Informacja dotycząca polityki plików cookies: Informujemy, iż w naszych serwisach internetowych korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Dalsze korzystanie z naszych serwisów, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje politykę stosowania plików cookies, opisaną w Polityce prywatności. Zamknij.

O co chodzi w sprawie Gawłowskiego?

2018-02-05 15:42:00 Ekoszalin na podstawie Onet.pl
Prokuratura opiera zarzuty przeciwko Stanisławowi Gawłowskiemu na zeznaniach małego świadka koronnego Krzysztofa B. - byłego członka PiS, podejrzanego o korupcję i udział w gangu - wynika z ustaleń dziennikarzy Onetu. Mężczyzna został zatrzymany w 2014 roku, ale o przyjęciu łapówki przez sekretarza generalnego PO opowiedział dopiero po dwóch latach - już po przejęciu władzy przez Prawo i Sprawiedliwość.

Oprócz zeznań trzech osób, prokuratura nie przedstawia żadnych materialnych dowodów na to, że Gawłowski dopuścił się przestępstwa. Polityk PO miał otrzymać od zastępcy dyrektora IMiGW łapówkę w postaci dwóch zegarków. Śledczy nie są jednak w ich posiadaniu i w żaden sposób nie mają tego udokumentowanego. Gawłowskiego oskarża też były członek PiS Krzysztof B. Twierdzi,. że wręczył mu łapówkę w Koszalinie latem 2011. Tymczasem polityk PO był wtedy w Chorwacji

 

Onet.pl ujawnił dowody, jakimi dysponuje prokuratura przeciwko sekretarzowi generalnemu PO Stanisławowi Gawłowskiemu. Portal dotarł do wniosku szczecińskiej prokuratury, który trafił do Marszałka Sejmu. Śledczy chcą postawić Gawłowskiemu pięć zarzutów, w tym trzy korupcyjne. Prokuratura domaga się zgody Sejmu na zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie posła. Wniosek - podpisany przez Beatę Marczak, zastępcę Prokuratora Generalnego, która w 2009 roku umorzyła zarzuty wobec senatora PiS Grzegorza Biereckiego ws. SKOK - opiera się głównie na zeznaniach trzech osób: Mieczysława O., Łukasza L. i Krzysztofa B.

 

 1.   Zegarki

W tym wątku kluczowe są dwie postaci: Mieczysław O. i Łukasz L. Pierwszy był szefem Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej, który podlegał bezpośrednio Stanisławowi Gawłowskiemu jako wiceministrowi środowiska. L. był jego zastępcą. Prywatnie byli kochankami.

 

Łącznie mają na koncie kilkadziesiąt zarzutów, m.in. korupcyjnych. Po latach zdecydowali się obciążyć swoimi zeznaniami Gawłowskiego. Mieczysław O. po przejęciu władzy przez PiS został doradcą ministra środowiska Jana Szyszki i był nim jeszcze w zeszłym roku.

 

Śledczy sądzą, że w grudniu 2010 i czerwcu 2011 r. Stanisław Gawłowski żądał i przyjął łapówkę od Łukasza L., który był zastępcą dyrektora Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej. Gawłowski jako wiceminister środowiska nadzorował Instytut. Łapówka w postaci dwóch zegarków TAG Heuer o wartości w sumie 25 961 zł miała zagwarantować przychylność wiceministra wobec L. i zapewnić urzędnikowi dalsze pozostawanie na stanowisku w IMiGW.

 

Gawłowski – jak wynika z zeznań, zmotywowany łapówką – miał także wspierać kandydaturę dyrektora Instytutu Mieczysława O. na stanowisko wiceprezydenta Światowej Organizacji Meteorologicznej z siedzibą w Genewie.

 

Zacznijmy od tego drugiego wątku. O. został wybrany na wiceszefa WMO w połowie 2011 r. - Nie było powodów, żeby polski rząd miał go nie popierać – mówi Stanisław Gawłowski. - Awans Polaka na takie stanowisko dla mnie był bardzo ważny. Mieczysław O. w tym czasie był najwyżej postawionym w strukturach ONZ Polakiem. Poza tym on naprawdę miał dobre papiery. Był profesorem, posługiwał się biegle czterema językami. Nikt oprócz niego w tym czasie nie miał szans na nasze poparcie. Mogliśmy oczywiście nie wysuwać polskiej kandydatury, tylko dlaczego?

 

Łapówka miała zostać wręczona już po tym, gdy Mieczysław O. zdobył posadę w Genewie. Gawłowski musiałby więc wspierać O., wierząc na słowo, że otrzyma gratyfikację. Tych wątpliwości prokuratura nie wyjaśnia.

 

Drugi wątek "zegarkowy" dotyczy Łukasza L., który był zastępcą Mieczysława O. w IMiGW, a prywatnie jego kochankiem. L. został już skazany. Dobrowolnie poddał się karze roku i ośmiu miesięcy więzienia.  Łukasz L. zeznał, że pod koniec 2010 r. w gabinecie Mieczysława O. (pod jego nieobecność) w IMiGW Stanisław Gawłowski poinformował go, „że dalsze piastowanie takiego stanowiska, tj. zastępcy dyrektora nie jest bezpłatne".

 

Gdy Łukasz L. zapytał później Mieczysława O. jak ma rozumieć zachowanie ministra, Mieczysław O. odpowiedział, że Stanisław Gawłowski lubi dostawać prezenty i tego oczekuje w zamian za możliwość dalszego piastowania funkcji”. Stanisław Gawłowski zaprzecza:  - Nie było takiej sytuacji. Rozmawiałem z L. bodaj dwa razy i nigdy w gabinecie O. Raz powiedzieliśmy sobie „dzień dobry” na lotnisku. Drugi raz miał miejsce w trakcie posiedzenia rady naukowej IMiGW. Nigdy więcej z nim nie rozmawiałem.

Prokuratura nie wskazuje, by miała jakikolwiek dowód potwierdzający, że do takiego spotkania faktycznie doszło.

 

Jest faktem, że Łukasz L. mógł obawiać się o swoje stanowisko. Stanisław Gawłowski od pewnego momentu stał się mu nieprzychylny i nie ukrywał tego w rozmowach z dyrektorem IMiGW Mieczysławem O.: - Przychodziło do mnie mnóstwo osób ze skargą na L. Nie słyszałem ani jednej dobrej opinii na jego temat. Mówiono, że jest niegrzeczny, chamski, arogancki, że źle traktuje ludzi, że się nie zna. Dostawałem nawet anonimy, z których wynikało, że wymusza haracze. Kontrola, którą wysłałem tego jednak nie potwierdziła – twierdzi w rozmowie z Onetem były wiceminister środowiska.

 

Do przekazania łapówki miało dojść w czerwcu 2011 r. Stanisław Gawłowski miał przesłać na prywatny adres e-mailowy "ADP2@wp.pl" należący do Łukasza L. szczegółowe instrukcje dotyczące zegarków, jakie chciał otrzymać w ramach łapówki. Przesłana wiadomość – według zeznań L. – zawierała zdjęcie zegarka TAG Heuer z dopiskiem „x2”. W przesłanym do Sejmu wniosku prokuratury nie ma jednak słowa o tym, by śledczy zabezpieczyli tę wiadomość lub dysponowali adresem, z jakiego mail miał zostać wysłany.

 

Stanisław Gawłowski zaprzecza, by wysyłał do L. jakąkolwiek wiadomość: - Nie używam komputera. – Trudno nam w to uwierzyć. To jak pan pracował w ministerstwie? – zauważamy. -  Nie używam komputerów od mniej więcej dziesięciu lat. Gdybyście spytali ministrów, to z pewnością okazałoby się, że znacząca część z nich robi podobnie. Komputerów używali moi asystenci. Ja miałem wszystko wydrukowane, pracowałem na papierze. Wszelkie moje poprawki asystenci wprowadzali do komputera.

