Senator Stanisław Gawłowski: Biometan i zielony wodór szansą dla energetyki

- Musimy wykorzystać duże możliwości wytwarzania biometanu i zielonego wodoru w Polsce. To zwiększa bezpieczeństwo energetyczne Polski i stwarza możliwości rozwoju OZE - podkreśla Stanisław Gawłowski.

Dyskusja dotyczyła tego, jak wykorzystać krajowe zasoby do rozwijania odnawialnych gazów i ograniczania zależności od paliw kopalnych. Ważnym warunkiem pozostaje przygotowanie instalacji produkcyjnych oraz infrastruktury, która pozwoli dostarczać paliwa odbiorcom.

Biometan: co najmniej 3,2 mld m³ rocznego potencjału

Według Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej potencjał produkcji biometanu w Polsce z lokalnie dostępnych surowców, m.in. odpadów rolniczych i spożywczych, szacowany jest na co najmniej 3,2 mld m³ rocznie. Wykorzystanie tych możliwości wymaga budowy instalacji i zapewnienia warunków do odbioru wytworzonego gazu.

Biometan może powstawać przez oczyszczanie i uszlachetnianie biogazu. Po spełnieniu wymagań jakościowych i technicznych może zasilać sieć gazową, a następnie być wykorzystywany m.in. w energetyce, ciepłownictwie, przemyśle i transporcie. Daje to możliwość energetycznego wykorzystania surowców dostępnych w kraju.

Unijne wsparcie dla instalacji i sieci

Resort funduszy wskazuje dwa istotne obszary finansowania z programu FEnIKS 2021–2027:

• 1,4 mld zł przeznaczono na rozwój instalacji do produkcji biometanu oraz wytwarzania energii i ciepła z biogazu;

• ponad 1,2 mld zł dofinansowania otrzymała Polska Spółka Gazownictwa na rozwój sieci przystosowanych do dystrybucji gazów zdekarbonizowanych, w tym biometanu.

Wiceminister funduszy i polityki regionalnej Jacek Karnowski podczas warszawskiej konferencji zwracał uwagę na znaczenie funduszy europejskich oraz reform realizowanych w ramach Krajowego Planu Odbudowy. Wskazywał, że rozwój sektora może wzmacniać bezpieczeństwo energetyczne i konkurencyjność polskiej gospodarki.

Zadaniem operatorów sieci będzie m.in. tworzenie warunków do przyłączania producentów biometanu i odbioru ich paliwa. Wykorzystanie wodoru wymaga dodatkowo oceny technicznej i odpowiedniego przygotowania infrastruktury do właściwości tego gazu.

Zielony wodór: możliwości i wyzwania kosztowe

Zielony wodór, wytwarzany przy wykorzystaniu energii ze źródeł odnawialnych, może wspierać ograniczanie emisji w przemyśle i wybranych segmentach transportu. Jego rozwój zależy jednak od dostępności energii w konkurencyjnej cenie, infrastruktury oraz zapotrzebowania ze strony odbiorców.

Międzynarodowa Agencja Energetyczna w raporcie „Global Hydrogen Review 2026” wskazuje wysokie koszty, niepewny popyt, złożone regulacje i niedostatek infrastruktury jako bariery rozwoju wodoru niskoemisyjnego. Podkreśla również, że zwiększenie skali jego wykorzystania wymaga czasu.

Dla samorządów, rolnictwa i lokalnych przedsiębiorstw rozwój odnawialnych gazów może oznaczać nowe możliwości zagospodarowania surowców i udziału w inwestycjach. Przełożenie tych szans na działające projekty wymaga przewidywalnych przepisów, finansowania oraz współpracy producentów, operatorów sieci i przyszłych odbiorców.