Jubileusz sztuki i tradycji. Wystawa 70-lecia ZPAP Okręgu Koszalin–Słupsk w Muzeum w Koszalinie

Ekspozycja stała się świadectwem siły, różnorodności i żywotności lokalnej sztuki. Pokazała bogactwo form, tematów i artystycznych postaw, które przez dekady współtworzyły kulturalną tożsamość regionu. Wystawa miała wymiar nie tylko estetyczny, ale również symboliczny przypomniała o ludziach, pasji i wspólnocie, które od 70 lat budują znaczenie Związku Polskich Artystów Plastyków w Koszalinie i Słupsku.

Do wydarzenia odniósł się prezydent Koszalina Tomasz Sobieraj, podkreślając jego wyjątkowy charakter.

– Za nami niezwykłe wydarzenie, które na długo pozostanie w naszej pamięci. Jubileuszowa wystawa „PRO PUBLICO BONO… 70 lat ZPAP Okręgu Koszalin–Słupsk” w Muzeum w Koszalinie była pięknym świadectwem siły i różnorodności naszego środowiska artystycznego. To nie tylko prezentacja dzieł, ale także ważne spotkanie z historią i ludźmi, którzy od lat budują kulturalną tożsamość Pomorza Środkowego – podkreślił prezydent.

Tomasz Sobieraj skierował również słowa uznania do artystek i artystów, którzy przez lata współtworzyli dorobek okręgu.

– Dziękuję wszystkim Artystkom i Artystom za ich pasję, wrażliwość i twórczą odwagę. Szczególne wyrazy uznania kieruję także do tych, którzy przed 70 laty stworzyli fundament tej wspólnoty – zaznaczył.

Prezydent pogratulował także organizatorom wydarzenia oraz kuratorce wystawy, życząc całemu środowisku dalszych sukcesów, nowych inspiracji i nieustającej radości tworzenia.

Jubileuszowa wystawa była nie tylko okazją do świętowania ważnego rocznika, ale także przypomnieniem, jak istotną rolę sztuka odgrywa w życiu miasta i regionu. To właśnie dzięki zaangażowaniu kolejnych pokoleń twórców Pomorze Środkowe może szczycić się bogatym i rozpoznawalnym dorobkiem artystycznym.

Wydarzenie w Muzeum w Koszalinie pokazało, że 70 lat działalności ZPAP Okręgu Koszalin–Słupsk to historia wspólnoty opartej na twórczej odwadze, wrażliwości i odpowiedzialności za kulturę. To również dowód na to, że sztuka nie tylko dokumentuje rzeczywistość, ale też współtworzy lokalną tożsamość i buduje więź między ludźmi.