 

– Przecież w trakcie przeszukań zajęto panu pendrive’y – przypominamy. - Bo ludzie teraz tak pracują, że jeśli dają jakiś dokument, to jest to w formie papierowej, ale jednocześnie załączają pendrive’a. Dlatego je miałem. – Wysłaliśmy panu niedawno e-mail z wywiadem do autoryzacji. – I co? Odpisałem, czy oddzwoniłem? – pyta Gawłowski. – Oddzwonił pan – odpowiadamy.  - Komputera nie używam – zarzeka się. Twierdzi też, że CBA w trakcie przeszukań nie zajęło komputerów należących do niego i jego żony.

 

Wracamy do szczegółów domniemanego przekazania łapówki. Łukasz L. po otrzymaniu rzekomego maila ze zdjęciem zegarka od Stanisława Gawłowskiego, miał zadzwonić do koleżanki z pracy Weroniki B., aby zamówiła dwa zegarki TAG Heuer. Kobieta nie miała jednak pieniędzy na zaliczkę, więc L. poprosił o pożyczkę inną pracownicę IMiGW Wandę K. Ta zeznała kilka lat później, że nie jest pewna, czy w tym czasie Łukasz L. poprosił ją o pożyczenie pieniędzy i przekazanie ich Weronice B, bo w tamtym czasie L. miał ją prosić o załatwienie wielu różnych spraw. K. zeznała też, że nie wie nic o zakupie zegarków.

 

Więcej do powiedzenia prokuratorom miała Weronika B. Latem lub wiosną 2011 roku Łukasz L. rzeczywiście poprosił ją o znalezienie konkretnych modeli zegarków firmy TAG Heuer. Ta nawiązała korespondencję z salonem W. Kruk przy Placu Konstytucji w Warszawie. Chodziło o dwa egzemplarze tego samego modelu różniące się kolorem paska: jeden miał być czarny, drugi brązowy. Weronika B. pamięta, że pieniądze na zaliczkę przekazała jej Wanda K. Po odbiór wartych według niej ok. 30 tys. zł zegarków udała się do salonu wraz z Łukaszem L.

 

Pracownica IMiGW stwierdziła przed prokuratorem, że według niej L. nie kupował tych zegarów dla siebie, bo „nie lubił koloru brązowego”. Uznała, iż gdyby kupował je również dla siebie, nosiłby później ten z czarnym paskiem. Kobieta zeznała, że wicedyrektor IMiGW w salonie nie przymierzał zegarków i nie pytał, czy do niego pasują. Weronika B. twierdzi również, że zegarki mogły być kupione w ramach odwdzięczenia się komuś. Jednocześnie w zeznaniach zaznaczyła: „Dziś tego nie jestem pewna”.

 

Po zakupie Łukasz L. miał pokazać zegarki Mieczysławowi O. (szefowi IMiGW). Ten stwierdził, że mu się podobają i nawet jeden z nich przymierzył. O. polecił przekazać je ówczesnemu wiceministrowi środowiska Stanisławowi Gawłowskiemu za pośrednictwem kierowcy IMiGW, który miał zawieźć zegarki w paczce z napisem „Sekretariat Ministra Gawłowskiego do rąk własnych” (pisownia oryginalna – red.). L. zeznał, że maksymalnie po 2 miesiącach Mieczysław O. powiedział, że widział na ręku Stanisława Gawłowskiego jeden z nich.

 

Jednak we wniosku Prokuratury Krajowej nie ma informacji o tym, by śledczy odnaleźli te zegarki. Nie ma też informacji, czy ustalono ich numery seryjne i czy porównano je między sobą. Dysponują jedynie dowodami ich zakupu zabezpieczonymi w trakcie czynności z udziałem Łukasza L. Prokuratura nie wyjaśnia, dlaczego bardziej logiczne wydaje się jej, iż dwa zegarki były przeznaczone dla jednego człowieka, a nie np. dla samych Łukasza L. i Mieczysława O.

 

Prokuratura zaznacza, że na podstawie fotografii i zdjęć wideo ustaliła, iż Stanisław Gawłowski w ostatnich latach mógł posiadać dwa zegarki, ale tylko jeden z nich wyglądem był zbliżony do TAG Heuera. W trakcie przeszukania w warszawskim mieszkaniu posła agenci CBA zabezpieczyli ten zegarek. Gawłowski przyznaje, że jest to TAG Heuer, ale otrzymał go w 2007 roku (czyli 4 lata przed rzekomym wręczeniem łapówki) w prezencie urodzinowym od żony. Zegarek ten był kupiony w jednym z salonów w centrum handlowym „Galaxy” w Szczecinie i miał kosztować ok. 6 tys. zł, dlatego też poseł nigdy nie wpisał do go do corocznego oświadczenia majątkowego (muszą tam się znaleźć przedmioty warte powyżej 10 tys. zł).

 

Na niedawnej konferencji prasowej w Sejmie wraz ze swoim pełnomocnikiem Romanem Giertychem Stanisław Gawłowski poinformował, że dysponuje certyfikatem potwierdzającym zakup i numer seryjny zegarka, który znajdują się w aktach adwokackich w kancelarii Giertycha i zostanie udostępniony prokuraturze w trakcie przesłuchania. Gawłowski ma też zdjęcia, na którym pokazuje się z zegarkiem. Jedno pochodzi z 2008 roku – trzy lata przed rzekomą korupcją.

 

Śledczy we wniosku skierowanym do Sejmu piszą też o innym modelu zegarka. Chodzi o Breitlinga Navitimer World, który miał należeć do Stanisława Gawłowskiego. Analizują, jaką mógł mieć wartość w 2011 r. I tu pierwszy raz wyraźnie widać niechlujstwo prokuratora piszącego wniosek. W dokumentach czytamy bowiem, że zegarek ten „w 2011 roku kosztował 14 067 zł, a w firmie Apart – 22 000 zł”. Brak informacji o tym, gdzie przedmiot miał kosztować wspomniane 14 tys. zł.

 

Po co śledczy wspominają o tym zegarku we wniosku, skoro nie taki model miał być elementem korupcyjnej transakcji? Tego śledczy nie wyjaśniają, choć wydaje się, że w ten sposób dostarczają Gawłowskiemu argument do obrony.

 

Gawłowski nie ukrywa, że podobny zegarek kiedyś posiadał: - Nieżyjący mój przyjaciel przywiózł mi z Egiptu albo Turcji podróbkę takiego zegarka. Wart był może 20 dolarów. Ładnie wyglądał, ale po kilku tygodniach noszenia odpadły mu wskazówki. To była podróbka. Nie mam niestety tego zegarka, wyrzuciłem go. – A pan wie, że noszenie podróbek też jest nielegalne? – zauważamy. – Niestety wiem – odpowiedział Gawłowski.

 

\Z kolei o jednym ważnym wątku śledczy w ogóle nie wspominają w swoim wniosku. Chodzi o rozmowę Mieczysława O. z Łukaszem L., która została nagrana przez jednego z nich, dwa lata po rzekomym wręczeniu łapówki Gawłowskiemu. Rozmawiają jednak tak, jakby tej łapówki nigdy nie wręczyli.

 

Gawłowski: - Na ile znam się na ludziach, taki wątek w trakcie rozmowy powinien się pojawić, jeżeli panowie rozmawiają o moich naciskach na dymisję L. Powinni rozmawiać o tym, że wręczyli mi łapówkę, a mimo to wciąż chcę się pozbyć urzędnika. Słowa o tym w tej rozmowie nie ma.

 

Szczegóły rozmowy opisał tygodnik „Newsweek”. „On cię kazał wypierd… Wiesz, jak mi powiedział? Że mam wypierd… L.”  - mówił Mieczysław O. i zastanawiał się, dlaczego wiceminister środowiska tak naciska na wyrzucenie jego kochanka.

