczej. Lista nagrodzonych nauczycieli: 1. Maja Czaplicka - Przedszkole nr 8 2. Aneta Grabowska- Lesisz - Przedszkole nr 9 3. Wiesława Walczak - Przedszkole nr 12 4. Agata Woźniak - Przedszkole nr 13 5. Dorota Gruchała - Przedszkole nr 14 6. Krystyna Golis - Przedszkole nr 15 7. Krystyna Ewa Madera - Przedszkole nr 16 8. Iwona Agnieszka Świrska - Przedszkole nr 16 9. Anna Katarzyna Kowalska - Przedszkole nr 16 10. Ewa Gulbińska - Przedszkole nr 19 11. Renata Kinder - Przedszkole nr 20 12. Mariola Zdanowicz - Przedszkole nr 22 13. Agnieszka Kuczyńska-Popioł - Przedszkole nr 23 14. Joanna Fedorczyk-Czarnecka - Przedszkole nr 34 15. Gabriela Wielgus - Przedszkole nr 34 16. Patrycja Szymoniak - Przedszkole nr 37 17. Dorota Perkowska - Przedszkole nr 37 18. Anita Burak - Przedszkole Integracyjne 19. Tomasz Kopacz - Sportowa Szkoła Podstawowa nr 1 20. Elżbieta Wiesława Macioszek - Sportowa Szkoła Podstawowa nr 1 21. Joanna Majewskia - Sportowa Szkoła Podstawowa nr 1 22. Anna Stankiewicz Bäte - Sportowa Szkoła Podstawowa nr 1 23. Agnieszka Hamera - Szkoła Podstawowa nr 3 24. Beata Sylwia Lentner - Szkoła Podstawowa nr 3 25. Magdalena Nejman - Majchrzak - Szkoła Podstawowa nr 4 26. Monika Jolanta Szałajko - Szkoła Podstawowa nr 5 27. Dorota Ewa Skorupska - Szkoła Podstawowa nr 5 28. Anna Regina Ptak - Szkoła Podstawowa nr 5 29. Małgorzata Grońska-Łukojko - Szkoła Podstawowa nr 6 30. Anna Grabowicz-Cuckarew - Szkoła Podstawowa nr 7 31. Bogusław Kuma - Szkoła Podstawowa nr 7 32. Beata Rudecka - Szkoła Podstawowa nr 7 33. Małgorzata Theis - Szkoła Podstawowa nr 7 34. Agnieszka Żółtowska - Szkoła Podstawowa nr 7 35. Katarzyna Jawilak - Szkoła Podstawowa nr 9 36. Ewa Krymowska - Szkoła Podstawowa nr 9 37. Marzena Rytszel - Szkoła Podstawowa nr 9 38. Dorota Agnieszka Niedbała Szkoła Podstawowa nr 10 39. Beata Anna Brzezińska Szkoła Podstawowa nr 10 40. Małgorzata Chyła Szkoła Podstawowa nr 13 41. Anna Jochym Szkoła Podstawowa nr 13 42. Urszula Popławska Szkoła Podstawowa nr 13 43. Iwona Kosińska Szkoła Podstawowa nr 17 44. Katarzyna Śliwińska-Słota Szkoła Podstawowa nr 17 45. Wiesława Małgorzata Kłósko Szkoła Podstawowa nr 18 46. Joanna Śliżewska Szkoła Podstawowa nr 18 47. Agnieszka Urszula Okupska Szkoła Podstawowa nr 18 48. Mieszko Jan Bazyliński Szkoła Podstawowa nr 18 49. Małgorzata Michalina Szlegel Szkoła Podstawowa Integracyjna nr 21 50. Agnieszka Pera Szkoła Podstawowa nr 23 51. Andrzej Wąsowicz Szkoła Podstawowa nr 23 52. Monika Gumowska Zespół Szkół nr 1 53. Agnieszka Jasińska-Janczak Zespół Szkół nr 1 54. Beata Lankut Zespół Szkół nr 1 55. Patrycja Stawicka Zespół Szkół nr 7 56. Iwona Stępniak Zespół Szkół nr 7 57. Iwona Nissel Zespół Szkół nr 8 58. Małgorzata Jakubiak Zespół Szkół nr 8 59. Waldemar Rydzewski Zespół Szkół nr 9 60. Małgorzata Anna Ostapko-Kobus 61. Krzysztof Waldemar Bielicki Zespół Szkół nr 10 62. Marek Andrzej Głuch Zespół Szkół nr 10 63. Joanna Ewa Murawska Zespół Szkół nr 10 64. Urszula Gąsiorowska Zespół Szkół nr 12 65. Ilona Cyfka-Piekarz Zespół Szkół nr 12 66. Anna Grabowska I Liceum Ogólnokształcące 67. Barbara Krośko I Liceum Ogólnokształcące 68. Agnieszka Naszydłowska I Liceum Ogólnokształcące 69. Julianna Wawrzyniak I Liceum Ogólnokształcące 70. Paweł Rudecki I Liceum Ogólnokształcące 71. Zygmunt Cupryn I Liceum Ogólnokształcące 72. Ewa Wołkowska I Liceum Ogólnokształcące 73. Urszula Borucińska V Liceum Ogólnokształcące 74. Wioletta Syczewska V Liceum Ogólnokształcące 75. Anna Gasiuk VI Liceum Ogólnokształcące 76. Elżbieta Wychocka VI Liceum Ogólnokształcące 77. Ewa Proch-Masłowska Miejska Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna 78. Aleksandra Lachowicz Miejska Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna 79. Julianna Świerczyńska Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy 80. Joanna Wnuk-Krasieńko Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy 81. Ilona Sondej Centrum Kształcenia Ustawicznego 82. Ewa Nawrocka Pałac Młodzieży 83. Joanna Dorota Przedszkole nr 7 84. Wioletta Bartoszewska Przedszkole nr 9 85. Bogumiła Wiszniewska Przedszkole nr 12 86. Irena Żurawska Przedszkole nr 14 87. Janina Smolińska-Brukało Przedszkole nr 20 88. Grażyna Barancewicz Przedszkole nr 23 89. Violetta Antkowiak Przedszkole nr 34 90. Anna Kondraszuk Przedszkole nr 35 91. Renata Sankowska Szkoła Podstawowa nr 3 92. Joanna Torbińska Szkoła Podstawowa nr 5 93. Marek Niesłuchowski Szkoła Podstawowa nr 6 94. Katarzyna Socha-Dąbrowska Szkoła Podstawowa nr 7 95. Wanda Wołontowicz Szkoła Podstawowa nr 9 96. Beata Czapla Szkoła Podstawowa nr 10 97. Karina Gajda Szkoła Podstawowa nr 18 98. Krystyna Pater Szkoła Podstawowa Integracyjna nr 21 99. Przemysław Jaśkiewicz Szkoła Podstawowa nr 23 100. Elżbieta Mielnikiewicz Zespół Szkół nr 8 101. Tomasz Lampkowski Zespół Szkół nr 10 102. Rafał Janus I Liceum Ogólnokształcące 103. Renata Buss Centrum Kształcenia Ustawicznego 104. Ewa Kroll Zespół Szkół nr 7   Zespół Szkół nr 9 ...