 

2 i 3: Łapówka od świadka koronnego

Kluczową postacią w tym wątku jest Krzysztof B. – biznesmen z Darłowa. Latem 2014 roku został zatrzymany. Postawiono mu zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, która obłowiła się na przetargach organizowanych przez Zachodniopomorski Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych.

Szefowi tej instytucji Tomaszowi P. (też podejrzanemu) miał wręczyć 200 tys. zł łapówki w zamian za ustawienie przetargu na budowę wrót sztormowych w Mielnie. Kontrakt był wart ok. 20 mln zł, a więc łapówka wynosiła 2 proc. wartości przetargu. Pieniądze miały też zapewnić Krzysztofowi B. przychylność Tomasza P. w kolejnych postępowaniach. Po zatrzymaniu B. nie przyznał się do winy i odmówił składania wyjaśnień.

Minęły jednak dwa lata. Jest 20 czerwca 2016 roku. Krzysztof B. sam kontaktuje się ze szczecińskim wydziałem Prokuratury Krajowej. Chce zeznawać jako tzw. mały świadek koronny. „Przypomina sobie”, że to Stanisław Gawłowski namawiał go do wręczenia wspomnianych 200 tys. zł Tomaszowi P. Gawłowski miał wręcz mówić, że „P. nie może być skrzywdzony”. Dyrektor Zakładu Melioracji miał z kolei twierdzić, że swoją część z tych pieniędzy otrzyma polityk PO.

Kim jest biznesmen Krzysztof B. z Darłowa, podejrzany o korumpowanie urzędników państwowych, który oskarża Stanisława Gawłowskiego? Wiadomo, że przynajmniej do 2014 r. był członkiem Prawa i Sprawiedliwości. Jako kandydat tej partii startował nawet w wyborach samorządowych. Stanisław Gawłowski nie ukrywa, że z B. się znają: - Jestem związany z Darłowem od lat. Kończyłem tam szkołę. To małe miasto. Znam B., znam też jego rodziców.

Krzysztof B. był wspólnikiem pasierba Gawłowskiego. Razem zainwestowali w nieruchomości w nadmorskiej części Darłowa. – Zanim się biznesowo związali, B. kontaktował się ze mną dwa, trzy razy do roku. Później chciał ze mną rozmawiać non stop – twierdzi sekretarz generalny PO. - Ciągle czegoś chciał, ciągle miał pytania, ciągle chciał coś konsultować. W tym okresie widywałem się z nim mniej więcej raz w miesiącu. – O czym rozmawialiście? – pytamy Gawłowskiego. - B. często skarżył się na P. (urzędnika, któremu wręczył później 200 tys. zł łapówki – red.), że ten go nie lubi. Żalił się, że jest w rozterce. Twierdził, że jako członek PiS jest dyskryminowany w przetargach i zastanawia się, czy nie rzucić partyjnej legitymacji.

Tomasz P. wiedział, że Stanisław Gawłowski i Krzysztof B. się znają. Już w 2014 roku jako podejrzany o „przekręcenie” ponad 150 mln zł z publicznych pieniędzy zeznał, że B. często powoływał się na znajomość z wiceministrem. Miał mówić np., że „Stachu byłby zadowolony, gdyby…”. Gdy biznesmen wręczył mu wspomniane 200 tys. zł (miał je przywieźć w reklamówce w nominałach po 100 zł, spięte gumkami), nie powiedział, że tak kazał zrobić Gawłowski. P. stwierdził jednak przed prokuratorem, że „wynikało to z kontekstu rozmowy”.

Pytamy Stanisława Gawłowskiego, czy dochodziły do niego informacje, że biznesmen się na niego powołuje i czy w związku z tym upominał B. – Upominałem, ale to nic nie dawało – odpowiada polityk. – Od kogo pan się dowiadywał, że B. mówi o znajomości z panem? – dopytujemy. – Na przykład od Tomasza P. (dyrektora Zakładu Melioracji w Szczecinie – red.). Moje rozmowy z nim z pewnością są nagrane przez służby, wierzę, że kiedyś będą ujawnione. P. nieraz mi opowiadał, jak B. się chwali, że rzekomo wszystko wiem, że się interesuję tym czy konkretnym przetargiem. To nieprawda – twierdzi Gawłowski.

Sekretarz generalny PO jako wiceminister środowiska nie nadzorował regionalnych zakładów melioracji. Podlegały one po części resortowi rolnictwa i marszałkom poszczególnych województw. Jednak Gawłowski był również przewodniczącym Platformy Obywatelskiej na Pomorzu Zachodnim. Z Tomaszem P., jak sam przyznaje, miał dosyć częsty kontakt, całkiem dobrze się znali, o czym świadczy ta wypowiedź Gawłowskiego w kontekście powoływania się Krzysztofa B. na wpływy u niego: - Tomaszowi P. i wielu innym urzędnikom powtarzałem jedną rzecz: „Jeśli nie usłyszałeś tego ode mnie, to znaczy, że to nieprawda”.

Polityk PO zarzeka się, że nie było mowy o „ustawianiu” czegokolwiek: - Gdybym cokolwiek zrobił w tym stylu, Donald Tusk by mnie wywalił z rządu na milion procent. Możecie tego nie wiedzieć, ale ja nie byłem człowiekiem Tuska. On mnie nie lubił, bo ja byłem i jestem od Schetyny. – Wiemy, nie jest to wiedza tajemna – odpowiadamy.

Krzysztof B. zeznał, że rozmowy na temat rzekomych łapówek prowadził z wiceministrem w cztery oczy pływając na motorówkach i skuterach. Gawłowski zaprzecza, że takie rozmowy miały miejsce. Jednocześnie przyznaje, że spotykał się z B. w takich okolicznościach: - On w nadmorskiej części Darłowa dzierżawi plażę. Nie ukrywam, przyjeżdżałem tam czasem do niego w wakacje.

– Jeździliście razem na motorówce, albo skuterach? – zastanawiamy się. – Jeździliśmy na skuterach. On miał nawet przez jakiś czas wypożyczalnię takiego sprzętu, więc zdarzało mi się do niego jechać i pływać. Zresztą ja mam dosyć szerokie uprawnienia motorowodne. Skończyłem szkołę morską, jestem oficerem marynarki handlowej i przez dwa lata pływałem na statkach.

W trakcie jednej z rozmów „na skuterze” Stanisław Gawłowski miał domagać się łapówki już nie dla Tomasza P., ale dla siebie. B. twierdzi, że wręczył politykowi łapówkę w domu Gawłowskiego w Koszalinie w sierpniu 2011 roku. Prokuratura we wniosku przesłanym do Sejmu nie precyzuje jednak, kiedy dokładnie miało to się wydarzyć. Sam B. co chwilę zmienia również wersję, ile pieniędzy przekazał. Najpierw zeznaje, że 170 tys. zł, potem, że 190 tys., by wreszcie stwierdzić, że dał „nie mniej niż 200 tys. zł”.

Gawłowski twierdzi, że w czasie, gdy miał otrzymać łapówkę, był w Chorwacji. W materiałach prokuratury rzeczywiście nie ma żadnego dowodu na to, że Gawłowski i B. w tych dniach się spotkali. Nie ma słowa np. na temat analizy logowań telefonów obu mężczyzn. Jest jedynie informacja o potwierdzonej wyciągami bankowymi wypłacie 230 tys. zł przez Krzysztofa B. w dniach 9-12 sierpnia 2011. Prokuratura nie ujawnia, czy sprawdzała wersję, według której gotówka mogła w rzeczywistości trafić do pracowników bądź podwykonawców firm biznesmena, a przecież teoretycznie było to możliwe.

Śledczy nie wiedzą, na co ewentualna łapówka mogła być przeznaczona. W zeznaniach Krzysztofa B. i Tomasza P. pojawia się wątek finansowania kampanii Stanisława Gawłowskiego właśnie poprzez pieniądze z korupcji. To miały być tzw. „kanapki wyborcze” (w 2011 roku odbywały się wybory parlamentarne). Gawłowski miał sugerować, że tylko firmy, które wesprą kampanię Platformy, będą mogły brać udział w późniejszych przetargach. Tyle, że prokuratura nie ma zamiaru postawić zarzutu nielegalnego finansowania kampanii wyborczej.

W „Magazynie śledczym Anity Gargas” w TVP ujawniono, iż agenci CBA w koszalińskim domu Stanisława Gawłowskiego znaleźli dowód zakupu działki w Chorwacji na nazwisko teściów pasierba Gawłowskiego. W programie zasugerowano, że działkę mógł kupić sam polityk metodą „na słupa”. Gawłowski: - Teściowie mojego pasierba byli oburzeni. Pytali: „My jesteśmy słupami? Daliśmy po prostu prezent dzieciom. Chcieliśmy, by nie tracił na wartości. Taki, który mogliby sprzedać, gdyby potrzebowali pieniędzy”.

Poseł uważa, że działka może być warta ok. 150 tys. zł: - Ja do Chorwacji jeżdżę od mniej więcej 20 lat. Rodzice żony mojego pasierba kupili działkę od moich znajomych chyba 4 lata temu. Zresztą działka to dużo powiedziane. To jest apartament o powierzchni mniej więcej 30 metrów.

Wątek działki we wniosku prokuratury o zatrzymanie i aresztowanie Stanisława Gawłowskiego się nie pojawia.

 

4. Poufne informacje dla Krzysztofa B.

Według prokuratury Stanisław Gawłowski w połowie 2013 r. nielegalnie przekazał Krzysztofowi B. poufną informację o kontroli służb dwóch wałów przeciwpowodziowych (służby miały podejrzenie, że w wały wbudowany jest gruz). B. miał z kolei te informację puścić dalej w obieg, do Tomasza P. z Zarządu Melioracji. Krzysztof B. miał być więc „emisariuszem” Stanisława Gawłowskiego.

Jednak z wniosku prokuratury wynika, że inwestycje, którymi miała interesować się ABW nie były realizowane przez firmę Krzysztofa B. Dlaczego więc Gawłowski miałby go o tej kontroli informować? Po drugie, jeżeli ówczesny wiceminister środowiska chciałby przekazać informację Tomaszowi P., raczej powinien zrobić to bezpośrednio, skoro mieli regularny kontakt. Śledczy tych wątpliwości nie wyjaśniają.

Gawłowski: – B. mógł to wiedzieć od wykonawców inwestycji. Jeżeli pojawiła się tam kontrola, trudno byłoby to ukryć. To jest małe środowisko. Zresztą ja zawsze mówiłem i jemu, i Tomaszowi P., że wszystkie takie inwestycje służby mają pod lupą. Może B. z tym to skojarzył.

Tak tłumaczy się polityk PO. Ale to nie wszystko. Prawnicy z Biura Analiz Sejmowych wytknęli śledczym, że w swoim wniosku powołali się na nieistniejący przepis kodeksu karnego. W analizie BAS czytamy: "W uzasadnieniu jednego z zarzutów powołuje się nieaktualną treść art. 266, a także przepis nieobowiązującej w czasie popełnienia zarzucanego czynu ustawy z 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych".

 

5. Plagiat

Ostatni z zarzutów: Stanisław Gawłowski miał dopuścić się plagiatu w trakcie pisania swojej rozprawy doktorskiej na Społecznej Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania w Łodzi (obecnie Społeczna Akademia Nauk). Zaskakuje najbardziej, bo śledczy (zawiadomieni przez grupę działaczy PiS) zajmowali się tą sprawą już w 2013 roku. Jednak dopiero teraz zdecydowali się na postawienie Gawłowskiemu zarzutu.  W swojej pracy - cytując innych autorów - poseł kilkadziesiąt razy miał pominąć przypis. Twierdzi, że to pomyłka techniczna.

Zresztą, gdy pojawiły się pierwsze publikacje prasowe na temat wątpliwości wokół doktoratu, uczelnia powołała zewnętrznych ekspertów z czterech różnych uczelni. Stwierdzili oni, że Gawłowski wprawdzie niewłaściwie oznaczył część wykorzystanych cytatów, ale o kradzieży nie ma mowy. Inaczej sprawę potraktowali jednak biegli powołani przez prokuraturę. Sam polityk komentuję sprawę tak: - Niezręcznie mi o tym mówić, bo rzeczywiście popełniłem błąd. Ale to był błąd, a nie plagiat – tłumaczy.

Czy zarzuty oparte wyłącznie na zeznaniach przeciwników politycznych - w tym na słowach małego świadka koronnego, liczącego na nadzwyczajne złagodzenie kary - są wystarczające, by wnioskować o aresztowanie posła? Zapytaliśmy o to samych śledczych. Rozmawialiśmy zarówno z Prokuraturą Krajową, jak i Zamiejscowym Wydziałem PK w Szczecinie.

Prokuratura Krajowa: - Prosimy kontaktować się z naszymi kolegami ze Szczecina. Uprzedzamy jednak, że na tym etapie nie możemy mówić nic więcej. Nie z braku szacunku do waszej pracy, ale ze względu na wczesny etap tego postępowania.

Próbujemy w Szczecinie. Pytamy szczegółowo: "Czy istnieją jakiekolwiek dowody rzeczowe (nagrania, zdjęcia, gotówka) potwierdzające, że Gawłowski przyjął łapówki?", "Czy to prawda, że w okresie, w którym miał przyjąć łapówkę w sierpniu 2011 r. Koszalinie Stanisław Gawłowski w rzeczywistości był w Chorwacji?", "Czy nie zastanawia prokuratury, że w trakcie nagranej rozmowy z 2013 r. Łukasza L. i Mieczysława O. nie pojawił się wątek zegarków, jakie miały zostać wręczone Stanisławowi Gawłowskiemu?".

I w końcu: " Jakie jest uzasadnienie wniosku o zastosowanie środka w postaci zatrzymania i tymczasowego aresztowania wobec Stanisława Gawłowskiego?".

Odpowiedź prokuratury: "Z uwagi na potrzebę zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania przed wykonaniem czynności procesowych z udziałem Stanisława Gawłowskiego, obecnie nie jest możliwe udzielenie odpowiedzi na te pytania".

Czy prokuratura powinna ujawnić we wniosku o tymczasowe aresztowanie wszystkie dowody, jakimi dysponuje? - Nie ma takiego obowiązku - mówi mec. Radosław Baszuk z warszawskiej Izby Adwokackiej. - Śledczy muszą zdecydować się na pewną strategię. Albo pokazują wszystko, co mają, albo opisują tylko część dowodów. W tym drugim wariancie mocno ryzykują: po lekturze takiego wniosku poseł, który będzie głosował w parlamencie nad wyrażeniem zgody na aresztowanie, może uznać, że nie ma ku temu wystarczających przesłanek.

Podobnego zdania jest Krzysztof Parchimowicz ze stowarzyszenia prokuratorów "Lex super omnia". - W takiej sytuacji wykłada się wszystko na stół. Jeżeli szczerą intencją prokuratora jest uzyskanie zgody, to musi przekonać najpierw komisję regulaminową, potem cały Sejm, bo inaczej może spotkać się z odmową - podkreśla.

- Zasada swobodnej oceny dowodów wskazuje na to, że w polskim prawie nie ma mocniejszych i słabszych dowodów. Kiedy zderzamy zeznania jednej osoby, nawet przeciwko kilku, to decyduje logika tych wypowiedzi, czy też odwoływanie się wypowiadającego się do potwierdzonych faktów - dodaje.

Skomentuj na Facebooku / Zobacz komentarze »
Zobacz popularne artykuły:
 

Gazownia: „Bez fachowców, koszalinian”

15 Lutego 2018 godz. 7:06 Wojciech Kukliński, fot. Dominik Wasilewski
W koszalińskim Oddziale Zakładu Gazowniczego atmosfera jest napięta. Pracownicy idą na zwolnienia lekarskie, odchodzą za porozumieniem stron lub są po prostu wyrzucani z pracy. „Każde rozwiązanie umowy o pracę z pracownikiem jest poprzedzone wnikliwymi analizami i jeżeli zostaną potwierdzone przypadki dokonanych naruszeń, rozwiązanie umowy oraz tryb w jakim to następuje, są w ocenie PSG w pełni uzasadnione” – twierdzi spółka. Utworzony w styczniu ubiegłego roku w Koszalinie Oddział Zakładu Gazowniczego zatrudnia blisko ćwierć tysiąca osób. Podlegają mu gazownie w Drawsku Pomorskim, Koszalinie, Kołobrzegu, Szczecinku i Słupsku oraz Placówki Gazownicze w Bytowie i Wałczu. To jedna z największych i najbardziej stabilnych firm w regionie, której właścicielem jest Skarb Państwa.  To, że w Koszalinie utworzono 17 oddział ZG to wielka zasługa byłej już dyrektor tej placówki Magdaleny Jankowskiej oraz posła PiS Pawła Szefernakera.   - To kolejna inicjatywa zmierzająca do tego, by Koszalinowi i temu regionowi przywrócić instytucje o randze wojewódzkiej. Skoro obiecaliśmy (mowa o PiS i obecnym rządzie - dop. red.), że utworzymy województwo środkowopomorskie, to potrzebne są tu odpowiednie struktury i instytucje – powiedział obecny wiceminister MSWiA. - To także efekt naszej dobrej pracy i wysokich wskaźników oceny naszego oddziału – twierdzi z kolei Marek Kęsik, były szef ZG, który koszalińską gazownią kierował przez ponad 30 lat.  – Za moich czasów koszalinianie chcieli pracować w ZG, a konfliktów personalnych w firmie praktycznie nie było – dodaje.   Po dojściu do władzy PiS naturalną zmianą w koszalińskiej Spółce Skarbu Państwa była wymiana jej szefa. Kęsika zastąpiła zatem Magdalena Jankowska. Mimo że, w dużej mierze dzięki jej operatywności istniejąca od ponad 156 lat gazownia w Koszalinie zyskała rangę oddziału to została na fotelu zastąpiona przez Roberta Parafianowicza. To doskonale wykształcony i doświadczony „gazownik”. Na oficjalnej stronie PSG napisano o nim m.in.: „Absolwent Wyższej Szkoły Morskiej, specjalność elektroautomatyka. Ukończył Podyplomowe Studium Inżynierii Gazownictwa na Politechnice Warszawskiej, studia podyplomowe w zakresie: zarządzanie operacyjne w przedsiębiorstwie, na Wydziale Zarządzania i Ekonomii Politechniki Gdańskiej”.   Wraz z pojawieniem się w spółce dyrektora Parafianowicza pojawiły się niestety także i problemy. Przynajmniej tak obecną sytuację przedstawiają niektórzy jej pracownicy. „Praca w koszalińskim Zakładzie Gazowniczym stała się wręcz traumatycznym przeżyciem. Pracownicy nie wytrzymują obciążenia psychicznego” - twierdzą. Jak ustaliliśmy, kilku pracowników przebywa obecnie na zwolnieniach lekarskich, w tym także wystawionego przez psychiatrę. Z gazownią pożegnał się już na podstawie art. 52 KP jeden z kierowników, który nienagannie przepracował w niej 22 lata. Wyjaśnijmy, art. 52 to najbardziej osławiony artykuł Kodeksu Pracy, czyli budzące grozę wśród pracowników „ostateczne rozwiązanie” umowy. To bilet w jedną stronę do Krainy Długotrwałego Bezrobocia. Potocznie zwany właśnie „dyscyplinarką” lub "wilczym biletem". Drudzy są przesuwani na inne stanowiska, co odbierają jako służbową degradację.  „W Polskiej Spółce Gazownictwa sp. z o.o. respektowane są wszystkie przepisy obowiązującego prawa, w szczególności w odniesieniu do przestrzegania praw pracowniczych. Jednym z wewnętrznych dokumentów regulujących ten obszar, obok Regulaminu Pracy, jest wewnętrzny Kodeks Etyki, który wskazuje wprost zasady postępowania, jakimi kierujemy się w miejscu pracy, a którego przestrzeganie jest podstawowym obowiązkiem każdego zatrudnionego pracownika” – zapewnia, w przesłanym do redakcji piśmie Artur Michniewcz, rzecznik prasowydepartament komunikacji PSG.   Mimo to, niemal wszyscy żegnający się z pracą w PSG pracownicy są rozżaleni, czują się skrzywdzeni i składają pozwy w Sądzie Pracy. „W przypadku toczących się przeciwko Spółce postępowań sądowych orzeczenia zostaną wydane przez niezawisły i niezależny sąd, a PSG w żaden sposób nie komentuje przebiegu procesu. Chciałbym też podkreślić, że Polska Spółka Gazownictwa w pełni respektuje prawo swoich obecnych i byłych pracowników do wystąpienia na drogę sądową” - zapewnia rzecznik PSG.    Z drugiej strony dyrektor Parafianowicz dba o relację z pracownikami. Zorganizował spotkania integracyjne (m.in. w Browar Koszalin i Dolina Charlotty) oraz spotkanie wigilijne. Była także uroczysta Barbórka i wyróżnienia dla pracowników. Były awanse na stopnie górnicze i wręczanie odznaczeń „Zasłużony dla górnictwa naftowego i gazownictwa”, „Zasłużony dla Polskiej Spółki Gazownictwa” i dyplomy za zasługi i długi staż. Na dodatek w minionym roku Parafianowicz miał szczęście i pecha. Szczęście, bo dzięki decyzji komisji socjalnej przebywał  na  finansowanych niemal w całości przez spółkę wczasach  profilaktycznych, a pecha, bo kierowany przez niego samochód uległ poważnej awarii. - Pan dyrektor jest doskonałym fachowcem. Co do tego nie ma żadnych wątpliwości – mówi Kęsik. – Z tych informacji, które do mnie docierają, wyraźnie ma jednak problem z komunikacją. Z zarządzaniem ludźmi. Do Koszalina przyjechał z Gdańska, i boję się, że wróci do Trójmiasta, a nasz jeden z najbardziej prestiżowych zakładów w mieście pozostanie. Bez fachowców, koszalinian – mówi wieloletni szef gazowni.      .   Koszaliński Oddział ZG: - powstał 1.01.2017 rok - pierwszą gazownię w Koszalinie wybudowano 3.01.1862 rok - Zatrudnia ok. 250 pracowników - Eksploatuje 2800 kilometrów sieci gazowej - Ma 144 tysięcy odbiorców.   - Najstarszy pracownik ma ponad 40-letni staż pracy.  ...
 

Każdy ma swój krzyż(yk)

17 Lutego 2018 godz. 6:03 Wojciech Kukliński, fot. Dominik Wasilewski
Postawienie tylko jednego krzyżyka w kratce kosztowało koszalinianina utratę blisko ćwierć miliona złotych. Po raz kolejny prawdziwe okazało się powiedzenie: z urzędnikiem nie wygrasz. Z wielką chęcią i, równie wielką nadzieją stawiamy krzyżyki wypełniając kupony totolotka. Tu skreślając liczby mamy nadzieję, i na szczęście, i na wygraną. Mówiąc inaczej na powiększenie swojego konta. I właśnie tym ostatnim, czyli zwiększeniem grubości portfela sugerował się rolnik z Koszalina, który w tutejszym powiatowym oddziale Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa złożył wniosek o dopłatę ekologiczną swojej uprawy. - Rolnictwo ekologiczne charakteryzuje się niskimi plonami – wyjaśnia rolnik. - Dopłata to rekompensuje i choć wydaje się dość dużą kwotą to pamiętać trzeba, że koszty też są ogromne. Jestem młodym rolnikiem, więc posiadam kredyt na zakup ziemi. Dopłata ledwo starcza na jego spłatę, a przecież są jeszcze koszty ludzi, maszyn, paliwa, podatku rolnego, materiału siewnego, remontów, suszenia, kombajnów itp. W rolnictwie nie ma też pewności, jak duży, i czy w ogóle uda się zebrać plon. Ryzyko uzyskania zysku jest duże. Dopłata jest jedyną pewną rzeczą, która stabilizuje choć trochę budżet gospodarstwa. Najgorsze w tym wszystkim jest fakt, że pomimo spełnienia wszelkich standardów rolnictwa ekologicznego, staranie wykonanych prac w polu dopłata się nie należy przez jeden krzyżyk na papierze - dodaje.     Czego…   Na szczęście minęły już czasy, w których urzędnik za biurka zdenerwowany samym widokiem petenta rzuca jakże zachęcające do przedstawienia swojego problemu pytanie „czego?” Dziś urzędnik chętnie podpowiada, doradza. Niemal jak kolega, którego poprosimy o pomoc podczas wypełniania kuponu totka. Z tym tylko, że w przeciwieństwie do kolegi, urzędnik wie - a przynajmniej powinien zdawać sobie sprawę z tego - jakie konsekwencje przyniosą jego podpowiedzi. Choć obaj – kolega i urzędnik - działają w dobrej wierze to jeden ma nadzieję, a drugi wiedzę co przyniesie wypełniony kupon, czyli wniosek.     Krzyż(yk) dopasowany   Ponoć każdy nosi krzyż dopasowany do swych ramion. W urzędowym wniosku liczy się tylko to, czy postawiony krzyżyk dopasowany jest do kratki. Rolnik składający w ARiMR wniosek o dopłatę ekologiczną korzystał z porad urzędnika. Sam nie był w stanie przebrnąć przez gąszcz urzędowych zapisów, które na dodatek co rusz dopasowuje się do zmieniającego się prawa. Jakież było jego zdziwienie, gdy wypełniony pod dyktando urzędnika wniosek został rozpatrzony odmownie. A o tym, że wniosek musi być odrzucony zadecydował jeden krzyżyk.  Zakreślone nieodpowiednie pole.   Nie, bo nie Miał jeszcze nadzieję, że zostanie wezwany do złożenia wyjaśnień i poprawy wniosku, ale nie został. W tej sytuacji postanowił walczyć o swoją dopłatę do ekologicznych upraw. W piśmie do Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR napisał m.in.: „Jeśli organ podejmuje się konsultacji i analizy zmian we wniosku, winien dokonywać tego uważnie, całościowo i spójnie. Wnioskodawca bowiem w takich sytuacjach wierzy, że uzgadniane modyfikacje dokonywane są przez osobę wykwalifikowaną, działającą w dobrej wierze tj. w celu przyznania wnioskowanej płatności”. Otrzymał następującą odpowiedź: „Podkreślić tu należy, że ciążący na organie obowiązek udzielenia stronom na ich żądanie niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalanie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania wymaga od zainteresowanego wnioskodawcy, aby zgłosił organowi taką potrzebę. Organ nie może domniemywać”. Żonglerka prawno-słowna naszego rolnika, a konkretnie już wynajętego przez niego prawnika z urzędem trwa w najlepsze, a nasz rolnik stracił dopłatę w kolejnym roku. Razem to już niemal 250 tysięcy złotych.              ...
 

(Euro)boisko szkodzi zdrowiu piłkarzy

22 Lutego 2018 godz. 3:27 eWok, fot. Dominik Wasilewski
Boisko ze sztuczną nawierzchnią, które znajduje się na Bałtyku wymaga natychmiastowego remontu. Władze miasta, działacze i trenerzy wiedzą o tym. Brakuje pieniędzy. Euroboisko na Bałtyku. Tu każdego dnia kilkuset piłkarzy -  tych młodszych i tych starszych  - ugania się za piłką. I tak od blisko 14 lat.  Od rana trenują tu zawodnicy kilkunastu drużyn Bałtyku Koszalin. Później z t obiektu korzystają piłkarze Gwardii Koszalin, a jeszcze później ci, którzy lata swojej świetności fizycznej mają już za sobą czyli oldboje.   - Każdego dnia blisko tysiąc stóp ubija tą sztuczną nawierzchnię – mówi Dariusz Płaczkiewicz, dyrektor KKPN Bałtyk Koszalin. W końcu, mimo starań działaczy i pracowników Zarządu Obiektów Sportowych nawierzchnia nie wytrzymała takich obciążeń. - Na boisku pojawiły się dziury odsłaniające beton. Stwarzają one realne zagrożenie spowodowania kontuzji – mówi Waldemar Sołek, który od lat prowadzi zajęcia z najmłodszymi piłkarzami.   - Jako związek nie możemy zgodzić się na to, by na tym boisku były nie tylko rozgrywane  mecze, ale by, w ogóle z niego korzystać. Także, a właściwie przede wszystkim podczas treningów – mówi Jan Bednarek, prezes Zachodniopomorskiego Związku Piłki Nożnej oraz wiceprezes PZPN. – Jako działacze mamy świadomość faktu, że korzystanie z tej płyty stanowi realne zagrożenie dla zdrowia młodych sportowców. Po to właśnie budowaliśmy euroboiska, by dzieci i młodzież nie musieli biegać po betonach. Każdy rodzic zdaje sobie sprawę z tego jaki wpływ na organizm jego dziecka ma tak intensywne bieganie po twardej  nawierzchni. Nawet jeżeli - odpukać – teraz nie dojdzie do żadnej kontuzji, to w przyszłości ten fakt odbije się na stawach i kręgosłupie dziś jeszcze młodych zawodników. Trzeba powiedzieć wprost: to boisko szkodzi zdrowiu piłkarzy. A na to nie może być zgody – dodaje szef zachodniopomorskich piłkarzy.   - Nie wyobrażam sobie żebyśmy nie mogli korzystać z tej płyty – mówi poirytowany Płaczkiewicz. – Doskonale wiemy o tym, że euroboisko wymaga pilnego remontu. ZOS informuje nas na bieżąco – mówi Robert Grabowski, rzecznik prasowy prezydenta. – Koszt nowej nawierzchni, która podołała by takim obciążeniom  to wydatek około miliona złotych. Póki co poszukujemy tych pieniędzy. Na razie mamy początek roku i o żadnych przesunięciach budżetowych nie może być mowy. Mieliśmy nadzieję dostać zewnętrzne finansowanie z programu budowy dróg lokalnych na dwie kolejne inwestycje drogowe. Dziś okazuje się, że nie dostaniemy na żadną, i dlatego między innymi remont ulicy Wojska Polskiego trzeba będzie podzielić na dwa etapy – wyjaśnia rzecznik.   - Nie mogliśmy dłużej czekać. Dlatego powołaliśmy związkową komisję, która dokonała weryfikacji euroboiska. Jej opinia jest jednoznaczna: w tym stanie technicznym nie nadaje się ono do użytku – mówi Bednarek.        ...
 

Prezydent Koszalina mógłby trafić za kratki

19 Lutego 2018 godz. 2:03 Ala, fot. archiwum
Pięć lat więzienia grozić będzie politykowi za nieterminowe wpisy do rejestru korzyści - taką sankcję przewiduje projekt ustawy o jawności życia publicznego autorstwa ministra Mariusza Kamińskiego. Sprawdziliśmy, pierwszego wpisu, wymaganego w ciągu 30 dni od objęcia stanowiska, nie zrobili m.in. prezydent Koszalina, burmistrzowie Polanowa i Bobolic oraz wójtowie Będzina i Biesiekierza. Wszyscy zgodnie z nową ustawą mogliby trafić do więzienia. Ale spokojnie, według obecnego stanu prawnego rola Państwowej Komisji Wyborczej i Krajowego Biura Wyborczego jest ograniczona tylko do umieszczania informacji w rejestrze - wyjaśnia Elżbieta Radomska, dyrektor delegatury Krajowego Biura Wyborczego w Koszalinie. - PKW i KBW nie mają kompetencji, ani uprawnień do weryfikacji zgodności z prawdą przyjmowanych zgłoszeń ani też do egzekwowania złożenia informacji do rejestru. W konsekwencji PKW oraz KBW nie zwraca się o uzupełnienie lub dookreślenie informacji o uzyskanych przez daną osobę korzyściach - dodaje dyrektorka koszalińskiej delegatury KBW. Mówiąc inaczej, obecnie politykowi za niedopełnienie tego obowiązku nie grożą żadne sankcje. To dziś w praktyce martwe prawo. Ma się to zmienić...   Teraz deklaracje w rejestrze korzyści są zobowiązane składać osoby pełniące funkcje publiczne wymienione w ust. 7 art. 12 ustawy:  1) członków Rady Ministrów; 2) sekretarzy i podsekretarzy stanu w ministerstwach i Kancelarii Prezesa Rady Ministrów; 3) kierowników urzędów centralnych; 4) wojewodów i wicewojewodów; 5) członków zarządów, sekretarzy i skarbników województw; 6) członków zarządów, sekretarzy i skarbników powiatów; 7) wójtów (burmistrzów, prezydentów miast), ich zastępców, sekretarzy i skarbników gmin [zobowiązany].    Tu dla ścisłości dodajmy, że obowiązek ten dotyczy także współmażonków tych osób. Na szczęście w Koszalinie bardziej służbowo niż prezydent do wywiązania się z zapisów tej ustawy podeszli  jego zastępcy oraz sekretarz i skarbnik, którzy  deklaracje złożyli.      Zgodnie z ustawą politycy mają obowiązek zgłaszania do rejestru także informacji o: 1) zajmowanych przez zobowiązanego i jego małżonka wszystkich stanowiskach i zajęciach wykonywanych zarówno w administracji publicznej, jak i w instytucjach prywatnych, z tytułu których pobiera się wynagrodzenie, oraz pracy zawodowej wykonywanej na własny rachunek; 2) udziale w organach fundacji, spółkach prawa handlowego lub spółdzielni, nawet wówczas, gdy z tego tytułu nie pobiera się żadnych świadczeń pieniężnych; 3) wyjazdach krajowych lub zagranicznych niezwiązanych z pełnioną funkcją publiczną, jeżeli ich koszt nie został pokryty przez zgłaszającego lub jego małżonka albo instytucje ich zatrudniające, bądź partie polityczne, zrzeszenia lub fundacje, których są członkami.   Ponadto powinni podać informację o darowiźnie otrzymanej od podmiotów krajowych lub zagranicznych, jak również o innych uzyskanych korzyściach niezwiązanych z zajmowaniem stanowisk lub wykonywaniem zajęć albo pracy zawodowej. Zgodnie z  przepisami dotyczy to tylko korzyści o wartości przekraczającej 50 % najniższego wynagrodzenia pracowników za pracę.    Chyba nie za bardzo lubimy politykó. Nie fundujemy im zagranicznych wczasów, nie kupujemy weekendowych pobytów w spa ani też nie dajemy prezentów. Skąd taka pewność? W minionym roku żaden koszaliński samorządowiec nie zgłosił darowizny.    Dodajmy, że gdyby przepis już obowiązywał, za kratki mogłaby trafić także duża część rządu. Pierwszego wpisu, wymaganego w ciągu 30 dni od objęcia stanowiska, nie zrobili zaprzysiężeni 11 grudnia wicepremier Piotr Gliński, minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro i minister pracy Elżbieta Rafalska.   Wśród spóźnialskich znajduje się także premier Mateusz Morawiecki. Po styczniowym spotkaniu z Viktorem Orbanem otrzymał statuetkę i monetę ze Stefanem I Świętym. Węgierski prezent znalazł się w rejestrze korzyści, ale informacje do PKW Morawiecki wysłał po upływie 30-dniowego terminu.   Projekt ustawy Kamińskiego ma zmobilizować i urealnić przepisy. W projekcie tym przewidziano niemal identyczną konstrukcję rejestru. Główna różnica polega na tym, że dodano przepis mówiący o karze do pięciu lat więzienia za podanie nieprawdy lub przekroczenie terminu. Ustawa o jawnością życia publicznego wprowadza jeszcze jeden kontrowersyjny szczegół. Oszacować swój majątek i opisać go w oświadczeniu majątkowym będzie musiało aż 830 tys. osób.      ...
 

Stypendia sportowe 2018 rozdane

13 Lutego 2018 godz. 14:58 Ekoszalin z mat. informacyjnych
Prezydent Koszalina Piotr Jedliński wręczył dzisiaj stypendia sportowe. Spotkanie odbyło się w sali 300 Urzędu Miejskiego, łącznie przyznano 20 stypendiów. Komisja stypendialna w składzie: Henryk Niski - przewodniczący Rady Sportu, radny Leopold Ostrowski, członkowie Rady Sportu: Remigiusz Oszmian i Ryszard Fornalczyk oraz Jerzy Krauze (Urząd Miejski) - rozpatrzyła 33 wnioski stypendialne, które zostały podzielone na  trzy kategorie (zawodnik, zawodnik niepełnosprawny i trener).   Komisja zaproponowała prezydentowi  przyznanie stypendiów  zawodnikom, którzy osiągnęli wysokie wyniki sportowe. W sumie zaproponowano stypendia dla 13 zawodników, 5 zawodników niepełnosprawnych oraz 2 trenerów.   W budżecie miasta na 2018 rok na stypendia sportowe zabezpieczono środki w wysokości 80 000 zł.    LISTA STYPENDYSTÓW SPORTOWYCH – 2018r. 1.    Małgorzata Hołub - Kowalik - Klub Lekkoatletyczny „Bałtyk" Koszalin 2.   Katarzyna Regent - Koszaliński Klub Karate Kyokushin 3.   Szymon Janz - Zapaśniczy Klub Sportowy 4.   Filip Łuczak - AKS Hetman Politechnika Koszalińska 5.   Mateusz Łuszczyński - Zapaśniczy Klub Sportowy 6.   Jakub Wróbel - Klub Lekkoatletyczny „Bałtyk" Koszalin 7.   Adam Kasprowicz - Klub Lekkoatletyczny „Bałtyk" Koszalin 8.   Adrianna Królik - MKS ZNICZ Koszalin 9.   Konrad Kozłowski - Fight Club Koszalin 10.   Patryk Rusin - Klub Sportowy Judo GWARDIA 11.    Filip Bieliński - Klub Sportowy Judo GWARDIA 12.   Magdalena Majos - Zapaśniczy Klub Sportowy 13.   Zhozef Baghramyan - Zapaśniczy Klub Sportowy 14.   Maciej Sochal - Stowarzyszenie Sportu Niepełnosprawnych START 15.   Robert Jachimowicz - Stowarzyszenie Sportu Niepełnosprawnych START 16.   Grzegorz Lanzer - Stowarzyszenie Sportu Niepełnosprawnych START 17.   Aleksandra Ochtera - Stowarzyszenie Sportu Niepełnosprawnych START 18.   Tomasz Majewski - Stowarzyszenie Sportu Niepełnosprawnych START 19.   Zbigniew Maksymiuk - Klub Lekkoatletyczny BAŁTYK 20. Ewa Kopacz - MKS ZNICZ Koszalin    ...
 

CBA: Ustawione przetargi na śmieciarki

13 Lutego 2018 godz. 16:29 Aa za CBA
Śledztwo dotyczące procederu ustawienia przetargów - zmowy przetargowej w spółkach miejskich na korzyść jednej z wrocławskich firm sięga dalej. Agenci CBA z Łodzi zatrzymali dwóch pracowników przedsiębiorstwa komunalnego z Koszalina. To już 8 osób podejrzanych w sprawie. Delegatura Centralnego Biura Antykorupcyjnego w Łodzi pod nadzorem Prokuratury Regionalnej w Łodzi prowadzi śledztwo dotyczące procederu ustawienia przetargów - zmowy przetargowej w spółkach miejskich na korzyść jednej z wrocławskich firm.  Śledczy z CBA ustalili, że przedstawiciele firmy z Wrocławia mieli wejść w porozumienie z urzędnikami samorządowymi i pracownikami spółek samorządowych w związku z ogłaszanymi przetargami na dostawy samochodów do zbierania odpadów komunalnych ogłoszonych w 2016 roku a opiewających w sumie na ponad 2,5 mln złotych. Agenci CBA z Łodzi zatrzymali już wcześniej prezesa i handlowca z wrocławskiej firmy zajmującej się dostawami  m.in.  specjalistycznych ciężarówek,  prezesa Miejskiego Zakładu Usług Komunalnych w Kole, byłego prezesa tej spółki oraz pracownika Miejskiego Zakładu Oczyszczania w Pruszkowie a także Burmistrza Miasta Koło.   Ustalenia CBA i Prokuratury Regionalnej w Łodzi wskazują, że do ustawienia przetargu doszło także w Koszalinie.  Dziś agenci CBA z Łodzi zatrzymali Zastępcę Kierownika PGK w Koszalinie i pracownika z tej spółki. Agenci CBA zabezpieczają dokumenty w spółce komunalnej oraz przeszukują mieszkania zatrzymanych. Zatrzymani usłyszą zarzuty w prokuraturze....
 

Mielno: Dziś Wielka Parada Morsów

11 Lutego 2018 godz. 5:38 Ala za FB/Międzynarodowe Zloty Morsów w Mielnie
W Mielnie trwa XV Międzynarodowy Zlot Morsów. Dziś czekają nas kolejne atrakcje. Będzie Wielka Parada Morsów ulicami Mielna oraz XV Jubileuszowa Wspólna Kąpiel w Bałtyku. Można też zostać dawcą szpiku. Morsowanie w Mielnie trwa na całego...   Pierwszego dnia Zlotu odbył się Klubowy Bieg Morsów po plaży. Długość trasy wynosiła 2,5 km. 155 zawodników pobiegło w naszym biegu Król i Królowa Balu zostali wybrani!       Zygmunt Chajzer pojawił się na scenie!   Pamiętajcie, że podczas Zlotu możecie zostać potencjalnymi dawcami szpiku. Wystarczy, że się zarejestrujecie. Fundacja DKMS czeka na Was w głównym namiocie. W niedzielę, w godz. 11:00-16:00. Live cooking     One Billion Rising / Nazywam się Miliard Koszalin Mielno! Jest naprawdę niesamowicie!       Relacji z imprezy szukajcie również w telewizji TVN. Wywiadu udzielała m.in. Angelika Grzymała z Koszaliński Klub Morsów     Niedziela (11.02.2018): 11.00 – 11.45 – Wielka Parada Morsów ulicami Mielna Jednym z najważniejszych punktów imprezy jest przemarsz wszystkich uczestników zlotu ulicami Mielna. Morsy na tą okazje przebierają się w najbardziej oryginalnych mieszkańców całego świata a nawet całej galaktyki. Kilka tysięcy osób w barwnej paradzie w środku zimy zmierzająca na plaże robi naprawdę wyjątkowe wrażenie. Młodzieżowa Orkiestra Dęta „Red Swing Low Gryfice”, która w grudniu ubiegłego roku zdobyła trzy srebrne medale na Mistrzostwach Świata Orkiestr Dętych w Kalifornii. Wystąpi również zespół batacudowy Bloco Pomerania. Na zwycięzców morsowych potyczek całego weekendu czekać też będą specjalne miejsca w paradzie. Zbiórka: parking przy Polo Markecie   12.00 – XV Jubileuszowa Wspólna Kąpiel w Bałtyku Punktualnie o godz. 12:00 morsy całą gromadą kąpią się w Bałtyku. Najbardziej imponująco wygląda moment w którym morsy na sygnał Burmistrza Gminy Mielno rzucają się do wody. Lokalizacja: główna plaża w Mielnie   13.30 - oficjalne zakończenie XV Międzynarodowego Zlotu Morsów w Mielnie Na koniec zapraszamy wszystkich do naszego namiotu na rozgrzewający posiłek. Ciepła treściwa zupa i rozgrzewające „co nieco” z pewnością zregenerują morsowe organizmy. Będzie to tez idealne miejsce aby godnie pożegnać wszystkie morsy i podziękować im za udział w imprezie. Lokalizacja: namiot główny przy Polomarkecie ...
 

Dyrektorzy poszukiwani

wczoraj, 02:49 Ala za Urząd Miejski, fot. archiwum
Aż trzynaście konkursów na dyrektorów koszalińskich szkół, przedszkoli i placówek oświatowych ogłosił prezydent Koszalina. Na konkursowej liście do objęcia jest m.in. fotel dyrektora I LO im. Stanisława Duboisa. Oto pełna lista placówek, które w marcu zyskają nowych szefów.   Przypomnijmy, że z godnie z z Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej i publicznej szkoły ponadpodstawowej, zwanych dalej „szkołami”, oraz publicznej placówki może zajmować nauczyciel mianowany lub dyplomowany, który spełnia łącznie następujące wymagania: 1) posiada wykształcenie wyższe i tytuł zawodowy magister, magister inżynier lub równorzędny, oraz przygotowanie pedagogiczne i kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w danym przedszkolu, szkole lub placówce; 2) ukończył studia wyższe lub studia podyplomowe, z zakresu zarządzania albo kurs kwalifikacyjny z zakresu zarządzania oświatą prowadzony zgodnie z przepisami w sprawie placówek doskonalenia nauczycieli; 3) posiada co najmniej pięcioletni staż pracy pedagogicznej na stanowisku nauczyciela lub pięcioletni staż pracy dydaktycznej na stanowisku nauczyciela akademickiego; 4) uzyskał: a) co najmniej dobrą ocenę pracy w okresie ostatnich pięciu lat pracy lub b) pozytywną ocenę dorobku zawodowego w okresie ostatniego roku albo c) w przypadku nauczyciela akademickiego – pozytywną ocenę pracy w okresie ostatnich czterech lat pracy w szkole wyższej – przed przystąpieniem do konkursu na stanowisko dyrektora, a w przypadku, o którym mowa w art. 63 ust. 11 i 12 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, jeżeli nie przeprowadzono konkursu – przed powierzeniem stanowiska dyrektora; 5) spełnia warunki zdrowotne niezbędne do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym; 6) ma pełną zdolność do czynności prawnych i korzysta z pełni praw publicznych; 7) nie był prawomocnie ukarany karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2017 r. poz. 1189), a w przypadku nauczyciela akademickiego – karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1842, z późn. zm.2) ), oraz nie toczy się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne;...